İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2020/580 K.2022/27

T.C. İstanbul Anadolu 6. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

KARAR

ESAS NO

2020/580 Esas

KARAR NO : 2022/27

DAVA

Ticari Şirket (Fesih İstemli)

DAVA TARİHİ : 20/11/2020

KARAR TARİHİ : 17/01/2022

Mahkememizde görülmekte olan Ticari Şirket (Fesih İstemli) davasının yapılan incelemesi sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekilince verilen dava dilekçesinde özetle; davalı ile birlikte ortağı oldukları-------- gerçekleştirmesi ve devamlılığını sağlaması mümkün olmadığından şirketin haklı nedenle feshine ve tasfiyesine karar verilmesi istemi ile açmış olduğu davada ---- malvarlığına ihtiyati tedbir konulması ve kayyım atanmasına karar verilmesini; talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilince verilen davaya cevap dilekçesinde özetle; şirketin feshi davası şirket tüzel kişiliğine karşı açılması gerekirken ------ yönetilmesi olması sebebiyle davanın husumet yönünden reddi gerektiğini, fesih talebinde bulunan ortağın, davalı şahsa ait olan şirket hissesini bedelsiz ve --- devraldığı halde --- şahsına ait ihanetlerini, verdiği zararları örtmek ve maddi çıkar elde etmek için yasa dışı yollara başvurarak bahaneler ürettiğini, bu nedenle dava açma hakkı olmadığını, cevap dilekçesindeki ayrıntılı açıklamalar kapsamında usul ve esasa uygun olmayan davanın reddine karar verilmesini; talep etmiştir.

Davacı vekilince verilen 15/01/2022 tarihli dilekçesinde; işlemden kaldırılmasına karar verilen dosyayı yenilemeyeceğini, açmış olduğu davadan feragat ettiğini beyan etmiş olduğu görülmüştür.

Davadan feragat HMK mad. 307. uyarınca davacının talep sonucundan kısmen veya tamamen vazgeçmesidir. Feragat dilekçe ile veya yargılama sırasında sözlü olarak yapılır. Feragatın hüküm ifade etmesi karşı tarafın ve mahkemenin muvafakatine bağlı değildir. Feragat hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. HMK md. 311 uyarınca feragat kesin hüküm gibi hukuki sonuç doğurur.

Bu doğrultuda davacı vekilinin mahkememizde açılan davadan feragat ettiği anlaşılmakla açılan davanın feragat nedeniyle reddine dair karar vermek gerekmiş ve aşagıdaki gibi hüküm kurulmuştur.