Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi E.2019/237 K.2021/389

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan davanın mahkememizde yapılan açık yargılaması sonucunda:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

İDDİA VE SAVUNMALARIN ÖZETİ

Davacı vekili 27/11/2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; davalı ...'in müvekkilinden .. satın aldığını, davalının bazen ödeme yaptığını, bazen de veresiye alım yaptığını, davalı tarafa müvekkilinin iş yerinden tüp satın aldıkça faturaların elden verildiğini, davalının 4.560,00TL alacağı olan fatura bedellerini halen müvekkiline ödemediğini belirterek, 4.560,00TL alacağın davalıdan alınarak müvekkiline ödenmesini talep etmiştir.

Davalı 02/01/2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davacıdan 2016 yılında toplam 61.046,75 TL'lik fatura karşılığı mal aldığını ve bedelini davacının ve babası ...'in kredi kartlarından toplam 129.959,50TL visa çekimi yapıldığını, dolayısıyla borcu olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

DELİLLER

Dava dilekçesi ekinde fatura fotoğrafları sunulmuştur. Gaziler Vergi Dairesi Müdürlüğüne yazılan yazıya 05/12/2013 tarihli yazı ve 30/11/2018 tarihli yazı ile cevap verilmiş, ekinde 2013, 2014, 2015, 2016, 2017 yıllarına ait gelir vergisi beyannameleri gönderilmiştir. Ticaret Sicil Müdürlüğüne yazılan yazıya 07/12/2018 tarihli yazı ile cevap verilmiştir. Davalı cevap dilekçesi ekinde hesap hareketlerini bildirmiştir. Mali Müşavir bilirkişi ...'dan 28/10/2019 tarihli rapor aldırılmıştır. Mali Müşavir bilirkişi ...'den 10/02/2020 havale tarihli rapor aldırılmıştır. Davacı vekili tarafından rapora karşı itiraz dilekçesi sunulmuştur.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, faturaya dayalı alacak talebine ilişkindir.

Tüm dosya kapsamından; davacının davalı ile açık hesap çalıştığı ve ticari ilişki çerçevesinde kesilen faturalardan kaynaklı olarak 4.560,00-TL alacağı bulunduğunu, davalının halen daha fatura bedellerini ödemediğinden bahisle alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesi talebiyle eldeki alacak davasının açıldığı anlaşılmıştır. Davalı ise ödeme iddiasında bulunmaktadır. Buna göre, taraflar arasında mal teslimine ilişkin bir çekişme bulunmamakta olup, ödeme iddiasında bulunan davalının, bu yöndeki iddiasını usulüne uygun delillerle ispat etmesi gerekmektedir.

Gaziler Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 30/11/2018 ve 05/12/2018 tarihli yazı cevaplarında tarafların bilanço esasına göre defter tuttuğu belirtilmiş, tarafların tacir sıfatını haiz olduğu, davanın nispi ticari dava olduğu ve Mahkememizin davaya bakmakta görevli olduğu anlaşılmıştır.

Dava ve cevap dilekçesine göre dosyadaki uyuşmazlık taraflar arasındaki ticari ilişki çerçevesinde davacının dava dilekçesinde belirttiği faturalar sebebi ile davalıdan alacaklı olup olmadığı noktasında olup ispat yükü davacıdadır.

Dava dilekçesinin davalıya 06/12/2018 tarihinde tebliğ edildiği, mahkememizin 19/12/2018 tarihli ara kararı uyarınca davalının cevap süresinin 2 hafta uzatıldığı, davalının 02/01/2019 havale tarihli cevap dilekçesi ve eklerini sunduğunun görüldüğü, buna göre cevap dilekçesinin süresi içerisinde mahkememize sunulduğu anlaşılmıştır.

Davacı delilleri arasında faturalar ve ticari defterlere dayanmış olup tarafların ticari defterleri üzerinde yapılan inceleme sonucu alınan 28/10/2019 tarihli raporda; tarafların ticari defterlerinin açılış-kapanış tasdiklerinin usulüne uygun yapıldığının görüldüğü, davaya konu 09/11/2016 tarihli ... nolu 755,00-TL bedelli faturanın, 10/11/2016 tarihli ... nolu 735,00- TL bedelli faturanın, 12/11/2016 tarihli ... nolu 735,00 bedelli faturanın, 15/11/2016 tarihli ... nolu 510,00 bedelli faturanın, 22/11/2016 tarihli ... nolu 990 bedelli faturanın davacının defter kayıtlarında bulunduğu,

