Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2025/443 K.2025/724

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece verilen karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, hizmet akdinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davada İş Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle "davanın usulden reddine" dair verilen karara karşı davacı tarafından; davanın işçi-işveren uyuşmazlığından kaynaklanmadığı, davalı işçi tarafından, işçilik alacağının tüm işverenlere karşı değil yalnızca kendisine karşı yöneltmiş olması nedeniyle ticari itibarının zedelendiği, taşkın hacizler yapılarak şirketin iflasın eşiğine getirildiği, ticari işletmesiyle ilgili bir uyuşmazlık söz konusu olduğundan davaya bakmakla görevli mahkemenin Ticaret Mahkemeleri olduğu ileri sürülerek istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Gerek istinaf sebebi yapılan ve gerekse HMK'nın 355. maddesine göre kamu düzeni nedeniyle resen dikkate alınması gereken hususların incelenmesinde;

Mahkemece, davada görevli mahkemenin, iş mahkemesi olduğu kabul edilerek, görevsizlik kararı verildiğine göre uyuşmazlık, işbu davada görevli mahkemenin iş mahkemesi olup olmadığı noktasındadır.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5’inci maddesi uyarınca, İş Kanunu'na göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir. Somut olayda, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davada görevli mahkeme iş mahkemesi olup, mahkemece görevsizlik kararı verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır.

Her ne kadar davacı, davada görevli mahkemenin, ticaret mahkemeleri olduğunu ileri sürmüş ise de, asliye ticaret mahkemeleri, nispi ya da mutlak nitelikteki ticari davalara ilişkin uyuşmazlıklar konusunda görevli mahkemeler olup,

01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı TTK'nın 4. maddesine göre bir davanın ticarî dava sayılması için ya uyuşmazlık konusu işin tarafların her ikisinin birden ticari işletmesiyle ilgili olması ya da tarafların tacir olup olmadıklarına veya işin tarafların ticari işletmesiyle ilgili olup olmadığına bakılmaksızın Türk Ticaret Kanunu veya diğer kanunlarda o davaya asliye ticaret mahkemesince bakılacağı yönünde bir düzenleme bulunması (mutlak ticari dava olması) gereklidir.

Somut olayda ise nispi ya da mutlak ticari dava bulunmadığından, davacının, bu konudaki istinaf sebebi de yerinde değildir.

Açıklanan nedenlerle; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ... · E-İmzalı E-İmzalı E-İmzalı E-İmzalı