Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi E.2026/439 K.2026/900

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21/10/2025 tarih ve 2025/170 E. - 2025/396 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi taraflarca istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibaresinin marka olarak tescili için başvuruda bulunduğunu, başvurunun 2021/153051 numarasını aldığını, Markalar Dairesi Başkanlığınca “35. Sınıf: Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için Aydınlatma cihazları (taşıtlar, iç ve dış mekanlar için aydınlatma armatürleri).

Mallarının bir araya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" emtiası bakımından başvurunun reddedildiğini, bu ret kararına itirazda bulunduklarını, itirazlarının da YİDK’nın 2022-M-10356 sayılı kararı ile reddedildiğini, YİDK'in 2022-M-9072 sayılı kararında ise başvurunun kısmen reddine gerekçe gösterilen 2019/19734 sayılı "..." ibareli markanın "11.

Sınıf Aydınlatma Cihazları" için 5/1-ç maddesi hükmü uyarınca kısmi ret kararı verildiğini, oysa müvekkilinin markasında ... kelimesinin yanında "..." ibaresinin bulunduğunu, karşılaştırılan işaretler arasında görsel, anlamsal ya da fonetik algılardan birinde farklılık yaratan ek bir unusun ortaya çıkması halinde 5/1-ç maddesinin uygulanabilirliğinin ortadan kalkacağını ileri sürerek YİDK'nın 2022-M-10356 ve 2022-M-9072 sayılı kararlarının iptali ile 2021/153051 sayılı "..." markasının başvuru kapsamından çıkartılan tüm emtia yönünden tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 2022-M-10356 sayılı YİDK kararı açısından 6769 s. Kanun'un 5/1-ç düzenlemesi kapsamında verilen kısmi ret kararının, reddedilen hizmetler bakımından taraf markaları arasında aynı/ aynı tür hizmetlerin yer almaması nedeniyle hatalı olup, ayrıca işaret değerlendirmesi yapılmasına ihtiyaç duyulmaksızın 5/1-ç düzenlemesi koşullarının oluşmadığı,

başvuru konusu marka "..." şeklinde siyah ve gri renkler ile tasarlanmış “...” kelimesinin hakim unsur olduğu bir marka olup markada “...” harfleri siyah renkte, “o” harfi ise gri renkte yazılmış, “o” harfinin hemen altında 11. sınıf emtialar yönünden jenerik bir tanımlama olan “...”(aydınlatma) kelimesine yardımcı unsur şeklinde yer verildiği, “...” kelimesinin de İngilizce “üçlü” anlamına gelen bir sözcük olduğu, 2022-M-9072 sayılı YİDK kararına konu ret gerekçesi markanın ise "..." şeklinde olup, anılan markanın siyah ve kırmızı renklerle tasarlandığı,

“o” harfinin iç boşluğunun evrensel nitelikte “güç düğmesi” simgesi ile kırmızı/beyaz renkte doldurulduğu, bu markanın da asli unsurunun tek başına “...” kelimesi olduğu, başvuru konusu markada "..." ibaresine ek olarak "..." ibaresinin yer aldığı, mutlak ret gerekçesine konu markanın “...” ibaresini taşıdığı, her iki markada da siyah rengin hakim olduğu, her iki markada da “o” harfi üzerinde görsel algıyı uyarıcı bir tasarım yapıldığı, taraf markalarının mutlak bir biçimde aynı olmadıkları ve her iki markada da markaların görsel anlamda birbirlerinden önemli derecede uzaklaşmalarına yol açacak şekli unsurlar yer aldığı,

bütünsel algıyı etkileyen ilave sözcük unsurlarının bulunduğunu, bu haliyle markaların benzer olsalar bile ayırt edilemeyecek kadar benzer olmalarının önüne geçecek düzeyde bir farklılık taşıdıkları gerekçesi ile davanın kabulü ile YİDK 2022-M-9072 ve 2022-M-10356 sayılı kararlarının iptaline karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, somut olayda objektif dava birleşmesi olduğunu, birden fazla istemin aynı dava dilekçesinde talep edilmesi halinde ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, talepleri gibi karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davacı markası ile redde mesnet marka arasında ilk bakışta göze çarpacak şekilde reddedilen mal/hizmetler açısından ayniyet/ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunduğunu, redde mesnet markada yer alan şekil unsurunun markanın genel görünümünde fark yaratacak bir baskınlığının bulunmadığını, YİDK tarafından 5/1-ç hükmü kapsamında verilen kısmi ret kararlarının yerinde ve hukuka uygun olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

GEREKÇE

Dava, YİDK kararının istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, marka başvurusunun 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu’nun 5/1-ç maddesi uyarınca mutlak sebeple reddi için markalara konu işaretlerin ya tamamen aynı ya da ilk bakışta farkedilemeyecek ölçüde yüksek benzerliğe sahip olması gerektiği, 2022-M-10356 sayılı YİDK kararı açısından reddedilen hizmetler bakımından taraf markaları arasında aynı tür hizmetlerin yer almaması nedeniyle SMK'nın 5/1-ç maddesinin koşullarının bulunmadığı,

2022-M-9072 sayılı YİDK kararına konu olayda da davacının başvuru konusu yaptığı "..." ibareli marka ile davalının resen redde mesnet aldığı "...+Şekil" ibareli marka arasında SMK'nın 5/1-ç maddesi anlamında benzerlik olmadığı, zira, mesnet markada belirgin olarak yer alan şekil unsurunun başvuru konusu markada aynen yer almadığı, markaların yazım şekillerinin ve genel görünümlerinin farklı olduğu,

bu açıdan başvuru ve redde mesnet markanın aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunun söylenemeyeceği, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2021/190 Esas, 2022/3946 Karar ve 24/05/2022 Tarihli, "...+şekil" - ...+şekil" ibareli markalara yönelik verdiği kararının da bu yönde olduğu, mahkemece hükmedilen yargılama giderinin ve vekalet ücretinin dosya kapsamı ile uyumlu bulunduğu anlaşılmakla, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 15/05/2026

Başkan

Üye

Üye

Katip

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.