İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2024/684 K.2024/621

T.C. İstanbul Anadolu 10. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2024/684

KARAR NO : 2024/621

DAVA

İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan)

DAVA TARİHİ : 23/09/2024

KARAR TARİHİ : 14/10/2024

Mahkememizde görülmekte olan İtirazın İptali (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Davalarının kabulü ile----İcra Müdürlüğü ----- Esas sayılı dosyasına vaki itirazın iptaline ve takibin aynen devamına, takibe konu alacağın likit olması sebebi ile asıl alacağın %20'sinden az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava, İtirazın İptaline (Ticari Satımdan Kaynaklanan) ilişkindir.

Somut olayda davalının tacir olup olmadığının araştırılarak görevli mahkemenin belirlenmesi gerekmektedir. Davalının tacir olup olmadığının araştırılmasına yönelik ise.

Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün gelen yazı cevabında davalının gerçek kişi kaydının bulunamadığı, ---- vergi Dairesi'nin yazı cevabında davalının ikinci sınıf tüccar olduğu, İşletme Hesabına göre defter tuttuğunun, son beş yıla ait kazancının 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 177. maddesinin birinci fıkrasının 1 ve 3 numaralı bentlerde yer alan nakdi limitlerin yarısını, 2 numaralı bendinde yazılı nakdi limitin tamamını aşmadığının görüldüğü,Vergi Usûl Kanununun 177. maddesinde “Birinci Sınıf Tüccarlar” sayılmış olup bu maddedeki birinci sınıf tacirlerle ilgili şartları taşımayanlar ise ikinci sınıf tacir sayılırlar.

İkinci sınıf tacirler ise ticari işletme hesabına göre defter tutarlar. Bir hukukî işlemin veya fiilin TTK'nın kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen bu kanunda düzenlenen hususlar ile bir ticari işletmeyi ilgilendiren bir hukukî işlemin veya fiilin olması gerekir.

Somut olayda, ilgili Vergi Dairesi'nin yazı cevabına göre davalının işletme usulüne göre defter tuttuğu ve sınırı aşmadığının bildirildiği görülmüş olup, davalının tacir olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı ve esnaf olarak kabulü gerektiği, taraflar arasındaki uyuşmazlığın da ticari dava niteliğinde bulunmadığı anlaşılmakla, huzurdaki uyuşmazlığın çözümünde genel mahkeme asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği anlaşılmakla; dava şartı yokluğu nedeniyle usuldan reddi ile mahkememizin görevsizliğine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm tesis olunmuştur.