İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2024/576 K.2025/339

T.C. İstanbul Anadolu 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO

2024/576 Esas

KARAR NO : 2025/339

DAVA : Alacak

DAVA TARİHİ : 26/07/2024

KARAR TARİHİ : 17/04/2025

Mahkememizde görülmekte olan alacak davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

Müvekkilinin davalı ile 01/06/2023 tarihinde servis taşımacılığı tip sözleşmesi yaptığını, aralarında akdedilen sözleşme gereği yapılacak olan faaliyetin güzergahı, günlük ve aylık ücretlendirmesi gibi birçok husus kararlaştırıldığını, müvekkilinin babasının şoför olarak çalıştığını, davalı firma ile aralarında yapılan sözleşme gereğine uygun şekilde çalışırken davalı şirket proje sorumlusu tarafından sözleşmede belirtilen güzergaha ait ilan paylaştığını gördüğünü, ilanı görünce ne olduğu anlamak için proje sorumlusu ile iletişime geçtiği, ancak proje sorumlusu işine son verdiğini söylediğini,

davalı şirket proje sorumlusunun sözleşmeye uymadığını, müvekkilinin mağdur olduğunu, açıklanan nedenlerden dolayı davanın kabulüne karar verilerek yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle.

Davacı şirket ile aralarında davacının ----------- personelinin servisini çekeceği konusunda anlaşma yapıldığını, --------Ş nin düzenlendiği yeni sözleşmenin teknik şartnamesinde servis araçları ilk tescil tarihleri esas alınmak üzere 4 yaşından büyük olmayacak şeklinde denildiğini, bunun üzerine müvekkili firma, araçları 4 yaşından büyük olan taşımacılara 1 ay süre vererek proje kapsamında çalışmak isteyen araç sahiplerine araçlarını yeni sözleşmeyle uyumlu hale getirmeleri için görüşüldüğünü, davacının müvekkiline aracının yaşının projeye uygun olmadığını bilmesine rağmen ısrarla aracını değiştirmeyeceğini bildirdiğini, müvekkili,

----------Ş ile yaptığı sözleşmeye istinaden araçları teknik şartnameye uyumlu hale getirmeyen davacının da aralarında bulunduğu toplamda 10 araç sahibine diğer projelerinde görevlendirmek için teklifte bulunduğunu, fakat davacı, müvekkilinin tüm iş tekliflerine cevap vermeksizin 07/03/2024 tarihinde servis hizmeti vermeyi bırakarak sözleşmeye feshettiğini, açıklanan nedenlerden dolayı davanın reddine karar verilerek yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, hukuki niteliği itibariyle; alacak davasıdır.Bilindiği gibi, bir davanın Ticaret Mahkemelerinde görülebilmesi için açılan davanın mutlak veya nispi ticari davalardan olması gerekmektedir. Mutlak ticari davalar 6102 sayılı TTK'nun 4. Maddesi uyarınca TTK'nda düzenlenmiş olan bütün hususlardan doğan davalar ile TTK'nun 4. Maddesinde belirtilen özel kanunlardaki davalardır.

Nispi ticari davalar ise her iki tarafın tacir olduğu ve dava konusu uyuşmazlığın her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olduğu davalardır.

Öte yandan 6335 sayılı Yasanın 2. Maddesi ile 6102 Sayılı TTK.'nın 5. maddesinin 3 ve 4 nolu fıkraları değiştirilerek Ticaret Mahkemeleri ile Asliye Hukuk Mahkemeleri arasındaki iş bölümü ilişkisi görev ilişkisine dönüştürülmüştür ve görev hususu HMK'nun 114/c maddesi uyarınca dava şartlarından olup yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınır.

6102 sayılı TTK hükümlerine göre; ticari işletme, esnaf işletmesi için öngörülen sınırı aşan düzeyde gelir sağlamayı hedef tutan faaliyetlerin devamlı ve bağımsız şekilde yürütüldüğü işletmedir (TTK 11/1). Ticari işletme ile esnaf işletmesi arasındaki sınır, Bakanlar Kurulunca çıkarılacak kararnamede gösterilir (TTK 11/2). Bir ticari işletmeyi, kısmen de olsa, kendi adına işleten gerçek kişiye tacir denir (TTK 12/1). İster gezici olsun ister bir dükkânda veya bir sokağın belirli yerlerinde sabit bulunsun, ekonomik faaliyeti sermayesinden fazla bedenî çalışmasına dayanan ve geliri 11 inci maddenin ikinci fıkrası uyarınca çıkarılacak kararnamede gösterilen sınırı aşmayan ve sanat veya ticaretle uğraşan kişi esnaftır (TTK 15/1).

5362 nolu Esnaf ve Sanatkârlar Meslek Kuruluşları Kanunu’nun 3. maddesinde Esnaf ve Sanatkâr: İster gezici ister sabit bir mekânda bulunsun, Esnaf ve Sanatkâr ile Tacir ve Sanayiciyi Belirleme Koordinasyon Kurulunca belirlenen esnaf ve sanatkâr meslek kollarına dahil olup, ekonomik faaliyetini sermayesi ile birlikte bedenî çalışmasına dayandıran ve kazancı tacir veya sanayici niteliğini kazandırmayacak miktarda olan, basit usulde vergilendirilenler ve işletme hesabı esasına göre deftere tabi olanlar ile vergiden muaf bulunan meslek ve sanat sahibi kimseler, olarak tanımlanmıştır.Somut olayda; davacının tacir kaydının olmadığı,

vergi dairesine yazılan müzekkereye göre de, esnaf sınırını aşan vergi mükellefi olmadığı, davacının tacir olmamasından dolayı davanın nispi ticari dava niteliğinde olmadığı, söz konusu alacağa yönelik davanın genel mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülmesi gerektiği anlaşıldığından görevsizlik kararı verilerek aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.