Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2024/505 K.2026/760

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12/07/2023 Tarih ve 2022/408 Esas - 2023/316 Karar sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, davalı şirketin 2021/053410 sayılı "..." ibareli marka tescil başvurusuna yönelik müvekkilinin itirazlarının, davalı Kurum tarafından reddedildiğini, oysa davalı başvurusu ile müvekkiline ait "..." ibareli markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkilinin eski tescilsiz kullanıma dayalı hak sahipliğinin olduğunu ve müvekkilinin markasının tanınmış marka vasfında bulunduğunu ileri sürerek, YİDK'nın 2022-M-12798 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, 6769 sayılı SMK'nın 6/1.maddesi anlamında tarafların markaları arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davalının 2020/82628 sayılı "

..." ibareli markasının müvekkilinin itirazı üzerine daha önceden reddedildiğini, bu red sonrasında davalı şirketin davaya konu "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, müvekkilinin markasını korumak amacıyla vermiş olduğu mücadelenin Kurum ve yargı mercileri önünde devam ettiğini, daha önceki yargılamalar kapsamında müvekkili lehine düzenlenen çok sayıda bilirkişi raporunun bulunduğunu, davaya konu markadaki balık figürü ile "..." ve "restorant" ibarelerinin varlığı nazara alındığında ortalama tüketicilerde "..." isimli bir balık restaurantı algısının oluşacağını ve bu algı nedeniyle taraf markalarının karıştırılacağını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararı iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

İşlem dosyasının incelenmesinden, davalı şirketin 1/4/2021 tarihinde 2021/053410 sayılı "..." ibareli markanın 43. sınıftaki " Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri, geçici konaklama ile ili rezervasyon hizmetleri, düğün salonu kiralama hizmetleri konferans ve çeşiti taplantılar için ver sağlama hizmetleri. Gündüz bakımı (kreş) hizmetleri.

Hayvanlar için geçici barınma sağlanması hizmetleri" yönünden tescili başvurusunda bulunduğu, davacı şirketin 2004/05537, 2011/118116, 2017/107636, 2017/117408, 2021/03844 ve 2021/040361 sayılı "....", "... ..." markalarına dayalı olarak yaptığı itiraz Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından kabul edilmişken, davalı şirketin yeniden inceleme isteği sonrasında markalar benzer görülmediğinden YİDK'in 2022-M-12798 sayılı kararı ile itirazın nihai reddedildiği, anılan kararın davacıya 6/10/2022 tarihinde tebliğ edildiği ve davanın iki aylık hak düşürücü süre içinde 18/10/2022 tarihinde açıldığı anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesinin kabulü ve istinaf itirazları gözetildiğinde, taraflar arasındaki uyuşmazlık dava konusu "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." ibareli markaları arasında 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi uyarınca iltibas tehlikesinin bulunup bulunmadığı noktasındadır.

6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun 6/1 maddesi uyarınca, tescil için başvurusu yapılan marka, tescil edilmiş veya tescil için daha önce başvurusu yapılmış bir marka ile aynı veya benzer ise ve tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir markanın kapsadığı mal veya hizmetlerle aynı veya benzer ise, tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın halk tarafından karıştırılma ihtimali varsa ve bu karıştırılma ihtimali tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış bir marka ile ilişkili olduğu ihtimalini de kapsıyorsa tescil edilemez.

Açıklanan hüküm çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerekmektedir. Burada öncelikle iltibas (karıştırılma) kavramının da açıklanması gerekmektedir.

İltibas, iki ayrı marka karşısında bulunan kişilerin, bu markaların benzerliği sebebiyle sunulan mal veya hizmetlerin aynı işletmeye veya ekonomik olarak bağlantı içerisinde bulunan işletmelere ait olduğunu düşünmeleri veya düşünme ihtimalleridir (Savaş Bozbel, Fikri Mülkiyet Hukuku, İstanbul 2015, s. 408- 409). İltibas ihtimalinin değerlendirilmesinde ölçü, bu işin ilgilisi veya uzmanı değil, ortalama tüketicilerdir.

Bu açıklamalardan sonra somut olaya bakıldığında, mahkemece alınan bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere, davaya konu marka kapsamında bulunan 43. sınıftaki hizmetlerin tamamı davacının redde mesnet markalarının kapsamında bulunduğundan markalar arasında emtia benzerliği gerçekleşmiştir.

Marka işaretlerinin karşılaştırılmasına gelince, dava konusu başvuru "...", redde mesnet markalar ise,"... ...", "... ... ibarelerinden oluşmakta olup davaya konu markadaki "..." ibaresinin coğrafi yer adı olduğu, davaya konu marka ile davacının itirazına dayanak markalarındaki kale, balık vs şekil unsurlarının ayırt edici olmadığı, taraf markalarının asli unsurunun ... ibaresinden oluştuğu, bu ibarenin ayırt ediciliğinin bulunduğu, ibarenin ortaklığı sonucu markalar arasında görsel, işitsel ve kavramsal düzeyde benzerlik oluştuğu ve bu benzerliğin 6769 sayılı SMK'nın 6/1. maddesi anlamında makaların karıştırılma ihtimalini doğurduğu sonucuna varılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararında kabul edildiği üzere iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olup Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 02/10/2024 tarih, 2023/5166 Esas, 2024/7006 Karar sayılı kararının da bu yönde olduğu nazara alındığında, Dairemizce yeni bir bilirkişi incelemesine gerek görülmemiştir.

HMK'nın 353/1-b-2. maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, diğer bir ifade ile kanun koyucu, temyiz kanun yolunda Yargıtay tarafından verilebilen, yerel mahkeme hükmünün gerekçesinin değiştirilerek düzelterek onanması kararını, istinaf mahkemeleri için öngörmeyip, bu halde istinaf mahkemesince yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiğini düzenlediğinden, Dairemizce davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK.'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 20/04/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.