İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2024/782 K.2026/164

T.C. İstanbul Anadolu 13. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2024/782

KARAR NO : 2026/164

DAVA

Zayi Belgesi Verilmesi

DAVA TARİHİ : 01/11/2024

KARAR TARİHİ : 10/03/2026

Mahkememizde görülmekte olan Zayi Belgesi Verilmesi davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkillerine ait dava konusu ticari bilgi, belge, evrak, ticari defterler dâhil tüm işletmenin yandığını ve müvekkili şirketin büyük bir zarara uğradığını beyan ederek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydı ile, müvekkili ve davacı şirketler nezdinde ayrı ayrı tüm belge, bilgi, evrak ve ticari defterlerin zayi olduğuna dair karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Deliller Tarafların ticaret sicil sorguları dosya arasına alınmıştır.İlgili vergi dairelerine yazılan müzekkere cevabı dosya arasına alınmıştır----- Noterliğine yazılan müzekkere cevabı dosya arasına alınmıştır. ----- Genel Müdürlüğü'ne yazılan müzekkere cevabı dosya arasına alınmıştır. Delillerin değerlendirilmesi ve gerekçe:

Dava, TTK 82/7 maddesi hükümleri gereğince açılan zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.6102 Sayılı TTK 82/7 madde uyarınca bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu defter ve belgelerin yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi bir afet veya hırsızlık sebebiyle ve kanuni saklama süresi içerisinde ziyaa uğraması halinde ziyanın öğrenildiği tarihten itibaren 15 gün içerisinde ticari defterlerin zayi olduğuna dair belge verilmesinin talep olunması gerekmektedir.

Tüm dosya kapsamından 04.11.2025 tarihli celsede davacı tarafa, 6100 sayılı HMK madde 31 hakimin davayı aydınlatma görevi uyarınca zayi olduğu bildirilen defterlere ilişkin her bir defterin yılının ve türünün ayrıntılı olarak bildirilmesi için iki hafta kesin süre verildiği, kesin süresinde beyan sunulduğu ancak sunulan beyanda istenilen hususların açıkça somutlaştırılmadığı, gelen müzekkere cevaplarının da davacının iddialarını ispatlamak hususunda yetersiz kaldığı, bu hali ile davacı tarafın davasını ispatlayamadığı anlaşılmakla sübut bulmayan davanın reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.