İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2018/1179 K.2019/18

T.C. İstanbul Anadolu 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

GEREKÇELİ KARAR

ESAS NO

2018/1179 Esas

KARAR NO : 2019/18

DAVA

Konkordato (Adi Konkordatodan Kaynaklanan (İİK 285 İla 308/h))

DAVA TARİHİ : 09/10/2018

KARAR TARİHİ : 21/01/2019

Mahkememizde görülmekte olan Konkordato (Adi Konkordatodan Kaynaklanan (İİK 285 İla 308/h)) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin 1997 yılında kurulduğunu, 20 yılı aşkın süredir yurt içinde ve yurt dışında çok sayıda projeyi hayata geçirdiğini, ancak son zamanlarda piyasalarda meydana gelen daralma ve dalgalanmalar, yapılan işlerin karşılıklarının zamanında alınamaması,

dövizdeki artışa paralel olarak inşaat malzemelerindeki artış ve bunların pek çoğunun fiyatlara yansıtılamaması nedenleri ile ödeme göçlüğü içine düşüldüğünü, müvekkili şirketin iflas etmesi halinde alacaklılarının da mağdur olacağını, müvekkili şirketin borçlarını öderken hiç bir tenzilat talep etmediğini, sadece süreye ihtiyacı olduğunu, zira yurt dışında ifa edilmek üzere yeni sözleşmeler yapıldığını, yurt içinde de ihtilaflı olup sulh yolu ile çözülecek 6-7 Milyon TL alacaklarının yanı sıra alacakları ihtilafsız çok sayıda alacakları ve devam eden taşeronluk sözleşmeleri ile muhtelif inşaatları üstlendiğini,

önerilerinin 6 ay ödemesiz dönem, 7.aydan itibaren 30. ayda borçların tamamının ödenmesi, alacakların borçları karşılamaması halinde banka kredisi kullanılması olduğunu belirterek müvekkili şirketin tüm borçlarını eksiksiz ödemek üzere konkordato mehili verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı tarafa konkordato gider avansı ve iflas avansını tamamlaması için süre verilmiş, sunmuş olduğu ön proje ve diğer belgeler incelenmiş, dava açılmasına ilişkin ortaklar kurulu kararı ve özel yetki içeren vekaletnamenin sunulduğu anlaşılmış, İİK 286 maddesindeki şartların şeklen mevcut olduğu görülmekle, 3 aylık geçici mühlet kararı verilmiş ve konkordato komiser heyeti atanmıştır.

Şirketin demirbaşları, stokları, duran mal varlığı, gayrimenkulleri ve taşıtları üzerinde atanan teknik bilirkişi vasıtasıyla rayiç raporu alınmıştır.

Komiser heyeti tarafından davacı şirketin sunduğu bilanço üzerinde yapılan incelemede muhasebe hatalarının mevcut olduğu tespit edilerek, bilançonun aktifinde negatif olarak gösterilen (-) 621.569,21 TL.lik borcun borçlar hanesine ilave edilerek düzeltildiği, satıcılar hesabındaki negatif görünen (-) 345.956,61 TL. lik rakamın aktife aktarılarak düzeltildiği, 3.128.970,24 TL. lik verilen çeklerin bilançonun aktifine negatif olarak yazıldığı, oysa bu çeklerin borç olması sebebiyle aktiften düşülmesi yerine borçlar hanesine ilave edilmesi gerekeceğinden bu düzeltmenin yapıldığı, ------şirketinin davacı şirkete kestiği 145.582,50 TL. Lik faturanın henüz hak ediş düzenlenmediğinden, kaydedildiği şirket alacağı hanesinden silinerek hesaptan çıkarıldığı anlaşılmıştır.

Davacı şirketin bilançosu ile rayiç değerleri üzerinden yapılan incelemeler sonrasında; davacı şirketin (-)5.893.489,18 TL. Öz varlığı bulunduğu, dolayısıyla borca batık olduğu tespit edilmiştir.

Şirketin 19.096.303,98 TL. Lik borçlarının, 6.865.844,09 TL. Lik kısmının devam eden inşaat işlerinden ötürü aldığı hak edişlerden, 2.730.898,04 TL. Lik kısmının ise ortakların borçlarından kaynaklandığı, dolayısıyla şirket ortaklarının kendi lehlerine olacak şekilde şirketi borçlandırdıkları anlaşılmıştır.

Davacı şirketin konkordato ön projesinde herhangi bir mal satışı yada sermaye artışı ön görmediği, projede sadece inşaatlardan gelecek olan kaynağa dayandığı, şirketin ön gördüğü süre zarfında borçları kadar karlılık potansiyelinin olmadığı hususunun tespit edildiği, şirketin geçmiş yıllardan birikmiş zararları bulunduğu, yani şirketin daha önce de kar edemediği, bu nedenle geçmiş yılları karşılık için referans gösteremeyeceği, ileriye dönük olarak kar elde edebileceği bir işin olmadığı, yani davacı şirketin somut bir projesi ve ödeme planı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında; borçlanma yoluyla finansman sağlamaya çalışan şirketin yetersiz ön projesi ve mevcut çalışma şekliyle karşılık durumu nazara alınarak konkordato talebinin şartlarını taşımadığı, bu nedenle davanın reddi gerektiği, şirket borca batık olduğundan iflasına karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.