İstanbul Anadolu 11. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2021/82 K.2021/889

T.C. İstanbul Anadolu 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

GEREKÇELİ KARAR

ESAS NO

2021/82 Esas

KARAR NO : 2021/889

DAVA

Kıymetli Evrak İptali (Çek İptali (Hasımsız))

DAVA TARİHİ : 08/02/2021

KARAR TARİHİ : 07/12/2021

Mahkememizde görülmekte olan Kıymetli Evrak İptali (Çek İptali (Hasımsız) davasının yapılan açık yargılaması sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA /TALEP

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ------- ait, keşide yeri -----------bedelli çekin lehtarı ve yasal hamili olan davacıya ---- üzere keşideci tarafından ---- verildiğin ancak --- davaya konu edilen çekin kaybedildiğini, ilgili çekin müvekkili olan davacının kendi rızası dışında elinden çıktığını ---- etmiş, öncelikle davaya konu edilen çek hakkında ihtiyati tedbir (ödemeden men) kararı verilmesini ve yargılama sonucunda da çekin zayi nedeniyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava; TTK 757 vd. Maddelerine dayalı zayi nedeniyle çekin iptali istemine ilişkindir.

Dava basit yargılama usûlüne tabi olup, çekişmesiz yargı işlerindendir.

Kıymetli evrak üzerinde hak sahibi olan şahıs, zayi nedenine dayalı olarak iptaline karar verilmesini isteyebilir. Bu şahıs kıymetli evrakın maliki, zilyedi, intifa hakkı sahibi, rehin hakkı alacaklısı veya bunların vekilleri ---------------olabilir.

Yargılama aşamasında; Mahkememizin -------- davaya konu çek hakkında takdiren %30 oranında (903,147-TL) ----- 6102 sayılı TTK'nun 757. maddesi uyarınca ---- çek bedelini ödemekten men edilmesine yönünde karar verilmiştir.

Davaya konu ------------- yazılmış, müzekkereye-------- cevabi yazıda çekin ibrazıyla ilgili banka kayıtlarında herhangi bir bilgiye rastlanılmadığının belirtildiği görülmüştür.

Türk Ticaret Kanunu'nun 762. maddesi gereğince, --- davaya konu çek hakkında; -------- yapıldığı ve ---- yapıldığı tarihinden itibaren 3 aylık sürenin geçtiği, çek üzerinde herhangi bir hak ileri süren ya da itiraz eden olmadığı anlaşılmış olmakla, davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.