İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2025/251 K.2026/274

T.C. İstanbul Anadolu 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2025/251 Esas

KARAR NO : 2026/274

DAVA

İflas (Adi Takipten Doğan İtirazın Kaldırılması Ve İflas (İİK 156))

DAVA TARİHİ : 20/03/2025

KARAR TARİHİ : 11/03/2026

Mahkememizde görülmekte olan İflas (Adi Takipten Doğan İtirazın Kaldırılması Ve İflas (İİK 156)) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

Müvekkili --------Ş. ile davalı ----------Ş. arasında yıllara sari cari hesap ilişkisi mevcut olduğunu, müvekkili şirketin davalı şirketten takip tarihi itibariyle 124.577,86 TL alacağının bulunduğunu, davalının işbu borcunu ödemediğini, bunun üzerine davalı şirket aleyhine 26.11.2024 tarihinde -------- İcra Müdürlüğü'nün ---------- E. sayılı dosyası üzerinden iflas yoluyla takip başlattıklarını, davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu belirtmiş olup, borçlu şirket hakkındaki iflas taleplerinin m.166/2'de belirtilen usule uygun olarak ilan edilmesine, İİK m.159 hükmü uyarınca teminatsız olarak muhafaza tedbitlerinin alınmasına,

borçlu şirketin icra takibine yaptığı itirazının iptali ile davalı borçluya depo emri çıkarılmasına, depo emrine rağmen müvekkili şirkete olan borcun ödenmemesi halinde davalı şirketin iflasına karar verilmesini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle. Davacı tarafından açılan iflas davasının ve buna dayanak icra takibinin hukuki ve fiili temelden yoksun olduğunu, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını ve davanın kötü niyetle açıldığını, müvekkili şirketin EPDK tarafından lisanslandırılmış, kamu hizmeti niteliğinde doğal gaz dağıtım faaliyeti yürüten, mali yapısı güçlü ve borçlarını düzenli şekilde yerine getiren bir şirket olduğu,

herhangi bir kişi, kurum veya bankaya vadesi geçmiş borcunun bulunmadığını, davacının ileri sürdüğü gibi taraflar arasında bir cari hesap ilişkisi bulunmadığını, TTK hükümleri uyarınca geçerli bir cari hesap sözleşmesi olmadığını, dolayısıyla cari hesaptan kaynaklanan bir alacağın varlığının söz konusu olamayacağını, taraflar arasındaki ilişkinin, kiraya veren konumundaki --------Ş. ile dava dışı --------Ş. ve kiracı konumundaki davalı --------Ş.

Arasında akdedilen ve 31.12.2024 tarihinde sona ermiş olan kira sözleşmesine dayandığını, anılan kira sözleşmesi uyarınca, kira bedelinin sözleşmede belirlenen oranlar dahilinde %20 davacı -------- şirketine, ------ dava dışı -------Ş.

Arasında paylaştırılarak ödendiğini, davalı şirketin bu kapsamda kira ödemelerini düzenli şekilde gerçekleştirdiğini, davalının taşınmazı fiilen tahliye etmiş olmasına rağmen sözleşme süresi sonuna kadar kira bedellerini ödediğini, davacı tarafından kira bedellerinin, Türk Borçlar Kanunu'nun 344. maddesine aykırı biçimde ve aynı kira dönemi içinde birden fazla kez artırıldığını, bu hukuka aykırı artışlara karşılık davalı tarafından iade faturaları düzenlendiğini, söz konusu faturaların elektronik ortamda ve noter ihtarnameleri ekinde davacıya gönderildiğini, ancak davacı tarafından muhasebe kayıtlarına alınmadığını,

bu nedenle davacının iddia ettiği alacağın doğmadığını, ayrıca kira alacaklarının beş yıllık zamanaşımına tabi olduğu ileri sürülerek zamanaşımı itirazında bulunduklarını, iflas davasının henüz itirazın kaldırılması aşamasında olmasına rağmen davacı tarafından iflas ilanı talep edilmesinin İcra ve İflas Kanunu'na aykırı olduğunu, bu talebin kötü niyet göstergesi teşkil ettiğini, takibe dayanak herhangi bir fatura veya yazılı belge sunulmadan tanık deliline dayanılmasının HMK hükümleri gereği mümkün olmadığını, bu nedenle tanık dinlenmesine muvafakat edilmediğini, davacı şirket yetkilisinin aynı zamanda davalı şirkette hissedar olduğu,

kira sözleşmesini her iki taraf adına da imzaladığı, davacının bu davayı ve benzer davaları organizasyonel bir baskı aracı olarak kullandığını belirtmiş olup, davanın reddine, davacının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesi ile yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesini talep etmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Uyuşmazlığın, taraflar arasında cari hesap ilişkisinden doğan alacağa ilişkin başlatılan iflas yoluyla adi takibe yapılan itirazın kaldırılması isteminin yerinde olup olmadığı, taraflar arasında cari hesap ilişkisi bulunup bulunmadığı, davacının davalı şirket aleyhine başlatılan takip tarihi itibariyle davalıdan alacağının bulunup bulunmadığı varsa miktarı bu kapsamda itirazın kaldırılması ve iflas şartlarının oluşup oluşmadığı noktalarında toplandığı anlaşılmıştır.-------- İcra Müdürlüğü'nün -------- Esas sayılı dosyası ve Ticaret Sicil kayıtları, celp edilmiş, bilirkişi raporu alınmış, taraflarca sunulan diğer deliller ile birlikte değerlendirilerek tahkikat sonuçlandırılmıştır.

