İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2023/720 K.2024/485

T.C. İstanbul Anadolu 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2023/720 Esas

KARAR NO: 2024/485

DAVA

İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan)

DAVA TARİHİ: 10/11/2022

KARAR TARİHİ: 27/06/2024

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin taraflar arasındaki ticari ilişki sırasında davalıya yaptığı fazla ödemelerin tahsili için -------- İcra Müdürlüğünün --------- E.sayılı dosyası ile başlatılan ilamsız icra takibinin davalının itirazı üzerine durduğunu, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, %20'den az olmamak üzere davacı lehine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkilinin hesaplarında davacının herhangi bir fazla ödemesi görünmediğini savunarak, davanın reddine, %20'den az olmamak üzere davalı lehine kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava, hukuki niteliği itibariyle; taraflar arasında kurulan satış sözleşmesi kapsamında yapılan fazla ödemenin sebepsiz zenginleşmeye dayalı iadesine ilişkin alacak davasıdır.Davanın safahatı incelendiğinde mahkememizce kurulan 06/04/2023 tarih ------- Esas ve --------- Karar sayılı usulden ret kararının-------- sayılı ilamı ile kaldırılarak dosyanın mahkememize iade edildiği görülmüştür.Davacı vekilinin 17/03/2023 UYAP işlem kütüğü tarihli dilekçesi ile davasını alacak davasına dönüştürdüğü anlaşıldığından istinaf ilamında belirtilen hususlar kapsamında yargılamaya devam olunmuş, dosya mali müşavir bilirkişiye tevdi edilerek rapor alınmış,

mali müşavir bilirkişi --------- tarafından sunulan tarihsiz rapor içeriği HMK m.282 hükmü kapsamında denetime elverişli görülerek hükme esas alınmıştır.Dava konusu uyuşmazlık, taraflar arasında kurulan yazılı olmayan satış sözleşmesi kapsamında davacının davalıya fazla ödeme yapıp yapmadığı, TBK m.77/II hükmü kapsamında geçerli olmayan sebebe dayalı olarak yaptığı ödemelerin iadesini talep edip edemeyeceği, edebilirse miktarı hususlarında toplanmaktadır.Tüm dosya kapsamına göre taraflar arasında yazılı olmayan satış sözleşmesi kapsamında ticari ilişki kurulduğu, buna göre davacının alıcı, davalının ise satıcı olduğu,

dava dilekçesinde satış sözleşmesi kapsamında ürün bedellerinin ödendiği ancak sonradan yapılan hesaplama ile fazladan ödeme yapıldığı belirtilerek iadeye ilişkin huzurdaki davanın açıldığının belirtildiği,

alınan bilirkişi raporunda tarafların incelenen 2020-2021 ve 2022 yılları ticari defter ve kayıtlarına göre davacının iddiasının dayanağını teşkil eden hususun davalının çoğunlukla yurt dışında ithal ettiği ürünlerin iç piyasaya satışını yapması sebebiyle döviz üzerinden yaptığı mal alımlarının yine döviz fark faturalarının davacıya yansıtılmak suretiyle düzenlenmesi yani taraflar arasında kur farkı alacağına ilişkin bir sözleşme veya teamülün bulunup bulunmadığı hususunda olduğu, davacının 2020 yılı ticari defterlerini incelemede hazır etmediği, sunulan 2021 ve 2022 yılları yevmiye defterinin kapanış kayıtlarının bulunmadığı,

tasdiklerinin usulüne uygun yaptırılmadığı dolayısıyla VUK m.215-219 hükümleri ile muhasebe sistemleri uygulama tebliğlerine uygun olmadığından sahibi lehine delil vasfını haiz olmadığı, 2021 yılından 2022 yılına davalı şirkete 183.330,26 TL borçlu olarak devir yaptığı ve davalı tarafından düzenlenen 31/01/2022 düzenleme tarihli 77.791,87 TL tutarındaki kur farkı faturasını ticari defter ve kayıtlarına işlediği ve takip tarihi itibariyle davalı şirkete 261.122,13 TL borçlu göründüğü,

davalı şirketin 2020-2021 ve 2022 yılları ticari defterlerinin sahibi lehine delil vasfını haiz olduğu ve yine takip tarihi itibariyle davacı şirket ile hesap bakiyesinin bulunmadığı, bu 3 yıl zarfında davacıya toplam 280.522,13 TL tutarında fatura düzenlediği ve aynı tutarda ödeme aldığı,

emsal içtihatlar uyarınca kur farkı alacağı talep edebilmesi için taraflar arasında yazılı bir sözleşme veya bu yönde bir teamülün bulunması gerektiği, sunulan deliller arasında yazılı bir sözleşmenin olmadığı anlaşıldığından teamülün bulunup bulunmadığı yönünde değerlendirme yapılması gerektiği, davacı tarafından sunulan davalıya ait faturalar incelendiğinde,

faturalar üzerinde el ile yazılmış döviz kuru ve Euro tutarlarını gösteren yazıların bulunduğu ve bilirkişi raporunda yapılan tespitlerde davacının 20/05/2021 tarihinde ------- şirketi --------- Şubesi nezdinde açılmış Akreditif ile ilgili 17.620 Euro alacağının davalıya temlik ettiğine dönük temliknamenin bulunduğu,

bununla birlikte davalı tarafından kur farkı faturasının kendi ticari defterlerine işlenmesi ve ödenmesi dışında 2020 ve 2021 yılları davacı tarafından davalıya yapılan 14 adette toplam 19.597,46 Euro ödemenin döviz cinsinden yapıldığı görülmekle taraflar arasında bir teamülün bulunduğunun kabulü gerektiği ve yine bilirkişi raporunda yapılan tespit ile davalının ürün satışlarının Euro üzerinden yaptığının kabul edilmesi halinde davalıdan KDV dahil 126.907,18 TL kur farkı alacağının olduğu dolayısıyla davacının iddiasını ispat edemediği kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.