Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2023/1186 K.2025/1324

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27/01/2023 tarih ve 2022/147 E. - 2023/45 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış ... markalarının sahibi olduğunu, “...” ibaresini ilk olarak 2007 yılında tescil ettirdiğini ve bu tarihten beri kullandığını, çok sayıda "..." asli unsurlu markalarının bulunduğunu, bu marka ibaresi üzerine yaptığı yatırımlar ve gösterdiği ciddi efor sonucunda bahse konu markanın yüksek bir bilinirlik kazandığını, davalı ........" ibareli 30.sınıf malları içerir marka başvurusunun, müvekkili adına tescilli “...” ibareli markalar ile iltibas oluşturabilecek düzeyde benzer olduğunu, “...” markasının ayırt ediciliği zayıf bir marka olarak yorumlanmasının yerleşik yüksek mahkeme kararlarına aykırı olduğunu,

“...” markasının aynı zamanda tanınmış marka vasfını kazandığını, başvurunun tescilinin müvekkili markalarının tanınmışlığına zarar vereceğini, dava konusu markanın müvekkili markaları ile aynı sınıflarda yer alan mal ve hizmetleri kapsadığını, ortalama tüketicilerin taraf markalarını benzer olarak göreceklerini ileri sürerek, ...

Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 25.02.2022 tarih ve 2022-M-1886 sayılı kararının iptaline, tescili halinde dava konusu 2020/167809 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ......” ibaresinin tüketici nezdinde ve piyasada yaygın olarak kullanılmak suretiyle ayırt ediciliği zayıflamış ve telmih edici bir sözcük haline geldiği, söz konusu ibarenin davacının tekeline bırakılmasının mümkün olmadığı, Yargıtay 11.Hukuk Dairesi’nin 2016/5274 E. ve 2017/732 K .nolu kararında da “...” ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük olduğu değerlendirmesinde bulunulduğunu, YİDK kararının usule ve hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı Şirket vekili, markaların unsurlarına bölünerek bunlara göre ayrı değerlendirme yapılmasının hukuka aykırı olduğunu, hükümsüzlüğü talep edilen davalı markasının "..."ibaresi ile sınırlandırılamayacağını, bütünsel olarak “... ...” ibaresinden oluştuğunu, davacı tarafın markalarında geçen "..." kelimesinin anlam itibariyle tasviri, tanımlayıcı, niteleyici olarak kullanıldığını, ürünün içeriği hakkında bilgi vermeye hizmet ettiğini, bu nedenle de özellikle yiyecek ürünlerinin pazarlandığı sektör için yalnızca davacının kullanımına hasredilmesinin doğru olmadığınrı, karşılaştırılan iki markanın birbiriyle karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava konusu marka kapsamında yer alan 30.sınıftaki emtialar ile itiraza mesnet 2013/60855, 2018/18616, 2018/18610, 2018/18606, 2018/18599 ve hükümsüzlük istemine mesnet olarak dava aşamasında ilave olarak gösterilen 2013/29479, 2013/29468, 2007/32835 ve 2013/32392 sayılı markaların kapsamlarında yer alan 30.sınıftaki emtiaların aynı/aynı tür, 35.sınıfta 30.sınıf emtiaların mağazacılığı hizmetlerinin ise benzer olduğu, dava konusu markada “...” ibaresinin herhangi bir anlamının bulunmadığı, bu haliyle uyuşmazlık konusu mallar açısından ayırt ediciliğinin bulunduğu,

dava konusu markada yer alan "..." ibaresinin 2008 yılından bu yana farklı ek unsurlarla davalı tarafından tescil ettirildiği, bu anlamda anılan ibarenin davalı adına bir üst marka olduğu değerlendirilebilir ise de çatı markaların iltibas değerlendirmesinde her koşulda ikincil planda kalmayacağı, yanına eklenen unsurun ayırt edici olup olmadığına bağlı olarak çatı markaların iltibas değerlendirmesinde öncelikli unsur olarak da algılanmaya devam etmesinin mümkün bulunduğu,

başvuruda çatı markadan sonra gelen “...” ibaresinin bütünsel anlamı itibariyle ayırt edici niteliğinin münhasıran bulunduğundan bahsedilmesi mümkün olmadığından dava konusu markanın asli unsurunun “...” şeklinde algılanacağı, bu halde davacı yanın markalarının esaslı unsuru olarak yer alan “...” ibaresinin dava konusu marka içerisinde de bütün olarak yer aldığı ancak “...” ön sesinin ayırt edici gücü yüksek bir sözcük olduğu, markanın bütününe hakim biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle “...” ibaresinin bütün içerisinde vurgulanmadığı,

tüketicinin “...” ibaresini tek başına değil “...” şeklinde bütün olarak algılayacağı, kaldı ki “...” ibaresinin genel olarak gıda ürünlerinin tamamı bakımından “sağlıklı, az kalorili” ürünleri işaret eden anlamından ötürü, söz konusu ibareyi öncelikli olarak bu anlamı ile ilişkilendirecek olduğu, dolayısıyla karşılaştırılan markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesinin bulunmadığı, SMK m.6/5 düzenlemesindeki koşulların somut olayda meydana gelmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, dava konusu marka başvurusunun müvekkilinin tanınmış "..." asıl unsurlu markalarına görsel, işitsel, kavramsal ve bütünsel açıdan ayniyet derecesinde benzer olduğunu, taraf markalarının emtia sınıflarının da aynı/aynı tür olduğunu, başvuruda koruma altına alınmak istenen asli uns urun "..." ibaresi olduğunu, çatı marka vasfındaki "..." ibaresinin benzerlik değerlendirmesinde dikkate alınamayacağını, bavşuruda "..." ibaresinin öne çıkarıldığını, davacının seri markalarının bir versiyonu olarak algılanacağını,

tüketicilerin başvuru markasının kapsamındaki malları satın alırken harcadığı sürenin kısıtlı, tüketicilerin dikkat düzeylerinin de düşük olduğunu, bu durumun markalar arasındaki karıştırılma ihtimalini arttırdığını, müvekkiline ait “...” markasının yıllar süren reklam, tanıtım faaliyetleri ve oldukça yüksek bir bütçe kullanılarak yaratılan marka imajı ile tanınmışlık ve ayırt edicilik karakterini kazandığını, tasviri bir ibare olduğundan söz edilemeyeceğini, başvurunun tescilinin müvekkilinin tanınmış markasının ününden haksız kazanç sağlama, markanın ününe ve ayırt edici karakterine zarar verme vb. risklere neden olacağını ileri sürerek,

yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği, dava konusu "... ..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markalar arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel,

işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı, zira dava konusu başvuruda "..." kelimesinin öne çıkarılmadığı, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 26/09/2022 tarihli, 2021/1685-2022/6319 E/K sayılı ilamında "..." ibaresinin sağlıklı, zinde, formda, uygun vs. anlamlarına geldiğinin ve gıda maddeleri yönünden ayırt ediciliğinin düşük düzeyde olduğunun belirtildiği, buna göre uyuşmazlık konusu 30. sınıfta yer alan gıda malları yönünden, tescili istenen dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı,

tarafların marka işaretleri arasında benzerlik bulunmadığından davacı markalarının tanınmış olmasının başvurunun tesciline engel oluşturmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 08/07/2025

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.