İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2020/566 K.2020/876

T.C. İstanbul Anadolu 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

GEREKÇELİ KARAR

ESAS NO : 2020/566

KARAR NO : 2020/876

DAVA

Menfi Tespit (Kambiyo Senetlerinden Kaynaklanan)

KARŞI DAVA TARİHİ : 29.01.2019

KARAR TARİHİ : 10.12.2020

Mahkememizin ------ Esas sayılı dosyasından tefrik edilerek mahkememze tevzi edilen karşı dava dilekçesi mahkememiz esasının yukarıda belirtilen sırasına kaydedilip incelenmesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

KARŞI DAVA

Davalı-karşı davacı vekili karşı dava dilekçesinde özetle; davacının açmış olduğu davanın tamamen asılsız ve mesnetsiz olduğunu, Gebze --------.Noterliğinin ------- yevmiye nolu ihbarnamesinde senetlerin iadesinin talep edilmediğini, davacı tarafın sözleşmeyi haksız olarak fesih ettiğini, cezai şartın ödenmesi amacıyla bu senetlerin müvekkil şirkette teminat amacı ile tutulduğunun anlaşıldığını, senet hakkında açılmış icra takibinin bulunmadığını, müvekkil şirketin davanın açılmasından hiçbir kusurlu davranışının olmadığını, aleyhe davanın reddine karar verilmesi gerektiğini,

karşı dava bakımından müvekkil şirketin sözleşmeden doğan sorumluluklarını eksiksiz yerine getirdiği halde davacı karşı davalı tarafın sözleşmeyi yazılı veya sözlü hiçbir bildirim yapmadan --- tarihinde öğrencilerin çıkış servisine gelmeyerek haksız fesih ettiğini ve müvekkil şirketin mağduriyetine sebebiyet verdiğini, bu nedenlerle karşı davalarının kabulüne, davacı tarafın açtığı davanın reddine, 2 gün için fazladan ödenen 450,00 TL bedelin karar altına alınmasına, sezon sonuna kadar yapılan sözleşme gereğince fazladan ödenen 5.140,00 TL nin karar altına alınmasına, araç başına ----- toplam ----- karar altına alınmasına,

avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinin davacı karşı davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

DAVANIN HUKUKİ NİTELİĞİ VE GEREKÇE

Karşı dava; taraflar arasındaki sözleşme gereği davacı karşı davalıya fazladan ödendiği iddia edilen bedellerin iadesi ve cezai şart alacağının tahsili taleplerine ilişkindir.

Mahkememizin ----- esas sayılı dosyası üzerinden davacı-karşı davalı tarafından açılan menfi tespit davasının 01/12/2020 tarihinde yapılan duruşmasında, karşı davanın karşı dava tarihine göre ticari davalarda zorunlu arabuluculuğa başvuru şartı gerçekleşmeden dava açılmasının hukuken mümkün olmadığı hukuki kanaatine varılarak, karşı davanın asıl davadan 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 167. maddesi gereğince terfik edilmesine karar verilmiş olup işbu dava dosyası tefrik edilerek mahkememizin iş bu esasına kaydedilmiştir.

19.12.2018 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak, yürürlüğüne giren 7155 Sayılı Kanunun 20. maddesi ile 6102 Sayılı TTK. 'nın ( 5. ) maddesine eklenen 5/A maddesi gereğince ticari davalarda konusu bir miktar paranın ödenmesi olan alacak ve tazminat talepleri hakkında dava açılmasından önce arabulucuya başvurulmuş olmasının dava şartı olarak düzenlenmiş olması ve 7155 Sayılı Kanunun ( 23. ) maddesi ile 6325 Sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanununa eklenen 18/A ( 2 ) maddesi ile "Arabulucuya başvurulmadan dava açıldığının anlaşılması hlinde herhangi bir işlem yapılmakszın davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilir'' hükmü getirilmiştir.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/(2). maddesine göre, ''Diğer kanunlarda yer alan dava şartlarına ilişkin hükümler saklıdır'' hükmü yer almaktadır.

6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 115. maddesi gereğince; Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler. Mahkeme dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir.

Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerin değerlendirilmesine göre, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114 (2) ve 115. maddeleri gereğince, alacağa yönelik ticari dava niteliğindeki karşı dava yönünden dava tarihine göre dava açılmadan önce zorunlu arabulucuya başvurulmadan işbu davanın açılmış olduğu anlaşıldığından, davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerektiği kanaat ve sonucuna varılarak aşağıdaki hüküm kurulmuştur.