Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2022/3532 K.2025/165

....Asliye Hukuk Mahkemesinin 12/10/2022 tarih ve ... Esas, ... Karar sayılı kararına yönelik olarak istinaf kanun yoluna başvurulmuş olmakla Dairemize gönderilen dosyanın yapılan incelemesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle.

25/03/2020 tarihinde sürücü ... idaresindeki ... plakalı aracını park edip arkasından gelen trafiği kontrol etmeden sol ön kapısını açtığı anda hemen sol arkasından gelen sürücü ... idaresindeki ... plakalı motosikletin ön kısımlarının kapıya çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, kazanan meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını, 10/08/2020 tarihinde sigorta şirketine başvuruda bulunduklarını, ancak herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 400 TL (150,00 TL'si kalıcı iş göremezlik, 150,00 TL'si geçici iş göremezlik tazminatı,

100,00 TL'si bakıcı tazminatı) maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 22/09/2022 tarihli ıslah dilekçesinde; 150 TL olan geçici iş göremezlik tazminat taleplerini 7.305,18 TL'ye, 150 TL olan kalıcı iş göremezlik tazminat taleplerini ise 45.256,06 TL 'ye (toplam 52.561,24 TL) yükselttiklerini beyan etmişlerdir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; yetki itirazında bulunarak, yetkili mahkemenin İstanbul Anadolu Mahkemeleri olduğunu, davacı tarafından hasar aşamasında müvekkili şirkete iletilmiş bir maluliyet raporu olmadığını, tarafların kusur oranlarının ve davacının maluliyetinin tespiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, davacı yanın avans faizi talebinin hukuka aykırı olduğunu belirterek davanın reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, davanın kabulüne, 7.305,18 TL geçici iş göremezlik tazminatı ile 45.256,06 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 52.561,24 TL tazminatın 26/08/2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davalı vekili; ZMMS poliçesinin aracın işletim halinde meydana gelen kazalardan sorumlu olacağından söz konusu dava konusu olayın ZMMS poliçesi kapsamında olmadığını, bu nedenle de söz konusu kazanın ZMMS kapsamında olmadığından davanın reddinin gerektiğini, hesaplamanın TRH 2010 hayat tablosu ve progressif rant yöntemine göre yapıldığını, ancak %1,8 teknik faiz yönteminin kullanılması gerektiğini, müvekkili şirketin geçici iş göremezlik tazminatından sorumluluğunun bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, meydana gelen yaralamalı trafik kazası sonucu açılmış olan geçici ve kalıcı iş göremezlik tazminatına yöneliktir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup karar davalı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Zararın teminat dışı olduğuna yönelik yapılan istinaf incelemesinde:

Meydana gelen bu kazanın oluşumunda ... plakalı otomobilin sürücüsü ...'ın 2918 sayılı KTK'na bağlı KTY'nin trafik güvenliği ile ilgili 95/d maddesinde belirtilen "sürücüler, trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili diğer kural, yasak, zorunluluk ve yükümlülüklere uymaz zorundadırlar", "İndirme, Bindirme ve Kapıların Açılması Kuralları" madde 110/a bendini "aksine bir işaret bulunmadıkça, araç sürücüleri araçlarını, gidiş yönlerine göre yolun en sağ kenarında durdurarak,

yolcularını sağ taraftan indirmek ve bindirmek, yolcular da araçların sağ tarafından inmek ve binmek zorundadırlar" ve b/4 bendini "karayolunu kullananlar için bir tehlike ve engel teşkil etmeyeceğinden emin olunmadıkça, kapı açmak, taşıt yolu üzerinde araçların sol kapılarından yolcu indirip bindirmek yasaktır" kuralını ihlal ettiğinden asli ve tam kusurlu, diğer ... plakalı motosikletin sürücü ...'ın kusursuz olduğu tespit edilmiştir.

Görüldüğü üzere kaza davacının kullandığı aracın park halindeki davalıya sigortalı aracın kusuruyla meydana geldiğinden kazanın KTK kapsamında kaldığı, bu sebeple zararın teminat kapsamında olduğu anlaşılmakla bu yöndeki istinaf sebebi yerinde görülmemiştir. (Benzer yönde Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 2022/10065 E - 2024/5512 K sayılı ilamı ve çok sayıdaki benzer içtihatları)

Geçici iş göremezlik tazminat yönünden yapılan istinaf incelemesinde: Anayasa Mahkemesinin 2019/40-2020/40 Esas-Karar sayılı 17/07/2020 günlü kararı dikkate alındığında davacının geçici iş görmezlik zararının davacının gerçek zararı niteliğinde olduğu, dolayısıyla davalı ... tarafından davacının uğramış olduğu bu zararın karşılanması gerektiği, zararın teminat kapmasında olduğu anlaşıldığından bu miktar yönünden davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. (Aynı yönde Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 2019/6271 esas ve 2020/8104 karar sayılı 03/12/2020 günlü kararı) Hesap raporuna yönelik yapılan istinaf incelemesinde:

Anayasa Mahkemesinin 2019/40-2020/40 E.K sayılı 17/07/2020 günlü kararı sonrasında Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin istikrarlı kararlarında (örneğin 2021/23788 Esas 2023/1457 Karar; 2021/17967 Esas , 2022/14182 Karar; 2021/9757 Esas ve 2021/3262 karar sayılı kararları, 2021/3173 Esas ve 2944 Karar sayılı kararları) davacının gerçek zararının belirlenmesi noktasında davacının muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre belirlenerek ve prograsif rant tekniği kullanılmak suretiyle tazminat miktarının hesaplanması gerektiğine işaret edilmiştir.

Buna göre eldeki dosyaya baktığımızda mahkemesince hükme esas alınan hesap raporunda TRH 2010 yaşam tablosu ve prograssif rant yöntemi kullanılmak sureti ile davacının zararının belirlendiği, raporun bu yönüyle hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından davalı vekilinin bu yöndeki istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.

HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davanın kabulüne karar verilmiş olmasında, usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş olup aşağıdaki gibi hüküm kurulmuştur.