İstanbul Anadolu 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi E.2025/180 K.2025/246

T.C. İstanbul Anadolu 2. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

ESAS NO

2025/180 Esas

KARAR NO: 2025/246

DAVA

Marka (Tecavüzün Tespiti İstemli)

DAVA TARİHİ: 12/09/2025

KARAR TARİHİ: 27/11/2025

Mahkememizde görülmekte bulunan Marka (Tecavüzün Tespiti İstemli) davasının yapılan açık yargılamasının sonunda,

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Davalıya ait ---- adresinde yer alan ------- tabelalı işletmede hukukçu marka vekili unvanına sahip bilirkişi eşliğinde keşif yapılmasını, davalıya ait işletmede yapılacak keşifte; davacının marka haklarına tecavüz teşkil eden taklit nitelikte ürünlerin satışa sunulup sunulmadığının tespitini, satışa sunulan ve/veya ticari amaçla elde bulundurulan taklit nitelikte ürünler mevcut ise;

işbu ürünlerin adetinin, fiyatının ve keşif tarihi öncesinde kaç adet satış gerçekleştiğinin tespitini, satışa ilişkin belge, fatura ve ayrıntılı ürün görsellerinin keşif sonrasında düzenlenecek olan bilirkişi raporuna eklenmesini, davalının eylemlerinin 6769 sayılı SMK’nın, 29 ve 149/1-a hükümleri uyarınca vekil edenin marka haklarına tecavüz teşkil ettiğinin tespitini, 6769 sayılı SMK’nın 149/1-c hükmü uyarınca vekil edenin marka haklarına yönelik ihlalin durdurulmasını, 6769 sayılı SMK’nın 149/1-d hükmü uyarınca vekil edenin marka haklarına tecavüz teşkil eden taklit nitelikteki ürünlere el konulmasına,

karar verilmesini talep ettiği anlaşıldı.Davalı cevap dilekçesinde özetle; öncelikle davacının davasının dayanaktan yoksun olduğundan reddini isteyerek, davacının dava dilekçesinde resim ile gösterilen markalarla kesinlikle ilgim alakasının olmadığını ve iş yerinde bulunmadığını, davacı taraf iş yerinde satıldığını iddia ettikleri markaların iş yerimde satılıyormuş gibi göstermeleri gerçeği yansıtmadığını, söz konusu markaların iş yerinde olduğunu açıkça gösteren bir resim dahi bulunmadığını, öncelikle davanın reddini talep ederek birleştirilmesi,

cevabının kabulüne,davanın reddine karar verilmesine ve yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesini talep ettiği anlaşıldı.

DELİLLERVEGEREKÇE

Dava, davacı adına tescilli LUFİAN ibareli markaya davalı tarafından tecavüzde bulunulup bulunulmadığı konusuna ilişkin davadır.Mahkememizde aldırılan ----- tarihli bilirkişi raporunda; davacının ---- tarihinde davalı işyerinden satın alarak delil olarak sunduğu ------- orijinal ürün olmadığı, sahte/taklit ürün olduğu; bu ürün vasıtasıyla davacının ----- sayı ile tescilli markasından doğan haklarına SMK md.29/1-a ve 7/2 uyarınca tecavüz edildiği;

---- günü davalı işyerinde davacı vekili----eşliğinde gerçekleştirilen yerinde incelemede ense ve göğüs kısımlarında davacının---- markasının kullanıldığı ------- görüldüğü ve askıdaki haliyle fotoğraflandığı; fakat bu esnada dükkan çalışanı hem bu ---- hem dükkanın ön tarafından 2 ------- kapıp sokağa fırlayıp koşarak kaçtığı cihetle, tespit edilen ürünün iç kısmının incelenemediği;

nihai takdiri Mahkemenize ait olmak üzere, yerinde inceleme esnasında tespit edilen ürünün dükkan çalışanınca kaçırılmasının delilleri karartma çabası olarak değerlendirilebilecek bir eylem olduğu şeklinde rapor sunulduğu görüldü.Tarafların gösterdikleri deliller toplanmış, tüm usuli eksiklikler giderilmiştir. İncelenen dosya kapsamı, mevcut deliller, bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde.

Davacının --- numaralı markanın ---- tescilli sahibi olduğu, davalı işyerinden bir adet----- ürün satın alındığı, satın alınan ürün üzerindeki markanın marka hakkına tecavüz teşkil ettiği iddiası ile işbu davanın açıldığı, dava açıldıktan sonra işyerinde yaptırılan tespit ve aldırılan ---tarihli bilirkişi raporunda işyerinde bir adet ----- görülüp fotoğraflandığı, fakat dükkan çalışanının iki adet tişörtü alıp kaçtığını, bu nedenle o ürünlerin incelenemediği yönünde görüş bildirildiği, buna göre de hem dosyaya sunulan ürün örneği, hemde tespit sırasında tespiti yapılan ürünlerin ------markasını içerdiği,

bu kullanımların davacının tescilli markası kapsamında olduğu, davalıya ait ürünleri gören tüketicilerin davacıya ait şubeymiş gibi orjinal ürünler olarak algılayabileceği, bununda karışıklığa sebebiyet vereceği, bu durumunda SMK 29. Maddesi uyarınca tecavüz teşkil ettiği her ne kadar davalı asil duruşmada alınan beyanında ürünü satmadığını beyan etmiş ise de ürünün satış fişi bilgileri ve bilirkişi raporu dikkate alındığında davalı tarafça satışa sunulduğu anlaşıldığından bu yöndeki savunmalarına itibar edilmeyerek davanın kabulü ile aşağıdaki şekilde hüküm kuruldu.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