08/11/2016 tarihli ... nolu 835,00- TL bedelli faturanın davacının resmi kayıtlarında görülemediği, davacının alacağının 2016 yılı itibariyle 8.324,50 TL olarak göründüğü, işbu tutarın 2017 yılına alacak olarak devredildiği, davalının defter incelemesinde ise anılan faturaların tamamının defterlere kaydının yapıldığı, davalının dosya içerisine sunduğu muavin defter ve kredi kartı ekstrelerine göre ödemelerin yapıldığı,

2016 yılını 0,00 borç bakiyesi ile kapattığı, ticari defterlerin tek başına gerçeği ortaya koymadığı ancak davalının fatura tarihleri ve sonraki dönemlerde banka kredi kartı ekstrelerine göre davaya konu faturaların toplam tutarından daha fazlasını ödediğinin tespit edildiği belirtilmiştir.

Davacı vekilinin 13/11/2019 havale tarihli bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi sunduğu görülmüş, 23/01/2020 tarihli celsede davacının kredi kartları ile yapılan ödemelere itirazı bulunmadığı hususu da gözetilerek davacının dava tarihi itibarıyla davaya konu faturalar sebebi ile borcu olup olmadığının tespiti hususunda dosya yeni bir bilirkişiye tevdi edilmiş, alınan 10/02/2020 tarihli bilirkişi raporunda; davacı vekilinin iddiaları da değerlendirilerek davacının yasal defterlerine göre 8.324,50 TL alacaklı göründüğü, davalının yasal defterlerine göre davacıya borcunun bulunmadığı,

iki mükellefin yasal defter kayıtları arasındaki farklılığın nedeninin, davalı tarafından sunulan muavin defterinde kayıtlı davacı ... tarafından düzenlenen bazı alış faturalarının davacı tarafından sunulan muavin defterine kaydedilmemiş olmasından kaynaklandığı, davalının sunmuş olduğu kredi kartı ekstrelerine göre 129.176,50 TL ödeme yapıldığının görüldüğü,

davacının 61.046,74 TL fatura düzenlemesine karşılık 129.176,50 TL ödeme almış olmasının gerçek durumunu ancak tarafların bilebileceği, davacının fatura düzenleme limiti altında kalan kredi kartı ödemelerine ilişkin yazar kasa fişi düzenlediği iddiasının tacirler arasındaki ticari ilişkilerde fatura düzenlemesi gerektiği hükmüne uygun olmadığı, davacının kredi kartı ile yapılan ödemelere ilişkin olarak yazar kasa fişi düzenlediğine ilişkin dosyaya herhangi bir belge sunmadığı belirtilmiştir.

Her ne kadar davalı tarafça sunulan kredi kartı ödemeleri davacı defter kayıtlarında mevcut olmasa bile davacının bu ödemeleri inkar etmemesi, bu ödemelerin iddia ettiği gibi yazarkasa fişine dayandığına ilişkin yazılı belge sunamamış olması dikkate alındığında tüm dosya kapsamına uygun ve hüküm kurmaya elverişli rapora itibar edilmiştir.

Söz konusu rapor taraflara usulüne uygun tebliğ edilmiş, davacı vekilince 19/02/2020 tarihinde bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi sunduğu görülmüş, ancak içeriğinin 13/11/2019 havale tarihli rapora itiraz dilekçesi ile benzer olduğu, rapora yönelik yeni bir itiraz ileri sürülmediği, ilk itirazlarının alınan 10/02/2020 tarihli ikinci bilirkişi raporunda değerlendirildiği görülmekle davacı vekilinin yeniden rapor aldırılması talebi kabul edilmemiştir.

Davalı tarafça cevap dilekçesinde her ne kadar kendisinin alacaklı olduğundan bahisle alacağın tarafına temini talep edilmiş ise de, usulüne uygun olarak açılmış ve harçlandırılmış bir karşı dava bulunmadığından bu talebe yönelik hüküm kurulamamıştır.

Mahkememizce yapılan yargılama, toplanan deliller, aldırılan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ödeme iddiasında bulunan davalının ödeme hususunu yazılı delillerle ispat ettiği, davalı tarafça yapılan ödemeleri ikrar eden ve iş bu ödemelerin faturalar haricindeki yazar kasa fişlerine ilişkin olduğuna yönelik iddiasını ispat yükü üzerinde bulunan davacının davalıdan alacaklı olduğunun tarafların ticari defter kayıtlarına göre ispatlanamadığı, davacı tarafın ispat zımnında başkaca delil ibraz etmediği, açıkça yemin deliline dayanmadığı anlaşılmakla, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.