Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2022/2158 K.2024/1643

T.C. ... BAM 3. HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2022/2158 - 2024/1643 T.C. ...

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

3. HUKUK DAİRESİ

DOSYA NO : 2022/2158

KARAR NO : 2024/1643

TÜRK MİLLETİ ADINA

BÖLGEADLİYEMAHKEMESİ KARARI

BAŞKAN :... ÜYE :... ÜYE :... KATİP :...

İNCELENEN DOSYANIN

MAHKEMESİ

... 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

NUMARASI

... Esas, ... Karar

DAVACI : ... ... -

VEKİLİ : Av. .. DAVALI : ... Hesabı VEKİLİ : Av...

DAVA

Tazminat (Ölüm ve cismani zarar sebebiyle açılan tazminat)

KARAR TARİHİ : 04.07.2024

GEREKÇELİ KARARIN

YAZILDIĞI TARİH : 04.07.2024

... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 07.04.2022 tarih ve ... Esas, ... Karar sayılı kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 09/09/2017 günü müvekkilinin ... İli ... İlçesinde bulunan ... Ekmek Fırını önlerinde karşıdan karşıya geçmek isterken, aşırı süratle gelen dikkatsiz ve tedbirsiz bir motosikletin çarpması ile ağır şekilde yaralandığını, çarpan araç sürücüsünün olay yerinden kaçtığını, kazanın meydana geldiği yer ve oluş şekli itibariyle plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen motosikletin sürücüsünün asli ve tam kusurlu olduğunu belirterek, 10,00 TL geçici iş göremezlik ve 100,00 TL olmak üzere 110,00 TL maddi tazminat tutarının kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

ISLAH

Davacı vekili 21.02.2022 tarihli dilekçesi ile dava değerini 10.532,86 geçici iş göremezlik ve 119.754,77 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplamda 130.287,63 TL'ye ıslah etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; usule yönelik itirazın karara bağlanmasına, haksız ve hukuka aykırı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile, hesaplanan 10.532,86 TL geçici iş göremezlik ve 119.754,77 TL kalıcı maluliyetten kaynaklı olmak üzere toplam 130.287,63 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 15/05/2019 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği görüldü.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davalı vekili verdiği istinaf dilekçesinde özetle; dilekçesi ekindeki Yargıtay kararlarından da görüleceği üzere dava konusu trafik kazasına sebebiyet verdiği iddia edilen plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen aracın varlığının ve trafik kazasına plakası tespit edilemeyen aracın sebebiyet verdiğinin davacı tarafça ispatının gerektiğini,

bu durumun ispatlanması halinde ise aktüer raporuna esas alınan kusur raporunda plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen araca atfedilen %85 kusur oranının olması gerekenden fazla olduğunu ayrıca kendileri tarafından aldırılan kusur raporunda kusurun davacı ve karşı taraf için %50'şer oranda belirlenmiş olduğunu ve bu nedenle iki rapor arasındaki çelişkinin giderilmesinin gerektiğini, dosyadan aldırılan maluliyet raporunun tanzim tarihinde yürürlükte bulunan yönetmeliğe uygun alınmamış olduğunu ayrıca raporun hatalı olduğunu ve itiraza konu maluliyet raporuna ilişkin olarak davacının bizzat muayene edilmemiş,

hastane dosyasındaki evrakların değerlendirilerek karar verilmiş olduğunu, ATK raporunda davacının iyileşme süresinin 9 aya kadar uzayabileceği belirtilmiş ise de müvekkilinin geçici iş göremezlik tazminatından sorumlu olmadığını ayrıca kabul anlamına gelmemek kaydıyla davacının emekli ve 57 yaşında olması nedeniyle geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilebilmesi için fiilen çalıştığını ispat etmesinin gerektiğini, müvekkili kurumun temerrüde düşmemiş olması nedeniyle aleyhlerine işletilecek faizin ancak dava tarihinden yürütülebileceğini beyan ederek kararın kaldırılması ile talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54/1-3 ve 55. maddeleri kapsamında, trafik kazasına dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (malüliyet) maddi tazminat davasıdır.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili istinaf etmiştir.

Davalı vekilinin olayın gerçekleşme biçimine yönelik istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde;

Türk Medeni Kanunun'un 6. maddesine göre "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür." 6098 sayılı TBK.nın zararın ve kusurun ispatı başlıklı 50. maddesinde, “Zarar gören, zararını ve zarar verenin kusurunu ispat yükü altındadır. Uğranılan zararın miktarı tam olarak ispat edilemiyorsa hâkim, olayların olağan akışını ve zarar görenin aldığı önlemleri göz önünde tutarak, zararın miktarını hakkaniyete uygun olarak belirler.” düzenlemesi yapılmıştır.

