Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2023/1692 K.2025/1949

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12/06/2023 tarih ve 2022/281 Esas - 2023/269 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ Davacı vekili, müvekkilinin 2017/09400, 79057 sayılı ve "..." ibareli markaların sahibi olduğunu, davalı Şirketin 2020/107825 sayılı “...” ibareli başvurusuna yaptıkları itirazlarının dava konusu YİDK kararı ile kısmen kabul edilerek, başvuru kapsamından 32. sınıf malların çıkarıldığını, oysa tarafların markaları arasında başvuru kapsamında bırakılan 29 ve 30 sınıf mallar yönünden de iltibas koşullarının gerçekleştiğini müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu, dava konusu ibarenin gerçek hak sahibinin müvekkili olduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli bulunduğunu ileri sürerek, 2022-M-6254 sayılı YİDK kararının iptali ile dava konusu başvurunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesin talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davalının "..." ibareli marka başvurusu ile davacının "..." ibareli tescilli markaları arasında görsel ve sesçil benzerlik oluşsa da taraf markaları arasında mal/hizmet benzerliği bulunmadığından, SMK'nın 6/1 maddesi koşullarının oluşmadığı, davacının SMK'nın 6/3-4-5-9 maddelerine dayalı iddialarını da ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, dava konusu başvuru kapsamında yer alan mallarla müvekkilinin markaları kapsamında yer alan malların aynı ve benzer olduğunu, müvekkilinin hem ulusal hem de uluslararası tescilli markaları ile öncelik hakkına sahip bulunduğunu, müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunu, bu yöndeki delillerin değerlendirilmediğini, müvekkili ile aynı sektörde faaliyet gösteren davalının müvekkilinin tanınmış markalarından haberdar olduğunu, dava konusu başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

İşlem dosyasının incelenmesinden; davalı Şirketin 2020/107825 sayılı ve "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğu, başvuru kapsamında 29,30 ve 32 sınıf malların yer aldığı, davacının 2017/09400 sayılı ve "..." ibareli markasına dayalı olarak başvuruya itiraz ettiği, davacının itirazının Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiği, davacının bu karara karşı yaptığı itirazının ise YİDK'ın 2022-M-6254 sayılı kararıyla kısmen kabul edilerek, SMK'nın 6/1 maddesi uyarınca başvurunun 32. sınıf mallar yönünden reddine karar verildiği, anılan kararın davacı tarafa 24.05.2022 tarihinde tebliğ edildiği,

iki aylık hak düşürücü sürenin son günü olan 24.07.2025 tarihin pazar gününe rastladığı, buna göre işbu davanın 25.07.2025 tarihinde iki aylık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesince, "..." ibareli dava konusu başvuru ile davacının itirazına ve davasına mesnet "..." ibareli marka işaretleri arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamında benzerlik bulunmasına rağmen markalar arasında emtia benzerliği şartı gerçekleşmediğinden iltibas koşullarının oluşmadığı,

davacının SMK'nın 6/3-4-5-9 maddelerine dayalı iddialarının da yerinde olmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olup karara karşı sadece davacı tarafça istinaf kanun yoluna başvurulduğu ve davacının istinaf itirazları gözetildiğinde, taraflar arasındaki uyuşmazlık dava konusu başvuru ile davacının itirazına ve davasına mesnet markaları arasında SMK'nın 6/1 maddesi uyarınca emtia benzerliği şartının gerçekleşip gerçekleşmediği, dava konusu başvurunun SMK'nın 6/3-4-5 maddeleri uyarınca tescili engeli bulunup bulunmadığı ve dava konusu başvurunun kötü niyetli olup olmadığı noktasındadır.

Yukarıda da açıklandığı üzere, tarafların marka işaretleri arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamına benzerlik olduğu hususu, ilk derece mahkemesinin bu yöndeki kabulüne karşı davalılarca istinaf yoluna başvurulmadığından, kesinleşmiş olup Dairemizce bu yönde bir incelme ve değerlendirme yapılamamıştır.

