Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2021/1893 K.2024/158

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01/12/2020 tarih ve 2019/44 Esas - 2020/278 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin 2011/58342 sayılı "...-" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalı Şirketin ise 2017/76471 sayılı "... ...+şekil" ibareli marka başvurusunu yaptığını, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazların davalı Kurum tarafından reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunduğunu, taraf markalarının ortak olarak "..." kelimesini içerdiğini, başvuru konusu markada müvekkilinin markasından yalnızca tek bir harfin çıkartılarak fark yaratılmaya çalışıldığını, markaların 41. sınıf hizmetleri kapsadığını,

bu nedenle aralarında iltibas ihtimalinin bulunduğunu, dava konusu marka ile karşı karşıya kalan tüketicinin anılan markayı müvekkilinin markaları ile ilişkilendirebileceğini ileri sürerek, YİDK'in 2018-M-11307 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet marka arasında karıştırılmaya yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, taraf markalarında ortak olarak yer "..." kelimesinin tanımlayıcı bir ifade olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, müvekkili başvurusu ile davacı markası arasında bir benzerlik bulunmadığını, müvekkili başvurusuna yeterli ayırt ediciliğin sağlandığını, markaların bütün olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek kadar benzer olmadığını, müvekkilinin spor salonu işletmecisi olduğunu, markasını da bu alanda kullandığını, tarafların farklı illerde hizmet verdiklerini, bu nedenle hedef kitlelerinin farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, dava konusu başvuru kapsamında yer alan "Eğitim ve öğretim hizmetleri.Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil)." yönünden "..." ibaresinin zayıf ayırt edici karakterinin bulunduğu, zira söz konusu hizmetlerde “...” ibaresinin sportif faaliyetler, spor organizasyonları, spor salonu hizmetleri, profesyonel sporcu/atlet yetiştirmeye yönelik eğitim/akademi hizmetleri vs. nitelikteki hizmetler bakımından, verilen hizmeti ifade eden ve sektöre ait açık bir kavram olduğu,

makul düzeyde dikkatli ve bilgili tüketicinin bu kavramın ilgili sektördeki karşılığını bildiği, dolayısıyla tek başına anılan ibareden kaynaklı oluşan ortaklığın yol açtığı benzerliğin markalar arasında iltibas ihtimalini doğurmayacağı, salt bu nedenle markalar arasında iktisadi – idari bir bağlantı olduğu algısının oluşmayacağı, ibarenin zayıf ibare olduğu ve küçük değişikliklerin yeterli ayırt ediciliği sağlayacağı, bu hizmetler yönünden SMK'nın 6/1 maddesindeki koşulların oluşmadığı, bunun dışında başvuru kapsamında kalan "Dergi, kitap, gazete v.b.gibi yayınların basıma hazır hale getirilmesi,

okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil)" hizmetleri yönünden ise "..." ibaresinin tüketici nezdinde sektörü telmih edici bir kavramsal karşılığının bulunmadığı, anılan hizmetlerde ilgili ibarenin ayırt edici vasfının mevcut olduğu, her iki taraf markasında da ortak olarak ve esas unsur pozisyonunda yer alan "..." manasında ki ibarenin, işbu hizmetler açısından oluşturduğu benzerliğin tüketici nezdinde işaretlerin kaynakları noktasında bir yanılgı oluşturabileceği, başvuruda yer alan şekil unsuru ve “...” ibaresinin aradaki bu ilişkiyi yeterince uzaklaştırmadığı,

bütünsel algıda “...” ibaresinin tüketici algısında yer edineceği, işaretlerin aynı kaynaktan gelen hizmetlere ait olduğu yanılgısı oluşturabileceği, dolayısıyla bu hizmetler yönünden SMK'nın 6/1 maddesi anlamında iltibas ihtimalinin bulunduğu, SMK'nın 6/6 maddesi koşullarının oluşmadığı, başvuru konusu markanın kötü niyetli olarak tescile konu edildiği iddiasını destekler delillerin mevcut olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, YİDK'in 2018-M-11307 sayılı kararının 41. sınıftaki "Dergi, kitap, gazete vb yayınların basıma hazır hale getirilmesi,

okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil)" yönünden iptaline, YİDK iptaline yönelik fazlaya dair talebin reddine, davalı Şirket adına tescilli 2017/76471 sayılı markanın 41. sınıftaki "dergi, kitap, gazete vb yayınların basıma hazır hale getirilmesi, okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil)" yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, "..." ibaresinin, başvuru kapsamındaki "eğitim ve öğretim hizmetleri.spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama" yönünden ayırt ediciliğinin zayıf olduğu yönündeki mahkeme kabulüne katılmadıklarını, ayırt ediciliği zayıf görünen bir markanın piyasadaki konumu, bilinirliği neticesinde kazanılmış güçlü bir ayırt ediciliğinin bulunmasının mümkün olduğunu, müvekkilinin uzun yıllardır markasını yoğun bir şekilde kullandığını, markalarının tanıtımı için emek ve çaba sarf ettiğini,

dolayısıyla müvekkili markasının ayırt ediciliğinin bulunduğunu, "..." ibaresi, spor hizmetleri açısından zayıf bir ibare olarak kabul edilse dahi asgari bir korumayı haiz olması, davalının “...” ibaresini ön planda ve vurucu unsur olarak kullanarak müvekkili markasına yanaşması nedeniyle iltibas ihtimalinin kaçınılmaz olduğunu, zayıf ibare olmasının, markanın korumasız kalacağı anlamına gelmediğini, Yargıtay kararlarının da bu yönde olduğunu, müvekkiline ait marka ile tescili talep edilen marka karşılaştırıldığında, başvuruya konu “...” ibaresinin tümünün müvekkiline ait markada yer aldığını,

davalıya ait markanın da esas unsurunun "..." ibaresi olduğunu, dolayısıyla markalar arasında iltibas doğacağını, başvuru kapsamında yer alan "eğitim ve öğretim hizmetleri" yönünden de markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu, zira "..." ibaresinin bu hizmetler yönünden ayırt ediciliğinin zayıf olarak kabul edilemeyeceğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın tümden kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacıya ait “...” ibaresini taşıyan itiraz konusu markanın, ayırt edici niteliğinin düşük bulunduğunu, önceki markanın ayırt edici gücünün, karıştırılma ihtimalinin belirlenmesinde esas alınacak kriterlerden bir tanesi olduğunu, orijinal niteliği az olan ve bu nedenle ayırım gücü zayıf markalarla ilgili olarak iltibas tehlikesinin önlenebilmesi için, tescili istenen yeni markada ufak bazı değişikliklerin yapılmış olmasının yeterli bulunduğunu, "..." ibaresinin, Türkçe'de “...” anlamına geldiğini ve tanımlayıcı bir ibare olduğunu,

spor/sağlık ve pek çok sektörde herhangi bir markadan bağımsız olarak bu anlamıyla bilindiğini, ortalama tüketici nezdinde, "..., ..." kavramlarını çağrıştırdığını, bu itibarla "atletic" sözcüğünün, sektörde herkesin kullanabileceği türden, fantezi-orijinal olmayan, ayrım gücü zayıf bir ibare olduğunu, başvuru konusu markanın yardımcı unsuru olarak nitelendirilebilecek, en azından tek başına başvuru konusu markanın esas unsuru olarak kesinlikle nitelendirilemeyecek “...” kelimesi sebebiyle markaların benzer olduğundan söz edilemeyeceğini, işaretlerin anlam, şekil,

fonetik ve bıraktıkları genel izlenim (toplu intiba) yönünden de benzer olmadığını ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın tümden reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "... ...+şekil" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "...-o" ibareli marka arasında, başvuru kapsamında yer alan "Dergi, kitap, gazete vb yayınların basıma hazır hale getirilmesi,

okuyucuya ulaştırılmasına ilişkin hizmetler (global iletişim ağları vasıtasıyla anılan hizmetlerin sağlanması da dahil)" yönünden 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, zira taraf markalarında "..." ibaresinin ortak olarak yer aldığı ve sayılan bu hizmetler yönünden "..." ibaresinin, tanımlayıcı ya da tasviri bir işaret olmadığı, bu hizmetler yönünden başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlanmadığı,

bunun dışında "..." ibaresinin, ayırt edicilik taşımadığı "Eğitim ve öğretim hizmetleri.Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil)." hizmetleri yönünden ise markalar arasında karıştırılma tehlikesinin bulunmadığı, söz konusu hizmetler yönünden tanımlayıcı nitelikteki "..." ibaresinin, markalarda ortak olarak kullanılmasının karıştırılmaya yol açmayacağı anlaşılmakla, davacı vekili ile davalı ... vekilinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 26/01/2024

Başkan · ... Üye · ... Üye · ... Katip · ...