İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2026/261 K.2026/272

T.C. İstanbul Anadolu 3. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2026/261

KARAR NO : 2026/272

DAVA

Zayi Belgesi Verilmesi

DAVA TARİHİ : 12/03/2026

KARAR TARİHİ : 31/03/2026

Mahkememizde görülmekte olan Zayi Belgesi Verilmesi davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Kendisine ait -----adresinde ki ----- Şirketi isimli ------ sicil numaralı şirketin genel kurul toplantı müzakere defteri, karar defteri ve pay defterinin kaybolduğunu, ilgili muhasebe kayıtlarını tutan kişinin bahse konu defterleri kendilerine teslim etmediğini, ------ arşivlerinde yapılan araştırma sonrası ilgili defterlerin orada da bulunmadığını, zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava; hukuki niteliği itibariyle zayi belgesi verilmesi davasıdır.

TTK. m.82/7'de hangi hallerde zayi belgesi verilebileceği belirtilmiş olup, davacının zayi belgesi talep edebilmesi için zayi olan belgenin korunması için gerekli dikkat ve özeni göstermiş olması, belgenin onun iradesi dışında ve elinde olmayan bir nedenle zayi olmuş olması gerekmektedir.Bilindiği üzere, zayi belgesi verilmesi davaları sonuçları itibariyle sadece davacı taraf yönünden değil, davada taraf olmayan kimseler bakımından da sonuç doğuran dava türlerindendir.

TTK 82/7. Maddesinde zayi sebepleri, yangın, su baskını veya yer sarsıntısı gibi ve bir afet veya hırsızlık olarak belirtilmitir. Kanun hükmünde afet sebebiyle ziyada bir sınırlamaya gidilmemiştir. Davacı tacirin, basiretli bir tacir olarak ticari defter ve belgelerini özenle muhafaza etmesi ve korunması için gerekli tedbirleri alması gerekmektedir.

Davacı şirket yetkilisi ticari defterlerinin zayi olduğu gerekçesiyle ticari defterlerini tutan muhasebecisi tarafından defterlerin kendilerine teslim edilmediğinin anlaşıldığı, kanunen zayi belgesi için aranan şartların oluşmadığı, defterlerin zayi olup olmadığının belli olmadığı anlaşıldığından basit yargılama usulüne tabi davada dosya üzerinden davanın reddine dair aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.