Tarafların marka kapsamlarının karşılaştırılmasına gelince, dava konusu başvuru kapsamında bırakılan mallar 29 ve 30 sınıf mallardır. Davacının itirazına mesnet 2017/09400 sayılı markası 32. Sınıfta yer alan "Alkolsüz içecekler, yani maden suları, kaynak suları,

içme (sofra) suları, sodalar; sebze ve meyve suları,

bunların konsantreleri ve özleri, meşrubatlar, enerji

içecekleri (alkolsüz); protein ile zenginleştirilmiş

sporcu içecekleri, havalandırılmış sular; meyveli

içecekler; şuruplar ve içeceklerin hazırlanmasında

kullanılan diğer müstahzarlar." mallarında davacının davasına mesnet 79057 sayılı markası ise 32. Sınıf "Alkolsüz bira, lager birası, ale/siyah bira porter,

meyva suları." mallarında tescillidir.

Görüldüğü üzere davacının markaları kapsamında 29 ve 30 sınıf mallar bulunmamaktadır. Ancak, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin yerleşik kararlarında açıklandığı üzere mal ve hizmetler arasında benzerlik olup olmadığı değerlendirilirken her iki grup mal ve hizmetlerin aynı tüketici kitlesine hitap edip etmediği, birbirine alternatif olup olmadıkları, aynı dağıtım veya dolaşım yollarına sahip olup olmadığı, hammadde-mamül ilişkisinin bulunup bulunmadığı, birbirlerini bütünleyici/ tamamlayıcı olup olmadıkları gibi hususlarının dikkate alınması gerekmektedir. Buna göre yapılan değerlendirmede, dava konusu başvuru kapsamında yer alan 29. sınıf “Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler" malları ile 30. sınıfta yer alan "Kahve, kakao, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata

esaslı içecekler. Çaylar, buzlu çaylar” mallarının, davacının mesnet markaları kapsamında yer alan 32. sınıf “alkolsüz içecekler” malları ile benzer

alıcı çevresine hitap ettikleri, benzer ihtiyaçları giderdikleri, birbirleri yerine ikame edilebili

r oldukları kanaatine varıldığından, tarafların markaları arasında başvuru kapsamında yer alan 29. sınıf “Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler" malları ile 30. Sınıfta yer alan "Kahve, kakao, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata

esaslı içecekler. Çaylar, buzlu çaylar” malları yönünden emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, sayılanlar dışında başvuru kapsamında kalan diğer mallar yönünden ise böyle bir benzerliğin bulunmadığı kabul edilmiştir. Nitekim aralarında gıda mühendisinin yer aldığı bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda da aynı sonuca ulaşılmıştır. Açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesinin aksi yöndeki kabulü isabetli görülmemiş, davcı vekilinin bu yöndeki istinaf itirazları yerinde görülmüştür.

Her ne kadar davacı taraf dava konusu başvurunun SMK'nın 6/3 maddesi uyarınca gerçek hak sahibinin müvekkili olduğu ve mesnet markalarının tanınmış olduğu ileri sürülmüşse de dosya kapsamı itibariyle davacının bu iddialarını ispatlayamadığı, ayrıca sırf benzer marka başvurusunda bulunmanın kötü niyet olarak kabul edilemeyeceği, bunun dışında davalı başvuru sahibinin marka başvurusunu gerçekleştirirken kötü niyetli olarak hareket ettiğine dair de bir delilin bulunmadığı kanaatine varıldığından, davacının SMK'nın 6/3-4-5-9 maddelerine dayalı iddiaları yerinde bulunmamıştır.

Sonuç olarak, dava konusu 2020/107825 sayılı ve "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet 2017/09400, 79057 sayılı ve "..." ibareli markaları arasında, başvuru kapsamında yer alan 29. sınıf “Hayvansal kaynaklı sütler; bitkisel kaynaklı sütler" malları ile 30. Sınıfta yer alan "Kahve, kakao, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata

esaslı içecekler. Çaylar, buzlu çaylar” malları yönünden SMK'nın 6/1 maddesi anlamında iltibas koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, HMK'nın 353/1-b-2. maddesinde yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 30/10/2025

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.