İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2017/647 K.2019/411

T.C. İstanbul Anadolu 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

ESAS NO : 2017/647

KARAR NO : 2019/411

DAVA : İTİRAZIN İPTALİ

DAVA TARİHİ: 01/06/2017

KARAR TARİHİ: 09/04/2019

Mahkememizde görülmekte olan davanın yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özet olarak; müvekkil ile davalı arasında, emtiaların taşınması hususunda taşıma sözleşmesi ilişki kurulduğunu, bu kapsamda müvekkilin yaptığı taşımalara ilişkin düzenlediği ----------- tarih ---------- Euro bedelli fatura bedelinden bakiye 1.890 Euro'nun ödenmediğini, alacağın tahsili için davalı aleyhine Anadolu 13.icra müdürlüğünün --------- E sayılı dosyası üzerinden takibe geçilmiş ise de itiraz üzerine takibin durduğunu öne sürerek, itirazın iptaline ve % 20 inkar tazminatına mahkumiyetini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; öncelikle dava dilekçesinde,--------şirketine izafeten müvekkil şirkete dava açıldığı belirtilmiş ise de bunun hukuki dayanağının açıklanmadığını, müvekkil şirketin,--------------- şirketinin bayisi, acentesi veya şubesi olmadığını, bu iki şirketin birbirinden bağımsız olduğunu, dolayısıyla -----------şirketinin varsa borcundan dolmayı müvekkil şirkete dava açılmasının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, kaldı ki müvekkil şirketin davacı şirketle herhangi bir taşıma sözleşmesi de bulunmadığını, dava dilekçesinde yer alan vergi numarasının müvekkil şirkete ait bulunmadığını, davacıya bir borcunun olmadığını savunarak davanın reddini ve % 20 tazminata mahkumiyetini istemiştir.

Bilirkişi -------- tarihli raporunda özetle; ---------- firmasının davalının acentesi olduğunun kabul edilmesi halinde davacının davalıdan 1890,00 Euro ana para ve 35,16 Euro işlemiş faiz alacağının bulunacağı belirtilmiştir.

Dava, genel haciz yolu ile takipte ödeme emrine itirazın iptali ve takibin devamı istemine ilişkindir.

Davacı, ---------Eood isimli firmaya taşıma hizmeti verdiğini, bundan dolayı 10/09/2016 tarihli 4000,00 Euro fatura düzenlediğini, 1890,00 Euro'nun ödenmediğini, davalının------------ isimli firmann acentesi olduğunu, dolayısıyla borçtan sorumlu olduğunu ileri sürerek davalı hakkında İstanbul Anadolu 13'üncü İcra Müdürlüğü'nün -------- Esas sayılı dosyasında takip başlatmıştır.

Davalı,----------- şirketi ile aralarında herhangi bir bayilik, acentelik, şube ilişkisi bulunmadığı, böyle bir hizmet almadıklarını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık,----------- isimli firma ile davalı arasında acente ilişkisi bulunup bulunmadığı, davacının taşıma hizmetini yerine getirip getirmediği, getirmiş olması halinde alacak miktarının ne kadar olduğu, davacının bakiye alacağının bulunup bulunmadığı, bu alacaktan davalının sorumlu tutulup tutulamayacağı noktalarında toplanmaktadır.

Tarafların defterleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesinde, davacının talep ettiği alacağının 2000,00 Euro'luk kısmı -----------firması tarafından yapıldığı, alacağa dayanak olarak gösterilen 10/09/2016 tarihli faturanın davalının defterlerinde kayıtlı olmadığı, ayrıca, davalı şirket kayıtlarında, davalı şirketin ----------- firması arasında acentelik ilişkisini gösteren herhangi bir kayıt bulunmadığı tespit edilmiştir.

Davacı tarafından ibraz edilen CMR belgesinin incelenmesinde, -------------- ait 119 kap yükün taşındığı, yükün ----- alıcına teslim edildiğine dair kaşe ve imza bulunduğu,-------- İçin düzenlenen 10/09/2016 tarihli ------ belgesinin incelenmesinde 6 kap yükün taşındığı ve alıcısı tarafından teslim alındığı, her iki CMK belgesinde de taşıma işi yapan firmanın davacı firma olduğu, bütün bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde davacının fatura muhatabı olan ---------- firmasına söz konusu taşıma hizmetini verdiği,

Davacı tarafından ibraz edilen elektronik posta yazışmalarının, yine davalı tarafından-----------lehine çek keşide edilmiş olmasının --------- ile davalı şirket arasında acentelik, bayilik ilişkisi bulunduğuna,------------şirketinin davalı şirket hesabına hareket ettiğine tek başına yeterli olmadığı, davalının ticari defter ve belgesinde de bu yönde bir kayıt bulunmadığı, davacının davalıdan alacaklı olduğunu ispatlayamadığı anlaşıldığından davanın reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.