Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2023/971 K.2024/1847

.... Asliye Ticaret Mahkemesinin 15/12/2022 tarih ve ... Esas, ... Karar sayılı kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla; HMK'nın 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 09/07/2018 tarihinde ... Mah. ... Bulvarı ... Peyzaj önünde ... plaka sayılı araç sürücüsü ...'ın müvekkilinin sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın komple arka kısımlarına çarpması sonucu maddi hasırlı trafik kazası meydana geldiğini, bu kaza neticesinde müvekkiline ait ... plaka sayılı araçta hasar meydana geldiğini, müvekkili için araç değer kaybı maddi tazminat değeri için sonradan arttırılmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın ( kısmi dava ) kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsilini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

ISLAH

Davacı vekili 09/03/2022 tarihli dilekçesi ile dava değerini 10.680,39 TL'ye yükseltmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde aleyhe olan hususları kabul etmediklerini, kazanın meydana gelmesinde müvekkili şirket nezdinde sigortalı ... plakalı aracın herhangi bir kusuru bulunmadığını, müvekkili sigorta şirketi tarafından 09/01/2019 tarihinde ...'e ait araçta oluşan değer kaybı için davacı vekiline 8.648,00 TL ödeme yapıldığını, bu ödeme nedeniyle sigorta şirketinin herhangi bir sorumluluğunun kalmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece davanın kabulü ile 10.680,39 TL değer kaybı tazminatının 11/01/2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davalı vekili verdiği istinaf dilekçesinde özetle; müvekkili sigorta şirketi tarafından yapılan değer kaybı tazminatı ödemesinin bilirkişi raporunda ve kararda mahsup edilmeden karar verildiğini, dava konusu alacağın zamanaşımına uğradığını, davaya konu kazanın meydana gelmesinde müvekkili sigorta şirketi sürücüsünün kusuru bulunmadığını, dava konusunun haksız fiilden kaynaklanıyor olması, davacının sözleşmenin tarafı olmaması ve aracın ticari araç olmaması gibi hususlar dikkate alınarak asıl alacağa yasal faiz uygulanması gerektiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte müvekkilinin sorumluluğuna karar verilse dahi işleyecek yasal faize karar verilmesi gerektiğini belirterek usul ve yasaya aykırı ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, trafik kazasından kaynaklanan değer kaybı zararı nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili istinaf etmiştir.

Davalı vekilinin davacıya değer kaybına ilişkin olarak ödeme yaptıklarına dair istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde;

Davalı vekili her ne kadar 09/01/2019 gününde davacı vekiline 8.648,00 TL değer kaybına ilişkin olarak ödeme yaptıklarını, söz konusu bedelin belirlenen zarardan mahsup edilmesi gerektiğini ifade etmiş ise de; davalı vekili tarafından ibraz edilen dekont incelendiğinde söz konusu 8.648,00 TL bedelin araçta oluşan değer kaybı zararına ilişkin yapılan bir ödeme olmadığı, yapılan ödemenin hasar ödemesi adı altında yapıldığı, dolayısıyla davalı tarafından davacının aracındaki değer kaybı zararına ilişkin ödeme yapıldığı usulünce kanıtlanamadığından davalının bu istinaf başvurusunun reddi gerekmiştir.

Davalı vekilinin zamanaşımına ilişkin istinaf başvurusu bakımından yapılan incelemede;

2918 sayılı ...nin 109/1. maddesinde "Motorlu araç kazalarından doğan maddi zararların tazminine ilişkin talepler, zarar görenin zararı ve tazminat yükümlüsünü öğrendiği tarihten başlayarak 2 yıl ve her halde, kaza gününden başlayarak 10 yıl içinde zamanaşımına uğrar." denilmektedir.

Aynı kanunun 109/2. maddesinde ise, "Dava, cezayı gerektiren bir fiilden doğar ve Ceza Kanunu bu fiil için daha uzun bir zamanaşımı süresi öngörmüş ise, bu süre maddi tazminat talepleri için de geçerlidir." hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklandığı gibi 2918 sayılı yasanın 109/2. maddesi gereğince davacının aracının hasar görmesine neden olan trafik kazasında aynı zamanda araçta bulunan kişilerin bir kısımın yaralandığı anlaşılmakla olayda ceza zamanaşımı dikkate alınacaktır. Bu durumda 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunun 85 ve 66. maddeleri nazara alındığında 8 yıllık zamanaşımı süresi dikkate alınmalıdır.

Bu açıklamalara göre, kazanın 09/07/2018 tarihinde meydana geldiği, 2918 sayılı sayanın 109/2. maddesi ve 5237 sayılı sayanın 85 ve 66. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde 8 yıllık zamanaşımı süresinin 09/07/2025 tarihinde dolacağı, davanın ise 30/01/2022 tarihinde zamanaşımı süresi dolmadan açılmış olduğundan zamanaşımı yönünden yapılan istinaf sebebi yerinde görülmemiştir.

Davalı vekilinin kusura ilişkin istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde;

Davacının aracının hasar görmesine neden olan trafik kazası sonrası görevli polis memurları tarafından düzenlenen trafik kaza tutanağı incelendiğinde; kazanın oluşumunda davalı sigortalı araç sürücüsünün takip mesafesini korumaması nedeniyle davacıya ait araca arkadan çarpması nedeniyle kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Yine mahkemesince alınan 22/10/2021 günlü kusur raporunda da davalı sigortalı araç sürücüsünün davacıya ait araca arkadan çarpmış olması nedeniyle tam kusurlu olarak belirlendiği kabul edilmiştir.

Şu halde dosyada alınan bilirkişi raporu ile kaza sonrası düzenlenen kaza tespit tutanağının birbiri ile uyumlu olduğu, davalının davacıya ait araca arkadan çarpmış olması nedeni ile tam kusurlu olarak kabul edilmiş olmasının kazanın oluş ve özellikleri ile uyumlu olduğu anlaşıldığından; davalının kusura ilişkin istinaf başvurusunun reddi gerekmiştir.

Davalı vekilinin faiz türüne ilişkin istinaf başvurusunun değerlendirilmesinde;

Mahkemesince verilen karar incelendiğinde, kararın gerekçe kısmında davacı lehine hükmolunan tazminatın yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir Ne var ki kararın hüküm fıkrasında ise tazminatın avans faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Mahkemenin kararının gerekçesiyle, hüküm fıkrasının birbiri ile çeliştiği görülmektedir. Bu husus kamu düzenine ilişkin olup resen değerlendirilmesi gerekmektedir.

Öte yandan dosya içerisinde bulunan ve davacının aracına zarar veren davalı sigortalı araca ait ruhsat kaydı incelendiğinde aracın hususi kullanımda olan otomobil olduğu görülmektedir. Bu nedenle hükmolunan tazminatın yasal faizi ile beraber davalıdan tahsiline karar verilmesi gerektiği halde hüküm fıkrasında tazminatın ticari faiz ile tahsiline karar verilmiş olması doğru olmadığından davalı vekilinin bu yöndeki istinaf başvurusunun kabulü ile kararın faiz türüne ilişkin kısmının değiştirilmek üzere yeniden karar verilmesi gerekmiştir.

HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede;

HMK 353/1-b-2 maddesine göre" Yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmiş ise düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilebileceği düzenlenmiştir. Dosya kapsamına göre yeniden yargılama yapılmasına gerek bulunmadığı anlaşılmakla davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden hüküm kurulmak üzere kaldırılmasına karar verilmesi kanaati ile aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.