İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2025/441 K.2025/506

T.C. İstanbul Anadolu 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2025/441 Esas

KARAR NO : 2025/506

DAVA

Zayi Belgesi Verilmesi

DAVA TARİHİ : 22/05/2025

KARAR TARİHİ : 26/05/2025

Mahkememizde görülmekte olan zayi belgesi verilmesi davasının yapılan incelemesi sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA: Davacı vekilince verilen dava dilekçesinde özetle; --------- Ticaret Sicil Müdürlüğü nezdinde ---------- sicil no ile kayıtlı olmakla birlikte uzun yıllardır faaliyet göstermediğini, şirkete ait karar defteri kaybolması sonucu tamamen zayi olduğunu ve tüm arama ve araştırmalara rağmen karar defterinin bulunamadığını, defterin kaybolma sebebinin bilinmediğini konu ile ilgili herhangi bir suistimal ve ihmalin söz konusu olmadığını, şirketin defter tutma ve saklama yükümlülüğü Türk Ticaret Kanunun 64,66 ve 82.maddeleri kapsamında olup, zayi belgesi alınmaması halinde ileride doğabilecek hukuki ve mali sorumlulukları bulunduğundan davanın kabulü ile tarafı olduğum ----------- Şti'ne ait karar defterinin zayi olduğuna ilişkin zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava hukuki niteliği itibariyle, davacı şirketin karar defterinin zayi olduğu iddasıyla TTK 82/7 maddesi uyarınca açılan zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

TTK.m.82/7 uyarınca; tacirin saklamakla yükümlü olduğu defter ve belgelerin yangın, su baskını, yer sarsıntısı gibi bir afet nedeniyle zayii halinde, ziyaın öğrenildiği tarihten itibaren 30 günlük hak düşürücü sürede zayi belgesi istenmesi mümkündür.TTK'nın 82/7 maddesine göre zayi belgesi verilebilmesi için bu maddede belirtilenler gibi olağanüstü hallerden ve önlenemez nedenlerden birinin olmasının yanında tacirin saklamakla yükümlü olduğu ticari defter ve kayıtlarını özenle muhafaza etmesi,

basiretli bir tacir olmanın gerektirdiği özeni göstererek defter ve belgelerini saklaması ve zayi olmaması için üzerine düşen bütün yükümlülükleri özen ile yerine getirmesi gerekmektedir.Somut olayda davacının TTK 82/7 maddesi gereğince saklamakla yükümlü olduğu karar defterinin ne şekilde kaybolduğu hususunda tam ve net bir bilgi, delil sunamadığı, ne şekilde zayi olmuş olabileceğinin belirtilmediği, davacı şirketin basiretli bir tacir gibi davranma yükümlülüğü esası ile birlikte değerlendirildiğinde ortaya konulan sebebin TTK da sayılan zayi belgesi verilmesi için yeterli bir sebep olmadığı,

davacının tacir olmanın gerektirdiği özeni göstererek defter ve belgeleri yedinde saklaması gerektiği, dava dilekçesinde öne sürülen dava sebebinin TTK 82. maddesinde belirtilen sebeplerden olmadığı kanaatine varılarak davanın reddine karar verilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.