Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2023/1327 K.2025/1527

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13/01/2023 tarih ve 2022/210 E. - 2023/24 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkili şirketin tanınmış "..." markalarının sahibi olduğunu, kurulduğu 1961 yılından bugüne kadar

özellikle bisküviler, krakerler, gofretler, pastalar, tartlar, kekler ve sair ürünlerin imali, ithali,

ihracı ve ticareti alanında faaliyet gösterdiğini, davalı kurumun, davalı yanın 2020/146018 sayılı “...” ibareli marka

başvurusuna karşı gerçekleştirdikleri itirazlarını hukuka

aykırı biçimde reddettiğini, dava konusu marka ile müvekkili şirket markaları

arasında ayniyet derecesinde sınıfsal benzerlik bulunduğunu, ortalama gıda tüketicisinin “...” ibareli marka ile müvekkili şirketin “... ...” ibareli markalarını benzer olarak

algılayacağını, davaya konu “...” markasının, müvekkili adına tescilli “...

...” ibareli markalar ile iltibas oluşturabilecek düzeyde

benzer olduğunu ileri sürerek, davalı ...’in 13.04.2022 tarih ve 2022-M-4568 sayılı YİDK kararının

tüm mal ve/veya hizmetler yönünden iptaline, 2020/146018 sayılı “...” ibareli marka başvurusunun tescil edilmesi halinde

hükümsüz sayılmasına karar

verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davaya konu marka başvurusu ile itiraza mesnet

gösterilen markaların tüketici zihninde bir ilişkilendirmeye yol açmasının mümkün olmadığını, YİDK kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı Şirket vekili, davaya konu edilen müvekkili şirketin marka başvurusu ile davacıya ait markalar arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, benzer olmayan markalar hakkında eskiye dayalı kullanımdan söz edilemeyeceğini, müvekkilinin markasının ayırt edici nitelikte olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, marka işlem dosyasında her ne kadar 2015/64019 sayılı markanın kullanılmadığına ilişkin def'i ileri sürülmüşse de, söz konusu markanın 06/05/2016 tarihinde tescil edildiği, tescil tarihi ile dava konusu marka başvuru tarihi olan 23/11/2020 tarihi arasında en az 5 yıllık süre bulunmadığından söz konusu marka bakımından ileri sürülen kullanmama def'inin yerinde olmadığı,

dava konusu markanın esaslı unsuru olan "..." ibaresi ile davacı markalarının esaslı unsuru olan "..." ibaresi arasında, davaya konu emtiaların hitap ettiği makul derecede bilgili, dikkatli ve ihtiyatlı halk kesimi nezdinde ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi doğuracak derecede benzerlik bulunmadığı, zira ortalama tüketici kesiminin markaları parçalarına bölerek inceleme yapmadığı, markaların ayırt edici unsurlarını bir bütün halinde algıladığı,

her ne kadar markalar arasında "N", "O" ve "X" harflerinden kaynaklı görsel ve işitsel anlamda benzerlik bulunsa da, dava konusu markada yer alan "UD" harfleri ile birlikte markanın bir bütün halinde "..." olarak algılandığı, söz konusu markanın "..." şeklinde, davacı markalarının "..." şeklinde telaffuz edileceği, her ne kadar markaların esaslı unsurlarının aynı harflerden oluştuğu söylenebilirse de, dava konusu markada fonetik olarak vurgunun son hecede olduğu,

bu nedenle fonetik olarak markaların birbirlerinden ayrıştıkları, gerek "..." kelimesinin -Pisum Fabaceae familyasına bağlı bir bitki cinsi adı olsa da-, gerekse "..." kelimesinin davaya konu emtiaların hitap ettiği tüketici kesimi nezdinde bilinen bir anlamlarının olmadığı,

markaların aynı veya benzer nesnelere çağrışım oluşturmadıkları, bu nedenle her ne kadar karşılaştırılan markaların kapsamlarında yer alan emtiaların aynı veya benzer oldukları tespit edilse de, markaları oluşturan işaretlerin umumi intiba olarak birbirlerinden farklı oldukları, dava konusu marka ile davacı markaları arasında SMK m.6/1 hükmü uyarınca ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, “...”

ibaresinden oluşan dava konusu markanın, müvekkile ait “... ...”

markasını neredeyse doğrudan içerdiğini, müvekkil şirket markası ile davalı şirket

markasının esaslı unsurunun "..." ibaresi olduğunu, karşılaştırılan markalar arasında SMK'nın 6/1.maddesi anlamında görsel, işitsel ve kavramsal benzerlik ve karıştırma ihtimalinin bulunduğunu, emtia benzerliği şartının da gerçekleşktiğini, dava konusu markaların hitap ettiği tüketici kitlesinin dikkat düzeyinin düşük olduğunu, bu durumun iltibas ihtimalini arttırdığını, çözümü teknik bilgi ve uzmanlık gerektiren işbu davada bilirkişi raporu alınmadan karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, marka ile ilgili YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenim dikkate alınarak belirleneceği, buna göre "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." asıl unsurlu markaları arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel,

işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunmadığı, bir bütün olarak dava konusu başvurunun, davacı markalarından farklı olarak tek "X" harfi kullanılması ve"-UD" ekine yer verilmesiyle davacı markalarından yeterince farklılaştığı, markaların geneline hakim olan tertip tarzı itibariyle de taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığı,

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğundan mahkemece bilirkişi raporu alınmadan karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 26/09/2025

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.