Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2023/217 K.2025/352

Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 01/12/2022 tarih ve 2017/1678 Esas, 2022/986 Karar sayılı kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 20.02.2016 tarihinde sürücü ...'in sevk ve idaresindi ... plakalı araç ile sürücü ...'ın idaresindeki ... plakalı otomobil ile çarpışması sonucu oluşan trafik kazasında müvekkilinin yaralandığını, sakatlarıarak zarara uğradığını, başvuru üzerine sigorla şirketi tarafından 35.386,72 TL kısmi ödeme yapıldığını ancak zararın karşılanmadığını, işbu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100,00 TL geçici, 100,00 TL kalıcı iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren ticari faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava öncesinde müracaatları üzerine 13.04.2017 tarihinde 35.386,72 TI. ödeme yapıldığını, zararın karşılandığını, sorumlulukları sona erdiğinden davanın reddinin gerektiğini, kusur ve maluliyet konularında adli tıp kurumundan rapor aldırılması gerektiğini, müterafik kusur nedeniyle tazminattan indirim yapılması gerektiğini beyan etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davanın reddine karar verildiği görüldü.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davacı vekili verdiği istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkemece müvekkiline yapılan ödemenin, müvekkilinin zararını karşılamış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de hükme esas alınan maluliyet raporuna göre hesap raporu aldırıldığını ve bu hesap raporuna göre hüküm kurulduğunu ancak maluliyet raporunun hatalı olduğunu bu nedenle maluliyet raporu doğrultusunda aldırılan hesap raporunun da hatalı olduğunu ve hüküm kurmaya elverişli olmadığını, maluliyet raporuna itirazlarının yerel mahkemece değerlendirilmediğini ve dosyadaki maluliyet raporları arasındaki çelişkilerin giderilmediğini beyan ederek kararın kaldırılması ile talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49, 50, 54/1-3 ve 55. maddeleri kapsamında, trafik kazasına dayalı açılan, çalışma gücünün azalmasından veya yitirmesinden doğan (malüliyet) maddi tazminat davasıdır.

İlk derece mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili istinaf etmiştir.

Davacı vekilinin hükme esas alınan maluliyet raporuna yönelik istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde;

Bilindiği üzere Yargıtayın yerleşik uygulamasına göre maluliyet oranları Adli tıp Kurumu 3. İhtisas dairesi ya da Üniversitelerin Adli Tıp Anabilim dalı başkanlığından oluşturulacak bilirkişi heyetinden kaza tarihi itibari ile yürürlükte olan mevzuat yönetmelik hükümlerine uygun olacak şekilde belirlenmesi gerekmektedir.

Buna göre 01/06/2015 ile 20/02/2019 tarihleri arasındaki meydana gelen kazalar için 30/3/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" çerçevesinde düzenlenmiş düzenlenmiş sağlık kurulu raporu alınması gerekmektedir. (Yargıtay 4. HD. 2024/3323 esas ve 2024/5474 karar)

Mahkemesinde hükme esas alınan 23.06.2022 tarihli İstanbul ATK 2. Üst kurulunun maluliyet raporunun, kaza tarihi olan 02.02.2016 tarihinde yürürlükte bulunan 30/3/2013 tarihli ve 28603 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan "Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik" hükümlerine düzenlendiği ve kaza ile oluşan yaralanma arasında illiyet bağı kurulacak şekilde davacının iş bu kaza nedeni ile %3 oranında kalıcı bir maluliyetinin bulunduğu tespit edilmiştir.

Her ne kadar, dosya içinde mevcut İstanbul ATK 2. ihtisas kurulunun 14.04.2021 tarihli raporu ve Çukurova Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Adli Tıp Kurul 07.12.2016 tarihli maluliyet raporunda davacının maluliyet oranı belirlenmemiş ise de; iki raporda kaza tarihi ile uyumlu olamayan yönetmelik hükümlerine göre davacının maluliyet oranının belirlendiği dikkate alındığında, iş bu raporlar ile hükme esas alınan maluliyet raporları arasında bu yönüyle çelişki bulunmamakla birlikte, hükme esas alınmaları da mümkün değildir.

Bu nedenle davacı vekilinin bu yöndeki istinaf başvurusu haksız bulunmuştur.

HMK'nın 355. maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ilk derece mahkemesince davanın yazılı şekilde karar verilmiş olmasında, usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.