Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2023/1480 K.2025/1589

Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 17.01.2023 tarih ve 2019/... Esas, 2023/... Karar sayılı kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ...'ın 08.05.2018 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazası sonucunda yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde ... plakalı aracın sürücüsü ...'ın asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiğini, kaza nedeniyle sürücü konumunda olan müvekkilinin ağır bir şekilde yaralandığını, kaza tarihinin 08.05.2018 olduğunu, kaza nedeniyle oluşan sürekli iş gücü kaybı oranın,

geçici iş göremezlik oranının ve geçici iş göremezlik süresi boyunca bakıma muhtaç olup olmadıkları hususlarının 20 Şubat 2019 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Erişkinler - İçin Engellilik Değerlendirmesi - Hakkında Yönetmeliğine uygun olarak tespit edilmesi ve maddi tazminatın tahsilini talep ettiklerini, 6100 sayılı Yasa'nın 107.maddesi uyarınca toplanacak delillere göre maddi tazminat tutarının belirlenerek (fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla) şimdilik 100-TL olmak üzere zararın kapsamı belli olduktan sonra miktarı açıklanacak maddi tazminatın ...

Sigorta A.Ş.'den sigorta limitini aşmamak üzere, temerrüt tarihinden işletilecek ticari faizi, yargılama giderleri ve avukatlık ücretiyle birlikte tahsilini karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının sigorta şirketine poliçe genel şartları ve mevzuat ve mevzuat

çerçevesinde geçerli başvurunun yapılmadığını bu sebepten dava şartı noksanlığı

nedeni ile davanın usulden reddini, davacının talep ettiği geçici iş göremezlik kaybı

talebinin sigorta teminatının kapsamında olmadığını, yeni genel şartlara göre ilgili mevzuat

ve yönetmelik değişiklikleri uyarınca sigorta şirketlerinin bakıcı giderlerinden sorumlu

tutulabilmesinin ancak maluliyet oranının %70 üzerinde olduğunun tespit edilmesi

durumlarında mümkün olabileceğini, sigortalı araç sürücüsünün kusur oranında ve

gerçek zararın tazmini ile sınırlı olduğundan Adli Tıp Kurumu ve Trafik İhtisas

Dairesinden kusur raporunun alınması gerektiğini, davacının müvekkili şirkete geçerli

bir başvurunu olmadığı için temerrüd tarihinin bulunmadığını, bu sebeple de dava tarihinden itibaren faizin talep edebileceğini,Temerrüde düşmemiş ve davanın

açılmasına sebebiyet vermemiş bulunan müvekkili şirket aleyhine yargılama giderine,

faize ve vekalet ücretine de Hükümolunmamasını , hükmolunması halinde müvekkili

şirketin sorumlu olduğu azami police limiti ve sigortalı araç sürücüsünün kusur oranı

dikkate alınarak yargılama giderine, faize ve vekalet ücretine hükmolunmasını

vekaleten arz ve talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davanın reddine karar verildiği görüldü.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davacı vekili verdiği istinaf dilekçesinde özetle; ATK İhtisas Kurulunun 12.09.2022 tarihli raporunda müvekkilinin kalıcı maluliyetinin olmadığı ve geçici iş göremezlik süresinin 3 aya kadar uzayabileceğini kanaatine varıldığını, müvekkilinin maluliyeti ile heyetin belirlediği maluliyet oranı ve iyileşme sürecinin hayatın olağan akışına aykırı olup hakkaniyet ilkesi ile bağdaşmadığından işbu rapora itiraz ettiklerini ancak itirazlarının yerel mahkemece değerlendirilmediğini beyan ederek kararın kaldırılması ile talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54/1-3. ve 55. maddeleri kapsamında, trafik kazasına dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (malüliyet) maddi tazminat davasıdır.

İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verildiği görüldü.

Hükmü, davacı vekili istinaf etmiştir.

Davacı vekilinin hükme esas alınan maluliyet raporuna yönelik istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde;

Bilindiği üzere Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre maluliyet oranları Adli tıp Kurumu 3. İhtisas dairesi ya da Üniversitelerin Adli Tıp Anabilim dalı başkanlığından oluşturulacak bilirkişi heyetinden kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan mevzuat yönetmelik hükümlerine uygun olacak şekilde belirlenmesi gerekmektedir.

Buna göre 01/06/2015 ile 20/02/2019 tarihleri arasındaki meydana gelen kazalar için 30/3/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" çerçevesinde düzenlenmiş düzenlenmiş sağlık kurulu raporu alınması gerekmektedir.

Mahkemesinde hükme esas alınan 12.09.2022 tarihli ATK ilgili ihtisas dairesi tarafından hazırlanan maluliyet raporunun, kaza tarihi olan 08.05.2018 tarihinde yürürlükte bulunan 30/3/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" hükümlerine düzenlendiği ve kaza ile oluşan yaralanma arasında illiyet bağı kurulacak şekilde davacının iş bu kaza nedeni ile kalıcı bir maluliyetinin bulunmadığı tespit edilmiştir. Bu nedenle davacı vekilinin bu yöndeki istinaf başvurusu haksız bulunmuştur.

HMK'nın 355. maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ilk derece mahkemesince davanın yazılı şekilde karar verilmiş olmasında, usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.