İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi E.2017/685 K.2018/1403

Mahkememizde görülmekte olan genel kurul kararına itiraz ilişkin davasının yapılan açık yargılaması sonunda,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili mahkememize vermiş olduğu dava dilekçesinde özetle ; davalı şirketin %10 hissedarı olduğunu, 29/03/2017 tarihli 2016 yılı olağan genel kurul toplantısının 4. maddesi uyarınca 2016 yılı kar payının hissedarlara ödenmemesine karar verildiğini, işbu madde oylamasında müvekkilinin ret oyu verdiğini ve muhalefet şerhi verdiğini, TTK 227 ve 228 maddeleri uyarınca ortaklara kar payının dağıtılması gerekmekte olup, müvekkilinin talep hakkının olduğunu, şirketin anasözleşmesinin 14. Maddesi uyarınca da kar payının dağıtılmasının zorunlu olduğunu,

ayrıca kar payı dağıtılmasının yerleşik Yargıtay kararları ile de müktesep hak kabul edildiğini, nitekim 2013 yılı genelkurulunda hissedarlara ödenmesine karar verilen kar paylarının dahi halen ödenmediğini, yapılan işlemler ile şirketin azınlık ortağı olan müvekkilinin zarara uğratılmak istendiğini ileri sürerek, sonuç olarak; açıklanan nedenlerle 29/03/2017 tarihli 2016 yılı olağan genel kurul toplantısının 4 nolu kararının iptaline, gerçek kar payı tutarının belirlenmesi ile müvekkiline ödenmesini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle ; davanın objektif ve subjektif iyiniyet kurallarına aykırı olarak açıldığını, davacının davayı açmakla hakkını açıkça kötüye kullandığını, tüm ortaklar arasında imzalanan 19/01/2011 tarihli bir protokolün mevcut olduğunu, bu protokolde davacının da imzasının bulunduğunu, davacı tarafından da kabul edilen protokol 9. maddesine göre, davacı ve tüm ortaklar tarafından kar payı hakkından feragat edildiğini, davacının da diğer ortaklar gibi her yıl bu kurala uymuş ve protokole uygun davrandığını, bu taahhüt ve feragata rağmen davacının kar payı isteminin iyiniyet kurallarına ve yasaya aykırı olduğunu savunarak, sonuç olarak; davanın reddine, masraf ve ücreti vekalete karar verilmesini talep etmiştir.

Uyuşmazlığın tespiti; anonim şirketin 29/03/2017 tarihli olağan genel kurul kararının 4 nolu maddesi ile kar payı dağıtılmaması kararının iptalinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dava; davalı anonim şirketin genel kurulunun 4 nolu kararının iptali istemine ilişkindir.

Davalı şirket defterleri üzerinde inceleme yapılmış, alınan 20/12/2017 havale tarihli bilirkişi raporunda özetle; 2016 yılı mali tablolarından bilanço ve gelir tablosuna göre 114.961,30 TL vergi sonrası karı olduğu, davalı şirkete ait dava dosyasına sunula Türkiye Sicil Gazetesinde yayınlanan ana sözleşme incelendiğide, karın tespit ve dağıtım maddesi 14'de karın genel kurulu tespit edeceği şekil ve surette dağıtılır" şeklinde olduğu bu madde ile şirketin ana sözleşmesinde kar dağıtımının genel kurula bırakıldığının görüldüğü, esas sözleşmenin genel kurulun kar dağıtımı yapılmaması kararına engel olacak bir düzenleme içermediği belirlenmiştir.

Somut olayda; davacı, davalı anonim şirketin 29/03/2017 tarihli olağan genel kurul kararının 4 nolu maddesi ile kar payı dağıtılmaması kararına muhalefet etmiştir ve iptalini istemiştir.

Kar payının, paydaşın müktesep hakkı olduğu, şirketin kazanç elde etmesi halinde TTK hükümlerine uyarak kar dağıtımı yapmasının kural olduğu, ancak zorunluk halinde ve ana sözleşmede belirtildiği durumlarda, kar payı dağıtılmamasına da genel kurulun karar verebileceği yerleşmiş Yargıtay kararları ile sabittir.

Şirketler hukukunda asıl olan şirketin iradesidir.

Yapılan incelemede; davalı şirketin esas sözleşmesinin 14. maddesinde karın genel kurulun tespit edeceği şekilde dağıtılacağının belirlendiği, yine davalı şirketin 19/01/2011 tarihli protokolün incelenmesinde, davacı ... ve diğer iki ortak ... ve ...'ın nominal değeri 30.000,00 TL olan %10'luk hissesini bedelsiz olarak devir aldıkları, bedelsiz devredilmiş olan işbu hisseler için temettü ödemesinin yapılamayacağını tüm ortaklarca kararlaştırdıkları, kaldı ki;

davacı kendisine ödenen kar payını da 04/04/2013 tarihinde davalı şirkete iade ettiği, alınan bu kararlarda gerek toplantı gerekse karar nisabı bakımından emredici hükümlere bir aykırılığa rastlanılmadığı gibi kanuna, anasözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırılık da tespit edilmediği anlaşılmakla 29/03/2017 tarihli genel kurulun 4. maddesinin iptaline yönelik davanın reddine karar vermek gerekmiştir.

Bu kararın sonucu olarak talep edilen kar payı isteminin de reddi cihetine gidilmiş ve bu talep ile ilgili ayrı hüküm kurulmuştur.

Başkan ... e-imzalı Üye ... e-imzalı Üye ... e-imzalı Katip ... e-imzalı