Bu hale göre haksız fiilini bir türü olan trafik kazası nedeniyle yaralanmadan kaynaklanan zararın tazmini için açılan davada iddia olunan trafik kazasının varlığının ve varsa diğer araç sürücüsünün kusurunun iddia eden tarafından ispat edilmesi gerekir. Davacı tarafından öncelikle maddi vakıanın ispatı ve kazaya neden olan bir aracın mevcudiyeti ve kazada kazaya karışan araçların kusur oranları gibi hususların ispatı gerekir.

Somut olayda, davacı yaya ... ... 09.09.2017 tarihinde saat 14:00 sıralarında ... ...

Caddesi .... sokak girişindeki kahvehane önünden yolun karşı tarafındaki tekel bayi önündeki aracın yanına gitmek için yaya kaldırımından yol kenarındaki emniyet şeridi içine girdiği esnada istikametine göre sol taraftan gelen plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen motorsikletin çarpması neticesinde yaralamalı trafik kazasının meydana geldiği, dosya içinde mevcut olay yeri görgü tutanağı, 21.11.2020 tarihli keşif zaptı ve bu keşif esasında dinlenen tanık beyanlarından anlaşılmıştır.

Bu yönüyle davacı haksız fiilini bir türü olan trafik kazası nedeniyle yaralanmadan kaynaklanan zararın tazmini için açılan davada iddia olunan trafik kazasının varlığının ispatlamıştır Bu yönüyle davalı vekilinin istinaf başvurusu haksız bulunmuştur.

Davalı vekilinin hükme esas alınan kusur raporu ve kusur oranına yönelik istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde;

Somut olayda, davacı yaya ... ... 09.09.2017 tarihinde saat 14:00 sıralarında ... ... Caddesi .... sokak girişindeki kahvehane önünden yolun karşı tarafındaki tekel bayi önündeki aracın yanına gitmek için yaya kaldırımından yol kenarındaki emniyet şeridi içine girdiği esnada istikametine göre sol taraftan gelen plakası ve sürücüsü tespit edilemeyen motorsikletin çarpması neticesinde yaralamalı trafik kazasının meydana geldiği anlaşılmıştır.

Buna göre kaza, yerleşim yeri içinde davacı yayanın emniyet şeridini takiben yol boyunca yürümesi neticesinde değil de karşıya geçmek için emniyet şeridine indiği esnada meydana gelmiştir.

Motosiklet sürücüsü araç ve yaya trafiğinin yogun olduğu ve birçok dükkanın bulunduğu yerleşim yeri içinde aracının hızını yol, görüş ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmayarak kendi yol şeridini takip etmeyerek zorunlu bir neden olmadan yolun sağından taşıt yolunun dışına çıktığından Karayolları Trafik kanununun 54.maddesini ihlal ettiğinden %85 oranında kusurlu olduğu, yaya geçidi işareti ve trafik ışıklarının olmadığı yerden karşıya geçmek için yaya kaldırımından aşağı inen ... ..., yaya kaldırımından aşağı inmeden önce yol içinde akan trafiği dikkate alarak,

yolu kontrol ettikten sonra tedbirini alarak yol boş iken aşağı inerek karşıya geçmesi gerekirken davacı ... ..., yol içindeki trafiği kontrol etmeden, kendi güvenliğini sağlamadan 2.40 metre genişliğindeki yaya kaldırımından aşağı inerek “Trafik güvenliğini ve düzenini tehlikeye düşürdüğünden” aynı kanunun 47/1-d maddesini ihlal ederek, %15 yönden hafif derece kusurlu olduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusu haksız bulunmuştur.

Davalı vekilinin hükme esas alınan maluliyet raporu ve maluliyet oranına yönelik istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde;

Dosya içinde mevcut İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 25/10/2021 tarih ve 16983 sayılı, kaza tarihi olan 09.09.2017 tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik kapsamında maluliyet raporunun düzenlendiği, raporda davacının geçirmiş olduğu kaza sonucu beden gücünün % 14'ünü kaybettiği ve kaza ile maluliyet arasında illiyet bağı kurulduğu dikkate alındığında davalı vekilinin istinaf başvurusu haksız bulunmuştur.

Davalı vekilinin hükme esas alınan hesap raporuna yönelik istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde;

Yargıtay tarafından verilen emsal kararlarda mağdurların zararının ve zararın kapsamının belirlenmesinde TRH 2010 mortalite tablosunun uygulanması ve progresif rant yönteminin kullanılması içtihat edilmiştir.( Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 24.02.2021 tarih ve 2019/3292 Esas, 2021/1848 Karar Sayılı kararı, Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 14.01.2021 tarih ve 2020/2598 Esas, 2021/34 Karar Sayılı kararı, Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 22.12.2020 tarih ve 2019/5206 Esas, 2020/8874 Karar Sayılı kararı, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 21/06/2021 gün ve 2021/ 2457 esas ve 2021 / 3304 karar sayılı kararı, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2021/13625 esas ve 2022/8912 karar sayılı 16/06/2022 günlü kararı)

İlk derece mahkemesi tarafından hükme esas alınan 31.01.2022 tarihi hesap bilirkişi raporu incelendiğinde bilirkişinin davacının zararın belirlenmesine ilişkin olarak “TRH 2010 mortalite tablosunun uygulanması ve progresif rant yönteminin kullanıldığı”na ilişikin tespitler ile davacının zararının belirlenmesi yerinde görülmüştür.

