Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2021/220 K.2022/283

Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 06/10/.... tarih ve 2018/... Esas, 2020/... Karar sayılı kararına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla Dairemize gönderilen dosyanın yapılan incelemesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 23/05/.... günü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı otomobili ile seyir halinde iken karşıdan karşıya geçmekte olan müvekkiline çarpması sonucu müvekkilinin yaralandığını belirterek 1.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Meydana gelen kazada müvekkili şirketin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, müvekkil şirketin sorumluluğunun poliçe limiti ile sınırlı olabileceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 10.403,47 TL kalıcı iş göremezlikten kaynaklanan maddi tazminatın 24/07/.... tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davacı vekili; Trafik kazası neticesinde kalıcı olarak sakatlık yaşadığını, müvekkilin sakatlık oranının tespit edilip tazminata hükmedilmesi talepli olarak bu davanın açıldığını, yargılama esnasında ...... Adli Tıp Kurumu' ndan müvekkil yönünden maluliyet raporu aldırıldığını, bu maluliyet raporunda müvekkilinin kalıcı maluliyeti % 9 ve iyileşme süresi 9 ay olarak belirlendiğini, ancak davada sadece kalıcı sakatlık tazminatının kabulü yönünden karar verildiğini, geçici iş göremezlik taleplerinin kabul edilmemesinin hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, meydana gelen trafik kazası sonucu açılan geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı talebine yöneliktir.

Mahkemece davanın sürekli iş göremezlik yönünden kabulüne, geçici iş göremezlik yönünden reddine karar verilmiş olup karar davacı vekili tarafından geçici iş göremezlik tazminatının da kabul edilmesi gerektiği ileri sürülerek istinaf edilmiştir.

Anayasa Mahkemesi 17/07/2020 tarih, Esas 2019/40, Karar 2020/40 Sayılı Kararı ile; Genel şartlar TTK’nın 1425, Sigortacılık Kanunu 11 ve KTK’nın 95. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak idarece çıkarıldığı için, KTK ve TBK’nın haksız fiile ilişkin hükümlerinde genel olarak temel unsurları belirlenmiş hususlarda bu temel unsurlara aykırı olmamak şartı ile genel şartların hükümleri uygulanacaktır. (Aynı yönde Yargıtay. 17 Hukuk Dairesinin 2019/6271 esas ve 2020/8104 sayılı kararı)

Açıklanan sebeplerle eldeki davada; iptal edilen Karayolları Trafik Kanun’un 90. maddesindeki "Genel Şartlar" ibaresi gereğince teminat dışı bırakılan geçici iş göremezlik tazminatı yönünden, yukarıda yazılı Anayasa Mahkemesi kararı gereği davalı Sigorta Şirketinin sorumluluğunda olduğu anlaşılmakla, davanın geçici işgöremizlik tazminatı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Buna göre davacının geçici işgörmezlikten kaynaklı zararının bilirkişi raporu ile 10.473,66 TL olarak belirlendiği, davacı vekilinin dava dilekçesinde geçici işgörmezlikten kaynaklı olarak 500,00 TL talep ettiği, 01.04..... tarihli bedel arttırım dilekçesi ile talebini 10.473,66 TL olarak belirlediği, alınan raporun dosya kapsamına ve içtihatlara uygun olduğu dikkate alınarak, bu miktar üzerinden talebin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;

Açıklanan nedenlerle geçici işgörmezlik talebi yönünden, 10.473,66 TL geçici iş göremezlik tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olmasının hatalı olduğu kanaatine varılmakla davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun duruşma yapılmadan bu yönüyle kabulü ile, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmek üzere ilk derece mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiş olup aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.