Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2023/276 K.2023/521

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14/10/2022 tarih ve 2021/221 E. - 2022/793 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

KARAR

Dava, rekabet yasağı sözleşmesine dayalı cezai şart alacağı istemine ilişkin olup, dava Ankara 2. İş Mahkemesinin 2010/847 esas sayılı dosyasında ihbar tazminatı talebi ile birlikte açılmış, cezai şart alacağının reddine dair anılan mahkemenin 28/05/2012 tarih ve 2010/847 E. - 2012/324 K. sayılı kararı Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 07/07/2020 tarih ve 2017/46163 E. - 2020/8959 K. sayılı ilamı ile cezai şart alacağına ilişkin davanın 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 348. maddesi kapsamında kaldığı ve ticari dava niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle bozulmuş, bunun üzerine Ankara 2. İş Mahkemesince görevsizlik kararı verilerek,

dava Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2021/221 sayılı esasına kaydedilmiş, mahkemenin Dairemiz incelemesine konu davanın reddine dair 14/10/2022 tarih ve 2021/221 E. - 2022/793 K. sayılı kararına karşı ise davacı tarafça istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesinin ikinci fıkrasında, “Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26/9/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” düzenlemesi bulunmaktadır.

Buna göre; bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinde (20/7/2016) ve bu tarihten sonra verilen kararlar, yeni kanun yolu sistemine tabi olup, bu kararlar yönünden öncelikle başvurulması gereken kanun yolu istinaf kanun yoludur. Ne var ki, daha önce eski kanun yoluna ilişkin hükümler uygulanmak suretiyle dosya bir kez (ya da birden fazla) temyiz incelemesinden geçmiş ise, bundan sonra da kesinleşinceye kadar eski kanun yoluna ilişkin hükümlerin uygulanmasına devam edilecektir.

Başka bir ifade ile 20/7/2016 tarihinden önce Yargıtaydan geçmiş olup da, ilk derece mahkemelerince bozma sonrasında verilen kararlar, dosya kesinleşinceye kadar eski kanun yolu sistemine tabi olacaktır. Bu dosyalar yönünden verilen son karar tarihinin, 20/7/2016 tarihi ve sonrası olması da durumu değiştirmeyecektir. Nitekim 6100 sayılı HMK'nın 373/4. maddesi de "Yargıtayın bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir." hükmünü havidir.

Somut olayda, daha önce 28/05/2012 tarihinde görevsiz mahkemece verilen ilk kararın temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 07/07/2020 tarihli kararı ile bozma kararı verilmiş ve bozma sonrası bu kez görevli mahkeme tarafından verilen karara karşı davacı tarafça istinaf yoluna başvurulmuş olmakla, incelemenin, 6100 sayılı HMK'nın 373/4. madde hükümlerine göre yapılması gereklidir.

O halde istinaf kanun yoluna tabi olmayıp, HMK'nın 373/4. madde hükmüne göre temyize tabi olan mahkeme kararının, temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesi gerekirken, Bölge Adliye Mahkememize gönderilmiş olduğu anlaşılmakla, dosyanın gereği yapılmak üzere mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 06/05/2023

Başkan · ... Üye · ... Üye · ... Katip · ...