Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2024/1501 K.2026/258

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01/07/2020 tarih ve 2019/272 Esas - 2020/135 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin 2018/93389 sayılı ve "..." ibaresinin 30. sınıf mallarda tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, başvurunun 2001/23213 sayılı ve "..." ibareli marka mesnet gösterilerek SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca nihai olarak kısmen reddedildiğini, oysa, müvekkilinin "..." ibareli markalarının 1990 yılından beri tescilli olduğunu, bu markaların tanınmış marka vasfı taşıdığını, başvurunun seri marka niteliğinde olduğunu, müvekkilinin müktesep hakkı nedeniyle başvurunun tescilinin gerektiğini ileri sürerek, müvekkilinin marka başvurusunun reddine dair 2019-M-4325 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, dava konusu 2018/93389 sayılı marka başvurusu ile iptali talep olunan YİDK kararı kapsamında kısmi redde mesnet gösterilen 2001/23213 sayılı marka arasında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğu; taraf markaların 30. sınıfta yer alan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler.

Pastacılık ve fırıncılık mamulleri, tatlılar: Ekmek, simit, poğaça, pide, sandviç, katmer, börek, yaş pasta, baklava, kadayıf, şerbetli tatlılar, puding, muhallebi, kazandibi, sütlaç, keşkül. Her türlü un, irmikler, nişastalar. Çaylar, buzlu çaylar. Sakızlar. Tuz.

Hububattan (tahıl) imal edilmiş çerezler, patlamış mısır, yulaf ezmeleri, mısır cipsleri, kahvaltılık hububat ürünleri, işlemden geçirilmiş buğday, arpa, yulaf, çavdar, pirinç" emtiaları bakımından aynı ya da aynı tür emtiaları içerdiği, davacının 2007/65504 sayılı markasının müktesep hak teşkil etmediği, YİDK kararının yerinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, başvuru ile redde mesnet marka arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığını, redde mesnet markada şekil unsuru bulunduğunu, müktesep hak şartlarının sağlandığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, marka ile ilgili kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

İşlem dosyasının incelenmesinden; davacının 2018/93389 sayılı ve "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğu, başvuru kapsamında 29 ve 30. sınıf malların yer aldığı, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından 2001/23213 sayılı ve "..." ibareli markaya dayalı olarak başvurunun 30. sınıf mallar yönünden 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca kısmen reddedildiği, davacı yanca bu karara karşı yapılan itirazın ise YİDK'nın 2019-M-4325 sayılı kararıyla reddine karar verildiği, kararın 20/05/2019 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, iş bu davanın iki aylık hak düşürücü süre içerisinde 18/07/2019 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

Marka hukukuna hakim olan öncelik ve bir markanın tek bir sahibinin olması gerektiği ilkesi ile 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç bendine göre, aynı veya aynı türdeki mal veya hizmetle ilgili olarak tescil edilmiş veya daha önce tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olan markalar tescil edilemez. Burada bahsedilen ayniyet olgusuyla bir markanın tamamen taklit edilmesi, ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olgusuyla ise başvuruya konu markanın tescilli markanın birebir aynısı olmamakla birlikte ilk bakışta fark edilemeyecek derecede aynı olan ve bu hususun ispatına dahi gerek duyulmadan ancak dikkatli inceleme sonucu farkın anlaşılabileceği ibare ve şekilleri taşıyan işaretler kastedilmektedir.

6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç bendi uyarınca, ... tarafından re'sen uygulanacak mutlak ret nedeni kapsamında bir marka başvurusunun reddedilebilmesi için başvuru konusu işaretle önceki tarihte tescil edilen veya tescil başvurusu yapılan markaların hem emtia listelerinin aynı veya aynı tür mal ve hizmetleri kapsaması hem de marka işaretlerinin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olması gerekir.

Anılan hüküm, 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi hükmünden farklı olarak, ayırt edilemeyecek kadar benzer olmayı aramaktadır. Yine 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi hükmünden farklı olarak 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç bendi hükmünde, "markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali"nden ayrıca söz edilmemiştir.

Bu durumda, 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi hükmünün uygulanabilmesi için markalar arasındaki benzerliğin, iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, dava konusu başvurunun reddedildiği 30. sınıf mallar redde mesnet markanın kapsamında yer alan mallarla aynı/aynı tür bulunduğundan, emtia benzerliğine ilişkin koşul gerçekleşmiştir.

İşaretlerin karşılaştırılmasına gelince; dava konusu başvuru, "..." ibaresinden, redde mesnet marka da aynı ibareden oluşmaktadır. Dava konusu markada şekil unsuru bulunmamaktadır. Redde mesnet markada ise, bu ibarenin üzerinde bir şekil unsuru yer almaktadır.

Bu durumda, SMK'nın 5/1-ç bendindeki mutlak ret nedeninin uygulanabilmesi için markalar arasında herhangi bir araştırma yapılmasını gerektirmeyecek ve ilk bakışta aynı veya ayırt edilemeyecek ölçüde benzerlik bulunmadığı; zira redde mesnet markadaki şekil unsurunun markaları SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında farklılaştırdığı kanaatine varılmış, ilk derece mahkemesinin aksi yöndeki kabulü isabetli bulunmamıştır.

Nitekim, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 08.02.2022 tarih ve 2020/7988 E.-2022/888 K. sayılı kararının da aynı yönde olduğu anlaşılmıştır.

Dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında aynılık ya da ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olup olmadığı hususunun, hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğundan, Dairemizce bilirkişi incelemesine de gerek görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle dava konusu başvuru ile redde mesnet marka arasında 6769 sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında benzerlik olmadığı, dolayısıyla dava konusu YİDK kararının yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, HMK'nın 353/1-b-2 maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH: 13/02/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.