--------- İcra Müdürlüğü'nün --------- Esas sayılı icra dosyasının incelenmesinde; alacaklısının --------- Şirketi ,borçlunun-------- Şirketi olduğu,124.577,86 TL Cari hesap alacağı (İstenen: Yıllık Reeskont Avans) bulunduğu, 29/11/2024 tarihinde icra takibi başlatıldığı, borçlu tarafından ödeme yapılmadığı anlaşılmıştır.

Bilirkişi heyeti tarafından sunulan 27/01/2026 tarihli raporda; ".. taraflar arasında geçerli olan 01/01/2022 - başlangıç tarihli kira sözleşmesi kapsamında davalı/kiracının davacı/kirayaverene ödemesi gereken toplam kira bedeli tutarı KDV dahil 295.044,80 TL olarak hesaplanmış olup, davalı/kiracı tarafından dosyaya sunulan ödeme dekontunun incelendiğinde, 22/11/2024 tarihinde 305.063,06 TL tutarında ödeme yapıldığı ve dolayısıyla da davacının davalıdan takip tarihi itibariyle bakiye kira bedeli alacağı bulunmadığı " yönünde görüş ve kanaat bildirildiği anlaşılmıştır.

Somut dosya kapsamında, davacı şirketin davalı şirketten takip tarihi itibariyle 124.577,86 TL alacağı bulunduğu iddiasıyla başlattığı davaya konu --------- İcra Müdürlüğü'nün -------- Esas sayılı iflas talepli icra takibine davalı tarafça yapılan itiraz üzerine mahkememizde iş bu itirazın kaldırılması ve iflas davasının açıldığı, davacı şirketin takipte alacağın dayanağını cari hesap ilişkisinden doğan alacak olarak gösterildiği,

taraflar tacir olup delil olarak ticari defter ve dayanaklarına da dayanıldığından alınan mali raporda davacı şirketin kendi ticari defter ve dayanaklarına göre davalı şirketten 26/11/2024 takip tarihi itibariyle 124.577,86 TL alacaklı göründüğü, davalı şirketin ticari defterlerinde ise takip tarihi itibariyle davalı tarafın davacıdan 76.353,46 TL alacaklı göründüğü ve takip tarihinden sonra da alacağının hesaba virman yapılarak bakiyenin kapatılmış olduğu görülmüştür.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın davacı şirket tarafından davalı şirket aleyhine düzenlenen 6 aylık kira bedeli açıklamalı faturanın iadesi ile 2022 Temmuz (dahil) — 2024 Mayıs (dahil) kira bedeli faturalarının TÜFE 12 ay ortalaması üzerinde kalan kısma dair iade açıklaması ile davalı şirket tarafından davacı şirket adına düzenlenen 2 adet toplam 200.931,32 TL tutarlı iade faturalarına ilişkin olduğu, işbu iade faturalarının davacı şirket defterlerinde kayıtlı olmadığı,

takip tarihi itibariyle tarafların ticari defterlerindeki uyuşmazlığın bu faturalardan kaynaklandığı ve cevap dilekçesi ekinde sunulan dekontun incelenmesinde, davalı şirket tarafından, davacı şirkete 22/11/2024 tarihinde “Ocak 2022-Kasım 2024 Dönemi Ofis Kira Bedeli” açıklaması ile gönderilen 305.063,06 TL tutarlı ödemeye ilişkin olduğu görülmüştür.Davalı/kiracı ile davacı/kirayaveren ve davadışı/kirayaveren arasında, 01/012022 tarihli Taşınmaz Kirası Sözleşmesi akdedildiği, mali verilerin tetkikinden taraflar arasında başkaca ilişki bulunmadığı, davacı tarafın cari hesaba dayalı alacak talebinde bulunduğu,

taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 01/01/2022 - 31/12/2022 tarihleri arasında devam ettiği süre sonunda sözleşme süresinin 1 yıl daha uzadığı, uzayan 1 yıllık sürenin 01/01/2023-31/12/2023 tarihleri arasında devam ettiği süre sonunda sözleşme süresinin 01/01/2024- 31/12/2024 tarihleri arasında devam etmek üzere 1 yıl daha uzadığı ve 1 yıl dolmadan önce, 30/05/2024 tarihinde davalı kiracının taşınmazı boşalttığı, 31/11/2024 tarihine kadarki kira bedellerini de davacı/kiracıya ödediği,

davalı kiracının bakiye kira borcu kalmadığı anlaşılmakla davacının davalıdan cari hesaba dayalı alacağı bulunmadığından davanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.