Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2021/479 K.2022/399

Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 20/10/2020 tarih ve 2017/... Esas, 2020/... Karar sayılı kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 24/06/2011 tarihinde plakası tespit edilemeyen meçhul sürücünün kullandığı aracın müvekkile çarpması sonucu müvekilin yaralandığını, davalı taraf **** **** Yönetmeliği gereğince tazminat ödemekle yükümlü olduğunu, yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle fazlaya ilişkin hak ve talepleri saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL tazminatın davalı şirketten işleycek yasal faizi , yargılama gideri ve vekalet ücreti ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

ISLAH

Davacı vekili 17.03.2020 dilekçesi ile dava değerini 6.041,82 TL'ye ıslah etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kazanın beyanlarındaki şekilde gerçekleştiğini ispat etmesi gerektiğini, usule yönelik itirazın karara bağlanmasına, haksız ve hukuka aykırı davanın reddine, yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davacı tarafa yükletilmesine, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davanın kabulü ile, 6.041,82 TL tazminatın dava tarihi olan 18/03/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verildiği görüldü.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davalı vekili verdiği istinaf dilekçesinde özetle.

Davacının kaza tarihinde davacının 18 yaşından küçük olduğunu, 18 yaşından küçük çocuk için geçici işgöremezlik zararının doğduğunun kabulünün hatalı olduğunu, çalışmayan bir kişi yönünden geçici işgöremezlik dönemi hesaplaması yapılmasının kabul edilemeyeceğini, davacıya söz konusu zarar nedeniyle Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ödeme yapılıp yapılmadığının yargılama aşamasında araştırılmadığını, var ise ödemeler için de SGK tarafından müvekkili kuruma rücu edilmekte olduğunu, bununda aynı zarar için mükerrer ödemeye neden olabildiğini,

bu husus araştırılmadan kurulan hükmün eksik incelemeye dayanmakta olduğunu ve yeniden inceleme yapılması gerektiğini beyan ederek ilk derece mahkemesince verilen kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54/1-3 ve 55, maddeleri kapsamında, trafik kazasına dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (malüliyet) maddi tazminat davasıdır. İlk derece mahkemesince, maddi tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, davalı vekili istinaf etmiştir.

Davalılar vekillerinin geçici maluliyetten kaynaklı tazminat alacağına ilişkin yapılan istinaf incelemesinde;

Geçici iş göremezlik tazminatı; kaza geçiren kişinin tedavi gördüğü süre içinde iyileşinceye kadar çalışmaması ve bu nedenle iş ve kazanç kaybına uğramış bulunmazı durumudur. Zarar belirlenirken, davacının elde ettiği gelir üzerinden, yani bilinen gerçek gelir üzerinden, bu belirlenemiyorsa, genel aktif çalışmaya 18 yaşında başlayacağı kabul edilerek asgari ücret üzerinden hesaplama yapılarak geçici iş görmezlik tazminatının belirlenmesi gerekmektedir.

Davacının 01.08.1994 doğumlu olup, kaza tarihi olan 24.06.2011 tarihi itibari ile 16 yaşı 10 aylık olduğu dosya içindeki SGK kayıtlarından bir işte çalışmadığı anlaşılmaktadır. Davacının geçici iş görmezliği 12.11.2019 tarihli maluliyet raporuna göre 9 ay olarak belirlenmiş olup, bu sürenin sonunda davacı halen 18 yaşını doldurmamıştır. Buna göre Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin yerleşik içtihatları ve Dairemizin bu içtihatlar ile uyumlu kararları gereğince yaşı küçük olan herhangi bir yerden geliri bulunmayan çocuklar lehine geçici iş göremezlik tazminatına karar verilemeyeceği anlaşıldığından, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı görülmüş davalılar vekillerinin istinaf başvurusu haklı bulunmuştur.

Dava konusu geçici işgörmezlik tazminatı yönünden yanılgı bir değerlendirme yazılı şekilde karar verilmiş olmasının hatalı olduğu kanaatine varılmakla davalı vekilinin istinaf kanun yolu başvurusunun duruşma yapılmadan bu yönüyle kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.