KÜNYE
- Mercii
- İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Esas No
- 2019/932
- Karar No
- 2020/219
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2020
Karar Metni
609 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
T.C. İstanbul Anadolu 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO: 2019/932
KARAR NO: 2020/219
DAVA
Şirketin İhyası
DAVA TARİHİ: 09/12/2019
KARAR TARİHİ: 01/07/2020
Mahkememizde görülmekte olan Şirketin İhyası davasının yapılan açık yargılaması sonunda,
DAVA
Davacı vekili Mahkememize verdiği dava dilekçesinde; davacı vekili sigortalı olan ---------- geçirdiği meslek hastalığı sonunda malul kaldığını; kurumca zararının ödendiğini; müvekkili kurumun ödediği zararın, işçinin şirketine ------ İş Mahkemesi'nin------- Esas sayılı dosyası ile rücu ettiğini, ancak yapılan yargılama esnasında bu şirketin -----terkin edildiğinin ortaya çıktığını belirterek; tasfiye halinde ----------- yargılamanın devamı ve kararın infazında, tüzel kişiliğe sahip olması için işbu davayı açmak zorunda kaldıklarını; mahkemece kendilerine bu davayı açmak üzere yetki verildiğini belirterek, şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
SAVUNMA
Davalı ------Müdürlüğü vekili, şirketin kendi kendini tasfiye etmesi sonunda ve tasfiye memurunun, tasfiye raporunu ibraz etmesi ile şirketin sicilden terkini işleminin gerçekleştirildiğini; müvekkili idarede herhangi bir kusuru bulunmadığını belirterek, davanın kabulü halinde, yargılama gideri ve vekalet ücretlerinin müvekkiline yüklenmemesini talep etmiştir.
Davalılardan tasfiye memuru vekili de, davanın reddi gerektiğini, öncelikle davanın zaman aşımına uğradığını, müvekkilinin ----- tarihinde görevinden ayrıldığını, o tarihten bu yana herhangi bir talebinin söz konusu olmadığını, bu nedenle davacı kurumun taleplerinin zaman aşımına uğradığını; şirketin --------- tarihinde tasfiye olarak sicilden terkin edildiğini, tasfiyesinin kanuna uygun yapıldığını, davacı kurumun tasfiye esnasında herhangi bir alacak talebi olmadığı gibi, tasfiye öncesinde de bir alacak talebinin bulunmadığını belirterek, artık tasfiye şartlarının gerçekleşmediğini savunmuştur.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE
Dava, TTK 547. Maddesi gereğince açılan Ek Tasfiye davasıdır. Davacı kurum, ek tasfiyesi talep edilen şirketin işçisinin bir meslek hastalığı sonunda iş göremez hale gelmesi sebebiyle tazminat ödemiş, ödediği tazminatı da ------- İş Mahkemesi'nin ------ Esas sayılı dosyası ile ihyası talep edilen şirkete rücu etmiştir.
İş Mahkemesindeki dava devam ederken, şirketin --- terkin edildiği ortaya çıkmış; davaya devam edebilmek için yeniden tüzel kişilik kazanması gerektiğinden, iş mahkemesi tarafından davacı şirkete işbu davayı açması için yetki ve mehil verilmiş, davacı vekili de ------ tarihinde verilen bu yetkiye dayanarak davayı açmıştır.
-------- ile yapılan yazışmadan şirketin ---------- tarihinde tasfiye sonunda ve tasfiye memurunun bildirimiyle sicilden terkin edildiği tespit olmuştur. Her ne kadar tasfiye memuru davanın zaman aşımına uğradığını iddia etse de; zaman aşımı iddiası iş mahkemesindeki davaya konu alacak yönünden olup, o davada değerlendirilecektir. Davacı kurum ödemeyi yaptıktan sonra, açmış bulunduğu rücu davasında davalı şirketin tüzel kişiliğini kazanması gerekmekte olup, o alacak yönünden zaman aşımının doğup - doğmadığı ya da o dava yönünden hukuki menfaatinin bulunup - bulunmadığı iş mahkemesi tarafından nazar alınacaktır. Ortada devam eden bir dava sebebiyle, davalının zorunlu olarak kazanması gereken bir tüzel kişilik problemi bulunup, mahkememizce bu nedenle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Yeniden tüzel kişilik kazanmasına karar verilen şirket, sicilden tasfiye sonunda terkin edilmiş olup; tasfiye kararını bu şirket vermiş, kendi tasfiyesi sonunda ve kendi talebi ile terkin olmuştur. Bu nedenle, dava kabul edilse de, davalılar aleyhine vekalet ücreti takdir edilmemiş, yargılama giderleri de davacı üzerinde bırakılmıştır. -----------
Söz konusu şirket, tasfiye yoluyla sona ererken, kendi iradesiyle atadığı tasfiye memurunu da mahkememiz zorunlu olarak tasfiye memuru atamıştır.
İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi, E. 2019/932, K. 2020/219, 3 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama