İstanbul Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2023/151 K.2024/133

T.C. İstanbul Anadolu 12. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2023/151

KARAR NO : 2024/133

DAVA

Tazminat (Rücuen Tazminat)

DAVA TARİHİ : 03/03/2023

KARAR TARİHİ : 20/02/2024

Mahkememizde görülmekte olan Tazminat (Rücuen Tazminat) davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Davacı şirketin,----- adresinde bulunan inşaatın yüklenicisi, davalının ise alt yüklenici olarak iş yapmakta iken alt yüklenici davalının elemanı ----- tarafından iş kazası nedeniyle açılan tazminat davası sonucu ----- İş.

Mahkemesinin 25.10.2019 tarih ve----- sayılı kararının onanarak kesinleştiğini, dava dışı ---- vekili tarafından ---- İcra Müdürlüğünün------. sayılı dosyası ile karar uyarınca icra takibine geçildiğini, davacı tarafından tehiri icra kararı için sunulmuş bulunan teminat mektubu nakde çevrilerek,

icra dosyasına 225.000,00 TL yatırıldığını, 34.659,35 TL.nın davacıya iade edildiğini, buna göre davacı tarafından icra dosyasıma 190.340,00 TL ödeme yapıldığını, karara bağlanan ve kesinleşen tazminat davasında alınan kusur raporunda olayın meydana gelmesinde davacı ve davalının birlikte % 75 oranında kusurlu bulunduğunu, bu kusurun % 25’ inin davacıya ve % 50’sinin davalı ya ait olduğunun belirlendiğini, müşterek müteselsil sorumluk nedeniyle, icra dosyasına yatırılan 190.340,00 TL.nın tarafların müşterek kusurları olan % 75 kusur oranından davalıya isabet eden % 50’si karşılığı 126.824,00 TL.nın tahsilini talep ettiklerini,

Fazlaya talep ve dava hakkımız saklı kalmak kaydı ile 126.824,00 TL ödeme tarihi olan 21.03.2022 tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini Yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

SAVUNMA

Davalı yan kendisine yapılan usulüne uygun tebliğe rağmen davacı yanın dava dilekçesine cevap vermemiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dava hukuki niteliği itibariyle, geçirilen iş kazası nedeni ile oluşan zararın tazminine yönelik olarak açılan Tazminat davasıdır. Mahkemece yapılan yargılama sırasında taraflarca gösterilen deliller toplanmış ve konunun incelenmesi uzmanlık gerektiren yönleri bulunduğundan bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.

Bilirkişi tarafından verilen raporda özetle; " TBK.nun 167.maddesindeki düzenleme doğrultusunda davalının sorumluluğuna gidilmesi durumunda rücu edilebilir miktarın 95.170,00 TL, TBK.nun 62.maddesindeki düzenleme doğrultusunda (kusur oranlarına göre) davalının sorumluluğuna gidilmesi durumunda rücu edilebilir miktarın 126.894,00 TL olabileceği " şeklinde rapor sunulmuştur.

Dava konusu olayda da davacı ile davalı arasında yüklenici ilişkisi mevcut olup, İş Kanunu’ndan kaynaklanan yükümlülükler nedeniyle birlikte müteselsilen sorumludur. Burada kanundan kaynaklanan bir teselsül hali söz konusu olup, asıl ve alt işverenler, dış ilişki itibariyle (dava dışı işçiye karşı) müseselsilen sorumludurlar. Bu düzenleme, işçi alacağının güvence altına alınması amacıyla yapılmış olup, sadece işçilere karşı bir sorumluluktur.

Asıl ve alt işveren arasındaki ilişkide ise İş hukuku değil, Borçlar Kanunu ve sözleşme hukuku esas alınacağından, uyuşmazlığın taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine göre çözümlenmesi gereklidir.Alacaklıya karşı müteselsilen sorumlu olan borçlular, kendi aralarındaki iç ilişkide, bu husustaki nihai sorumluluğun hangi tarafa ait olduğu konusunda bir anlaşma yapabilirler. Nitekim 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 167.

(Mülga Borçlar Kanunu’nun 146.) maddesinde düzenlenen, “Aksi kararlaştırılmadıkça veya borçlular arasındaki hukuki ilişkinin niteliğinden anlaşılmadıkça, borçlulardan her biri, alacaklıya yapılan ifadan, birbirlerine karşı eşit paylarla sorumludurlar.

Kendisine düşen paydan fazla ifada bulunan borçlunun, ödediği fazla miktarı diğer borçlulardan isteme hakkı vardır.” şeklindeki hükümde de, müteselsil borçlulardan her birinin alacaklıya yapılan ifadan birbirlerine karşı genel olarak eşit paylarla sorumlu oldukları, ancak bunun aksinin kararlaştırılabileceği de açıkça belirtilmiştir.

İşte müteselsilen sorumlu olan borçlular arasındaki iç ilişkide, bu konudaki sorumluluğun tamamen borçlulardan birine ait olacağı yönünde bir sözleşme yapılmış ise, tarafların serbest iradeleri ile düzenlemiş oldukları sözleşme hükümleri kendilerini bağlayacağından, dış ilişkide kanundan doğan teselsül gereğince borcu ödemiş olan müteselsil borçlunun, ödediği miktarın iç ilişkide borcun nihai yükümlüsü olan borçludan rücuen tahsilini talep edebileceği kabul edilmelidir.

Somut olayda taraflar arasında bir yazılı sözleşme bulunmadığı, meydana gelecek iş kazalarına ilişkin tazminat miktarlarından iç ilişkindeki sorumluluk miktarını gösterir bir delil olmadığı görülmüştür.

Davacının meydana gelebilecek zararlardan iç ilişkide tamamen sorumlu tutulacağına ilişkin bir delil bulunmaması ve rücu belirlenirken meydana gelen kazada kusur oranlarının dikkate alınması ve bu oranlar doğrultusunda tarafların sorumluluklarının tespit edilmesi gerektiği birlikte değerlendirilerek davalının davaya konu kazanın meydana gelmesindeki % 50 kusuruna tekabül eden zarar miktarı olan 126.893,76 TL'den sorumlu olacağı kanaati ile usul ve yasaya uygun bilirkişi raporu dikkate alınarak davanın kısmen kabulü yolunda hüküm kurulmuştur.

Kabulüne karar verilen miktara ödeme tarihinden itibaren avans faiz işletilmesine karar verilmiştir.