Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi E.2026/8 K.2026/99

3- ...

DAVA

Sigorta (Trafik Sigortası Kaynaklı)

KARAR TARİHİ : 12/01/2026

GEREKÇELİ KARARIN

YAZILDIĞI TARİH : 12/01/2026

Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2024/1178 Esas sayılı dosyası ile verilen 23.10.2025 günlü ara kararı aleyhine, istinaf başvurusunda bulunulmuş ve Mahkemece dosya Dairemize gönderilmiş olmakla HMK 352. maddesi uyarınca dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Tarafların iddia ve savunmalarının özeti:

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 31.10.2024 tarihinde müvekkilinin eşi ...'nin kullanımında bulunan ... motosikleti ile seyir halinde iken davalı ...'un sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın müvekkiline çarpması sonucunda müvekkilinin kendisi, eşi ve yanında bulunan 2 yaşındaki çocuğunun yaralandığını belirterek maddi ve manevi tazminat istemi ile davalılar adına kayıtlı araç ve gayrimenkuller üzerine ihtiyati haciz konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİNİN 23.10.2025 GÜNLÜ ARA KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davalı ... ve ... adına kayıtlı menkul ve gayrimenkul mal varlığı üzerine (banka hesapları, maaş hesapları ve 3. kişilerdeki hak ve alacakları hariç) takdiren 40.000,00 TL ile sınırlı olmak üzere davacının adli yardım talebinin kabul edilmiş olması nedeni ile teminatsız olarak ihtiyati haciz konulmasına, davalı ... A.Ş yönünden ihtiyati haciz isteminin reddine, ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF NEDENLERİ

Karara karşı davcı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece 40.000,00 TL miktar üzerinden ihtiyati haciz talebinin kabulüne karar verilmiş ise de, dava dilekçesi ile 10.000,00 TL maddi ve 400.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 410.000,00 TL üzerinden ihtiyati haciz talebinde bulunduklarını, yaşanan kaza nedeni ile müvekkilinde kalıcı hasarlar kaldığı dikkate alındığında 40.000,00 TL'nin çok düşük bir rakam olduğunu, davalılarda söz konusu miktarın kolaylıkla ödenerek mal varlığını kaçırma ihtimallerinin bulunduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve ihtiyati haczin 410.000,00 TL olarak kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE

Dava, trafik kazası nedeni ile meydana gelen yaralanmadan kaynaklı maddi ve manevi tazminat istemi ile davalılar adına kayıtlı mal varlığı üzerine ihtiyati haciz konulması istemine ilişkindir.

Mahkemece 23.10.2025 günlü ara karar ile davalı ... ve ... adına kayıtlı menkul ve gayrimenkul mal varlığı üzerine (banka hesapları, maaş hesapları ve 3. kişilerdeki hak ve alacakları hariç) takdiren 40.000,00 TL ile sınırlı olmak üzere davacının adli yardım talebinin kabul edilmiş olması nedeni ile teminatsız olarak ihtiyati haciz konulmasına, davalı ... A.Ş yönünden ihtiyati haciz isteminin reddine, ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2004 sayılı İİK'nın 257/1 maddesinde; "Rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş bir para borcunun alacaklısı, borçlunun yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmaz mallarını ve alacaklariyle diğer haklarını ihtiyaten haczettirebilir" düzenlemesi muaccel, bir başka deyişle vadesi gelmiş alacaklar yönünden ihtiyati haciz koşulları düzenlemiştir.

İİK'nun 257/1.maddesinde rehinle temin edilmemiş ve vadesi gelmiş para borçlarının alacaklısının ihtiyati haciz talep edebileceği belirtilmiştir.

Bu açıklamalara göre ihtiyatı haciz “Alacaklının, bir para alacağının zamanında ödenmesini güvence (garanti) altına almak için, mahkeme kararı ile, borçlunun mallarına önceden geçici olarak el konulması”dır.

Davacı vekilinin mahkemesine sunduğu dava dilekçesi incelendiğinde 400.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili istenmiş, ne var ki her nedense dilekçe içeriğinde HMK'nın 107. Maddesi gereğince belirsiz alacak davası olarak manevi tazminat harcının şimdilik 40.000,00 TL üzerinden dikkate alınması gerektiği belirtilmiştir. Bilindiği gibi, manevi tazminat doğuran olayın akabinde tek seferde istenilebilen bir tazminat türüdür.

Manevi tazminatın bölünmezliği ilkesi gereğince ayrı ayrı zaman dilimlerinde farklı miktarlarda manevi tazminat talep edilmesi doğru değildir. Yine, söz konusu tazminat isteminin belirsiz alacak olarak talep edilmesi de mümkün değildir. Bu kapsamda, davacı vekilinin talep etmiş olduğu manevi tazminatın belirsiz alacak davası olması nedeni ile şimdilik 40.000,00 TL miktarlı olarak harçlandırılarak talepte bulunulması doğru olmamıştır.

Ne var ki, netice olarak davacının talebi 400.00,00 TL manevi tazminat olup, bu talebin 360.000,00 TL'lik kısmı ise henüz harçlandırılmamıştır. Mahkemece Harçlar Kanunu 30. Maddesi gereğince davacının 400.000,00 TL'lik manevi tazminat istemine yönelik olarak eksik harcın tamamlanması konusunda yargılama sırasında davacı vekiline süre verilmeli ve bu eksik harç tamamlanmaması durumunda bunun sonucuna göre harçlandırılan miktar dikkate alınarak karar verilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle mahkemesince davacının dilekçesinde belirtmiş olduğu ifadeler dikkate alınarak ve harcı yatırılan tutar esas alınmak sureti ile ihtiyati haciz miktarının 40.000,00 TL olarak sınırlandırılmak sureti ile kabulüne karar verilmiş olmasında herhangi bir yanlışlık bulunmamaktadır. Bu nedenlerle davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar vermek gerekmiştir.

HMK'nın 355. Maddesi gereği, kamu düzenine aykırılık teşkil eden hususlar hariç tutularak, istinaf neden ve gerekçeleri ile sınırlı olmak üzere yapılan incelemede; İlk Derece Mahkemesince açıklanan ve benimsenen nedenlerle dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve delillerin taktirinde ve değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ilk derece mahkemesince davanın 23.10.2025 günlü ara kararda usul ve esas yönünden yasaya aykırı bir durum bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaati ile aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.