Davalı vekilinin geçici işgörmezilik tazminatından sorumlu olmadıklarına yönelik istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde;

Davalı vekilinin geçici iş göremezlik tazminatının teminat dışı olduğuna yönelik itirazı değerlendirildiğinde; Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasında, rizikonun gerçekleşmesi halinde sigortacının ödeyeceği tazminat, 2918 Sayılı Kanun’un 91.maddesinin yollamasıyla aynı Kanunun 85.maddesine göre belirlenir. Buna göre; sigortacı, sigorta ettiren işleten tarafından, motorlu aracın işletilmesi sırasında ortaya çıkan maddi zararlar ile kişinin yaralanması veya ölmesi gibi bedeni zararlardan sorumludur. Kişinin bedenine gelen zararlarda tedavi giderlerinin ödenmesine ilişkin koşullar 98. maddede düzenlenmiştir.

Söz konusu bu madde 25.02.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 13.02.2011 tarih, 6111 Sayılı Yasanın 59. maddesi ile değiştirilmiştir.

Değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 98. maddesine göre, trafik kazaları sebebiyle üniversitelere bağlı hastaneler ve diğer bütün resmî ve özel sağlık kurum ve kuruluşlarının sundukları sağlık hizmet bedelleri, kazazedenin sosyal güvencesi olup olmadığına bakılmaksızın genel sağlık sigortalısı sayılanlar için belirlenen sağlık hizmeti geri ödeme usul ve esasları çerçevesinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanır.

(Ek cümle: 4/4/2015-6645/60 md.) Söz konusu düzenlemeye göre, hastanelerce sunulan sağlık hizmet bedelleri yönünden sigorta şirketlerinin ve ... Hesabı’nın yükümlülükleri sona ermekte, ancak kazazedelerin bunun dışında kalan bakıcı veya tedaviye bağlı sair harcamaları yönünden ise, sigorta şirketlerinin ve ... Hesabının tedavi teminatları kapsamında sorumlulukları devam etmekte olup, teminat kapsamının yasaya aykırı genel şart hükmü ile daraltılması mümkün değildir.

Bu nedenle geçici iş göremezlik zararının poliçe teminatı kapsamında olduğu kabul edilmiş ve davalının aksi yöndeki istinafına itibar edilmemiştir. Davalı vekilinin temerrüte düşmediğine yönelik istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde; Somut olayda uyuşmazlık, haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Haksız eylem faili, ihtar ve ihbara gerek olmaksızın, zararın doğduğu anda, başka bir anlatımla haksız eylem tarihinden itibaren zararın tamamı için temerrüde düşmüş sayılır. Dolayısıyla, zarar gören, gerek kısmi davaya, gerekse sonradan açtığı ek davaya veya ıslaha konu ettiği kısma ilişkin olarak haksız eylem tarihinden itibaren temerrüt faizi isteme hakkına sahiptir.

Sigorta şirketinin poliçe kapsamında sorumlu olduğu tazminatı 2918 sayılı KTK 99. maddesi gereğince başvuru tarihinden itibaren 8 iş günü içerisinde ödemesi gerekmektedir. Bu süre içinde ödeme yapılmaz ise bu süre sonra erdikten sonra 9.gün sigorta şirketinin temerrüde düştüğü kabul edilir.

Davacı tarafın davadan önce sigorta şirketine bir başvuruda bulunmaması halinde yada başvuru ispatlanmadığı hallerde davalı sigorta şirketinin dava tarihi itibari ile temerrüte düştüğü kabul edilerek bu tarihten itibaren faize hükmolunması gerekmektedir. Yerleşik yargıtay içtihatlarına göre ... Hesabı yönünden ise. 2918 sayılı KTK 99. maddesi gereğince başvuru tarihinden itibaren ödemesi gerekmekte olup, davalının temerrüte düştüğü kabul edilir.

Somut olayda, davacı vekili dava açılmadan evvel davalıya KTK 99. md.sine göre usulüne uygun şekilde 02.05.2019 tarihinde başvuruda bulunduğu dikkate alındığında, davalının temerrüte düştüğü anlaşılmıştır.

HMK'nın 355. maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ilk derece mahkemesince davanın yazılı şekilde karar verilmiş olmasında, usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.