Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2021/287 K.2022/248

Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 20.10.2020 tarih ve 2017/... Esas, 2020/... Karar sayılı kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 20.01.2017 günü sürücü ... sevk ve idaresindeki ... plakalı araç ile seyir halinde iken müvekkili ... idaresindeki ... plakalı araç ile çarpışması sonucu oluşan trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, bedensel zarara uğradığını, sürücüsü kusurlu ... plakalı aracın ... Sigorta nezdinde sigortalı olduğundan davalının tazminat sorumluluğu bulunduğunu, müracaatta bulunmalarına rağmen müvekkiline ödeme yapılmadığını, işbu nedenlere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile; 100,00 TL maddi tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; geçici işgöremezlik talebinin teminat dışı olduğunu, kusur ve maluliyet konularında Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılması gerektiğini beyan ederek, davanın reddini, bu taleplerinin kabul görmemesi halinde maddi tazminat talepleri bakımından belirttikleri şekilde hesaplama yapılarak hüküm tesis edilmesini, geçici iş göremezlik maddi tazminat talebinin reddini, temerrüt tarihinden itibaren faizi talebinin reddini ve yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davacıya tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davanın reddine karar verildiği anlaşıldı.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davacı vekili süresi içerisinde verdiği istinaf dilekçesinde. 17.07.2020 tarihli 2019/40 Esas ve 2020/40 karar sayılı Anayasa Mahkemesi Kararı ile.

KTK madde 90 hükmündeki ''...ve bu kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda...'' ibaresi ve ikinci cümledeki ''...ve genel şartlarda...'' ibaresi, KTK madde 92-(i) bendinin iptal edilmiş olduğunu, iptal kararı sonucu ZMMS sorumluluk sigortası kapsamındaki tazminatlar Karayolları Trafik Kanunu ve Borçlar Kanununda öngörülen usul ve esaslara tabi olduğunu, bu sebeple öncelikle maluliyet raporunun 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı resmi gazetede yayımlanan çalışma gücü ve meslekte kazanma gücü kaybı oranı tespit işlemleri yönetmeliği çerçevesinde düzenlenmesinin gerekmekte olduğunu,

bu sebeplerle söz konusu raporda belirtilen maluliyet oranını kabul etmemekle birlikte yeniden rapor düzenlenmesi için dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesini talep ettiklerini, KTK'da düzenlenmeyen hususlar hakkında, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları esas alınmayarak 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54. maddesi esas alınmasının gerektiğini,

2918 Sayılı KTK'de düzenlenmeyen hususlar hakkında Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları esas alınması sonucu yerel mahkemece müvekkili adına talep ettikleri geçici iş göremezlik tazminatının reddedilmesinin kanuna aykırı olduğunu, Yargıtay içtihatları doğrultusunda tazminat hesabında PMF yaşam tablosunun ve prograsif rant sisteminin esas alınmasını, geçici iş göremezlik tazminatının poliçe teminat kapsamı dahilinde olduğundan geçici iş göremezlik ve diğer taleplerinin kabulüne (asgari ücret ve fazlaya ilişkin haklarımız saklı kalmak kaydıyla) karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava ve birleşen dava, davacıların 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54/1-3 ve 55 maddeleri kapsamında, trafik kazasına dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (malüliyet) maddi tazminat davasıdır.

İlk derece mahkemesince, maddi tazminat talebi yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili istinaf etmiştir.

Davacı vekilinin hükme esas alınan maluliyet raporuna yönelik yapmış olduğu istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde;

Eldeki dosyaya baktığımızda; davacı yönünden mahkemesince hükme esas alınan 24.06.2020 tarihli Adli Tıp Kurumu 2. ihtisas kurulu tarafından düzenlenen maluliyet raporunda, kaza tarihi olan 20.01.2017 tarihinde yürürlükte bulunan 30/03/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" hükümleri çerçevesinde düzenlendiği, bu yönü ile davacının kalıcı bir maluliyetinin bulunmadığının tespit edildiği, başka bir anlatımla iş bu trafik kazasına bağlı olaşan cismani zarar arasında illiyet bağı kurularak kalıcı maluliyetinin bulunmağı anlaşılmıştır. Bu nedenle davacı vekilinin istinaf başvurusu haksız bulunmuştur.

Davacılar vekilinin hükmedilmeyen geçici işgörmezlik tazminatına yönelik yapmış olduğu istinaf başvurusunun incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi 17/07/2020 tarih, Esas 2019/40, Karar 2020/40 Sayılı Kararı ile; Genel şartlar TTK’nın 1425, Sigortacılık Kanunu 11 ve KTK’nın 95. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak idarece çıkarıldığı için, KTK ve TBK’nın haksız fiile ilişkin hükümlerinde genel olarak temel unsurları belirlenmiş hususlarda bu temel unsurlara aykırı olmamak şartı ile genel şartların hükümleri uygulanacaktır. (Aynı yönde Yargıtay. 17 Hukuk Dairesinin 2019/6271 esas ve 2020/8104 sayılı kararı)

Açıklanan sebeplerle eldeki davada; iptal edilen Karayolları Trafik Kanun’un 90. maddesindeki "Genel Şartlar" ibaresi gereğince teminat dışı bırakılan geçici iş göremezlik tazminatı yönünden, yukarıda yazılı Anayasa Mahkemesi kararı gereği davalı Sigorta Şirketinin sorumluluğunda olduğu anlaşılmakla, davanın geçici işgöremizlik tazminatı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği, davacı 9 ay boyunca geçici işgörmezlikten kaynaklı, 12.636,00 TL tazminat alacağının bulunduğu, iş bu alacak yönünden dava dışı SGK tarafından davacıya 8.450,00 TL ödeme yapıldığı, bakiye olarak 4.186,00 TL tazminat alacağının kaldığı anlaşılmıştır. Davacı vekili dava dilekçesinde geçici işgörmezlikten kaynaklı olarak ıslah etmediği dikkate alınarak aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.

Söz konusu geçici işgörmezlik talebi yönünden yanılgı bir değerlendirme yazılı şekilde karar verilmiş olmasının hatalı olduğu kanaatine varılmakla davacı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun duruşma yapılmadan bu yönüyle kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

Başkan Üye Üye Katip