Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2024/2378 K.2026/238

Hükümsüzlüğü

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 09/12/2021 tarih ve 2019/308 Esas - 2021/411 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekilleri, tanınmış "..." markasının sahibi olan ve bu ad ile ülke genelinde 84 adet mağazası bulunan müvekkilinin, davalı ...'ın 2018/67364 sayılı "..." ibareli markasının 25 ve 35. sınıflarda tescili isteğine yönelik itirazının nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa davaya konu markanın müvekkilinin milyonlarca dolar tutan reklam harcaması ile tanınmış hale gelen markasının içinde bulunan ilk iki ibarenin sonuna bir ek getirilerek oluşturulduğunu, ilk 7 harfi aynı olan markaların benzer olup ortalama tüketiciler tarafından özdeş olarak algılanacağını, her iki markanın aynı sınıfla bulunduğunu,

bu benzerlikler nazara alındığında tüketiciler nezdinde markalar arasında iltibas ihtimalinin bulunduğunu ve davalı ...'ın müvekkilinin tanınmış markasına benzer bir marka tercihinde bulunmasının haksız menfaat temin etmeye yönelik kötü niyetli bir hareket olduğunu ileri sürerek 2019-M-6080 sayılı YİDK kararının iptaline ve tescili halinde 2018/67364 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ... usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, davaya konu markanın kapsamında bulunan malların davacının itiraza mesnet markalarının kapsamında aynen yer aldığı, ancak markalarda ortak olan Spor ve ... ibarelerinin 25. sınıfta yer alan giyim emtiası başta olmak üzere ilgili diğer sınıflarda oldukça yaygın ve genel bir kullanım alanının bulunduğu, hal böyle iken ... ibaresi üzerinde yaygın, etkin ve uzun süreli kullanımı neticesinde bu ibarenin davacıya özgülendiği ve bu sayede ayırt edici hale getirildiği hususuna ilişkin herhangi bir bilgi ve belgenin dosya içinde mevcut olmadığı,

ayrıca davaya konu marka ile davacının itiraza dayanak markalarının ibare ve diğer unsurlar yönünden aynı ya da ayırt edilecek derecede benzer olmadıkları ve buna göre taraf markaları arasında 6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu md.6/1 anlamında bir karıştırılma ihtimali bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı şirket vekili istinaf başvuru dilekçesinde, taraf markaları arasında emtia benzerliğinin gerçekleştiğini, markalarda ilk 7 harfin birebir aynı olduğunu, bu harflerin sırası ve okunuşunun aynı olmasının markaları fonetik ve görsel olarak benzer kıldığını, davaya konu markaya eklenen "..." ibaresinin ayırt edic olmadığını, markaların başındaki benzerliğin benzerlik hususunda büyük önem taşıdığını, zira tüketicilerin ilk 3-4 harften sonrasını okumayıp bildikleri marka ile özdeşleştirdiklerini, her iki markada yazı fontunun "Times New Roman" olduğunu, yazı ve arka fonda yer alan renk farkının markaları ayırt etmediğini,

genel intiba açısından markalar arasında benzerliği de aşacak şekilde ayniyet bulunduğunu ve "..." ibaresinin müvekkilinin 200'ü aşan mağazası ile tüketicilerin gözünde ayırt edicilik kazandığını ileri sürerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, Marka İle İlgili Kurum Kararının İptali, Marka Hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tescilli bir marka ile başvuru konusu işaret arasında iltibasa sebebiyet verebilecek derecede benzerlik olup olmadığının, her ikisinin ayırt edici ve baskın unsurları gözetilerek münferit unsurlardan ziyade bütünü itibariyle bıraktığı izlenimin dikkate alınarak belirleneceği, buna göre dava konusu “...” asıl unsurlu başvuru ile davacının itirazına mesnet markaları arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel,

işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı, zira davaya konu marka ile davacının markaları arasında bir kısım harfin ortaklığı söz konusu ise de, markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal farklılığın mevcut olduğu ve ortak harflerin varlığına rağmen bütüncül algıda ortalama tüketicilerin davaya konu markanın davacının mesnet markasından farklı bir marka olduğunu derhal ve ilk bakışta algılanabileceği, markanın davacının tescilli markaların bir uzantısı, yeni bir versiyonu, yeni bir serisi olarak algılanmasının ihtimal dahilinde olmadığı,

bu itibarla taraf markaları arasında iltibas bulunmadığı, anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 05/02/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.