Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2023/901 K.2025/1022

Taraflar arasında görülen davada Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 04/01/2023 tarih ve 2022/170 Esas - 2023/11 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin “...” ibareli başvurusunun, davalı Şirketin 2019/31414, 2018/81552 sayılı ve “...” ibareli markalarına dayalı olarak yaptığı itiraz sonucu Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından reddedildiğini, bu karara karşı yaptıkları itirazlarının da dava konusu YİDK kararı ile reddine karar verildiğin, oysa tarafların markaları arasında iltibasa neden olacak bir benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, 2022-M-1711 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, tarafların markaları kapsamlarında yer alan mal ve hizmetlerin aynı veya benzer oldukları, gerek başvuru markasının, gerekse redde mesnet markaların esas unsurlarının "..." ibaresinden oluştuğu, söz konusu sözcüğün, "..."in kısaltması olduğu, tüm organizmaların ve bazı virüslerin canlılık işlevleri ve biyolojik gelişmeleri için gerekli olan genetik talimatları taşıyan bir nükleik asit olduğu, davaya konu hizmetler bakımından somut ayırt edici niteliği haiz olduğu, başvuru markasında yer alan şekil unsurunun ... sarmalını çağrıştırdığı, bu nedenle "..." kelimesine göre ayrıca baskın bir ayırt edici niteliğinin bulunmadığı,

"..." sözcüğünün davaya konu hizmetler bakımından kimsenin tekeline bırakılamayacak, ticari hayatta herkes tarafından kullanılan bir sözcük olduğu, redde mesnet markalarda yer alan "..." sözcüğünün markaların kapsamlarında yer alan bir kısım mal ve hizmetler bakımından somut ayırt edici niteliğinin bulunmadığı, redde mesnet 2019/31414 sayılı markada yer alan figüratif unsurun "Söz görünümden yüksek sesle konuşur." ilkesi uyarınca "..." sözcüğüne göre arka planda kaldığı,

buna göre gerek başvuru markasının, gerekse redde mesnet markaların esaslı unsurunun müşterek olarak "..." ibaresinden oluştuğu, dolayısıyla, daha önce redde mesnet markaları gören, işiten, bu markalı mal ve hizmetlerden yararlanan ilgili tüketici kesiminin, daha sonra başvuru markasını gördüğünde veya işittiğinde, davaya konu hizmetlerden faydalanmak için ayıracağı sınırlı süre içerisinde, bu markayı redde mesnet markalar ile ilişkilendirebileceği, markaların aynı ticari kökenden geldiği hususunda yanılsamaya düşebileceği,

bir kısım tüketicilerin markaların farklı ticari kaynaklardan geldiğini ayırt etse bile marka sahipleri arasında idari ya da ekonomik bir bağlantı bulunduğu hususunda yanılsamaya düşebileceği, dolayısıyla karşılaştırılan markalar arasında ilişkilendirilme ihtimali dahil karıştırılma tehlikesi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında iltibasa neden olacak bir benzerlik bulunmadığını, dava konusu başvurunun tescil edilmek istendiği 35 ve 41 sınıf hizmetlerin redde mesnet 2019/31414 sayılı markası kapsamında yer almadığını, davalı Kurum nezdinde tescilli "..." ibareli birçok markanın bulunduğunu, dava konusu başvurunun bir bütün olarak yeterli ayırt ediciliği sağladığını, mahkemece alınan bilirkişi raporuna karşı itirazlarının karşılanması için ek veya yeni bir bilirkişi raporu alınmadığını, eksik inceleme ile karar verildiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulünü istemiştir.

GEREKÇE

Dava, marka başvurusunun reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının dava konusu "..." ibareli başvurusu ile davalı şirkete ait 2019/31414, 2018/81552 sayılı ve “...” ibareli redde mesnet markalar arasında, SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu,

zira redde mesnet markaların asli unsuru olan "..." ibaresinin dava konusu başvuruda da aynen asli unsur olarak yer aldığı, markalarda ortak olarak yer alan "..." ibaresinin uyuşmazlık konusu 35 ve 41 sınıf hizmetler yönünden ayırt ediciliğinin düşük olduğu söylenemeyeceği gibi bira an için aksinin kabulünde dahi dava konusu başvuruda yer alan diğer kelime ve şekil unsurunun yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı,

diğer taraftan dava konusu başvurunun tescil edilmek istendiği 35 ve 41 sınıf hizmetler 2018/81552 sayılı redde mesnet marka kapsamında aynen yer aldığı gibi redde mesnet 2019/31414 sayılı marka kapsamında yer alan 16. sınıf "Basılı yayınlar, basılı evrak: kitaplar, dergiler, gazeteler, posterler, fotoğraflar, afişler, tablolar, çıkartmalar.

Kırtasiye, büro, eğitim-öğretim, yazım, çizim, resim ve sanatçılar için malzemeler (mobilyalar ve cihazlar hariç): kırtasiye tipi kağıt ürünler, yapıştırıcılar, kalemler, silgiler, kırtasiye tipi bantlar, el işi için karton, yazı kağıtları, kopyalama kağıtları, çizim aletleri, kara tahtalar, resim boyaları." malları ile dava konusu başvuru kapsamında 41 sınıfta yer alan "Eğitim ve öğretim hizmetleri." nin de benzer bulunduğu,

dolayısıyla dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında emtia benzerliği şartının da gerçekleştiği, ayrıca Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararında kabul edildiği üzere iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesinin mümkün olması karşısında davacı vekilinin bilirkişi raporuna yönelik istinaf itirazlarının da yerinde bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 01/06/2025

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.