Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi E.2023/1657 K.2023/1194

Mersin 4. Asliye Hukuk Mahkemesi ile Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi arasında verilen karşılıklı görevsizlik kararları nedeniyle oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının merci tayini yoluyla giderilmesi istenilmiş olmakla dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle. Davacı ... ile ... İnşaat Ticaret Ve Sanayi Limited Şirketi ile ...

İnşaat Gıda Maddeleri Temizlik İşleri Toptan Ürün Ticaret Ve Sanayi Limited Şirketinin oluşturduğu iş ortaklığı arasında adi ortaklık sözleşmesinin imzalandığını, sözleşmenin ikinci maddesi gereğince davacı, davalılar ile il özel idaresi arasında akdedilen Çatalca ilçesi Çatalca genel lise yapım işinin doğalgazlı, bohçalamalı, zemin taşeronluğunu üstlendiğini, her ne kadar sözleşme 11/09/2013 tarihinde akdedilmiş olsa da taraflar arasındaki iyi niyet ilişkileri çerçevesinde işe başlama tarihinin 21/07/2013 tarihi olduğunu,

sözleşmeye göre davacının Çatalca genel lisesinin yapımını üstlendiğini ve sözleşme gereği üzerine düşen tüm edimlerini yerine getirdiğini, sözleşmenin henüz başından itibaren sözleşme süresince davacının kusurundan kaynaklanmayan bir çok aksilik ve beklenmedik olayların olduğunu, olaylar neticesinde işlerin uzadığını, masrafların arttığını, yüklenici firma konumundaki davalı iş ortaklığının ağır kusurundan kaynaklandığını,

davalı yüklenici firmanın ve idarenin ağır kusurundan kaynaklanan aksaklıklar büyük maddi ve manevi telafisi olmayan zararlara sebep olduğunu belirterek davacının uğramış olduğu tüm maddi zararların davalılardan alınarak davacı tarafa verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mersin 4. Asliye Hukuk Mahkemesi kararında;Dava, taraflar arasında düzenlenen taşeronluk sözleşmesine aykırılık nedenine dayalı alacak istemine ilişkindir. TTK'nun 4. maddesinde ticari davalar tanımlanmıştır. 1. Fıkrasında "Her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bu kanunda.. " sayılan davaların ticari dava olduğu öngörülmüştür.

TTK'nun 12. maddesinde "Bir ticari işletmeyi kısmen de olsa kendi adına işleten kişiye tacir denir" düzenlemesi bulunmaktadır.

TTK'nun 16/1. maddesinde "Ticaret şirketleri ile, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, İl Özel İdaresi, Belediye ve Köy ile diğer Kamu Tüzel Kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlarda tacir sayılır" hükmü bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeye ve tüm dosya kapsamına göre somut olaya baktığımızda; davacının mühendislik hizmeti veren şirket sahibi olduğu ve davaya konu işin davacının ticari işletmesiyle ilgili bulunduğu, her ne kadar davalı şirketler arasında kurulan adi ortaklık nedeniyle taraflar arasında taşeronluk sözleşmesi imzalanmış ise de sözleşmeye konu işin davalıların kurdukları adi ortaklığa konu işin de ticari iş niteliğinde olduğu,

bu ticari işin yürütülmesi için davalıların adi ortaklık kurdukları, taşeronluk sözleşmesine konu olan işin her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olduğu sadece davalılar arasında adi ortaklık ilişkisi bulunması nedeniyle davaya konu işin ticari iş ve her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili olduğu olgusunu ortadan kaldırmayacağı tespit ve kanaatine ulaşılmış taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözüm yerinin Ticaret Mahkemesi olduğu tespit edilmiş görev hususu kamu düzeniyle yakından alakalı olup yargılama sırasında itiraz üzerine veya resen dikkate alınması gereken usul hukuku kuralı olduğundan mahkememizin görevsizliği nedeniyle

davanın dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş olduğu görülmüştür.

Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi kararında;Yapılan incelemede, davacı tarafından 11.09.2013 tarihli taşeronluk sözleşmesinden kaynaklı alacağın tahsili istemi ile davalı adi ortaklığa karşı maddi ve manevi tazminat davası açılmış ise de, adi ortaklığın tüzel kişiliği, taraf ve dava ehliyeti olmadığı gibi tacir sıfatı da bulunmadığı, eldeki dosyada her iki taraf tacir olmadığından mahkememizin iş bu davaya bakmakla görevli olmadığı, görevli mahkemenin genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğu (bknz.

Yargıtay 23. HD' nin 2015/9593E-2016/1847K sayılı kararı, Yargıtay 23. HD' nin 2015/8368E-2015/7465K sayılı kararı, Yargıtay 23. HD' nin 2015/583E-2015/7315 K sayılı kararı), görev hususunun mahkemece yargılamanın her aşamasında resen nazara alınacağı anlaşılmakla mahkememizin görevsizliğine ve Mersin 4.Asliye Hukuk Mahkemesi ile mahkememiz arasında olumsuz görev uyuşmazlığı nedeni ile dosyanın merci tayini için dosyayı Dairemize gönderdiği görülmüştür.

Dosyanın incelenmesinde; Somut olayda; Eldeki davanın İİK 277. ve devamı maddelerinde düzenlenen tasarrufun iptali davası olup tasarrufun iptali davalarının Aile Hukuku ile doğrudan bir ilişkisinin bulunmadığı, mahkemelerin görevini düzenleyen HMK 2.madde hükmüne göre dava konusunun değer ve miktarına bakılmaksızın mal varlığı haklarına ilişkin davalarla, şahıs varlığına ilişkin davalarda görevli mahkemenin aksine bir düzenleme bulunmadıkça Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu, tasarrufun iptali davalarında da aksine yasal bir düzenleme bulunmadığı anlaşılmakla davaya bakmakla görevli mahkemenin Mersin 4. Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna dair hüküm kurulması gerekmiştir.

HÜKÜ M

Başkan ¸e-imzalıdır Üye ¸e-imzalıdır Üye ¸e-imzalıdır Katip ¸e-imzalıdır