KÜNYE
T.C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Bam 20. Hukuk Dairesi T.C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2026
- Esas-Karar No
- 2026/84 - 2026/475
- Esas no
- 2026/84
- Karar no
- 2026/475
- İncelenen kararın mahkemesi
- ANKARA 2. FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 01/12/2025
- Numarası
- 2025/306 E.
- Talep konusu
- İhtiyati Tedbirin Kaldırılması
Karar Metni
591 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01/12/2025 tarih ve 2025/306 E. sayılı ara kararın Dairemizce incelenmesi ihtiyati tedbirin kaldırılmasını isteyen tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ
İhtiyati tedbire itiraz eden vekili, YİDK'nın 2025/M-6949 sayılı kararının iptali ile 2022/209943 sayı tescil başvurusu yapılan "Şekil+..." ibareli markanın tescili halinde hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesi istemli davada kararın etkinliğinin sağlanması ile yargılama sırasında markanın üçüncü kişilere devrinin önlemesi amacıyla 2022/209943 sayılı marka için ihtiyati tedbir kararı verildiğini, verilen kararın yerinde olmadığını ileri sürerek anılan kararın kaldırılmasını istemiştir.
İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, marka ile ilgili Kurum kararlarının iptali istemli davada verilen, marka başvurusunun devrinin ihtiyati tedbir yolu ile önlenmesi yönündeki ihtiyati tedbir kararının veriliş amacının, anılan markanın mahkemenin bilgisi haricinde devrinin olumsuz sonuçlarının giderilmesi ve önlenmesi amaçlı olması karşısında, ihtiyati tedbirin kaldırılması isteminin reddine karar verilmiştir.
İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ
İhtiyati tedbire itiraz eden vekili istinaf başvuru dilekçesinde, ihtiyati tebdire ilişkin yasada aranan şartların bulunmadığını, verilen ihtiyati tedbir kararının yerinde olmadığını, menfaat dengesinin açıkça ihlal edildiğini, ilk derece mahkemesince teminatsız olarak ihtiyati tedbir kararı verilmesinin açıkça hatalı ve hukuka aykırı bulunduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.
GEREKÇE
Talep, ihtiyati tedbirin kaldırılması istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.
Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, ihtiyati tedbirin şartlar başlıklı HMK'nın 389. maddesi uyarınca, mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağından ya da tamamen imkânsız hâle geleceğinden veya gecikme sebebiyle bir sakıncanın yahut ciddi bir zararın doğacağından endişe edilmesi hâllerinde, uyuşmazlık konusu hakkında ihtiyati tedbir kararı verilebileceği, HMK'nın 390/3. maddesi uyarınca ihtiyati tedbir talep eden tarafın,
dilekçesinde dayandığı ihtiyati tedbir sebebini ve türünü açıkça belirtmek ve davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat etmek zorunda olduğu, somut olayda 3. kişilere devrin önlenmesi yönündeki ihtiyati tedbir şartlarının oluştuğu, söz konusu ihtiyati tedbirin yapılan yargılama sırasında taraf değişikliğini önleme ve davanın uzamasını önleme amaçlı olarak verildiği,
taraf değişikliğini önlemek amacıyla verilen ihtiyati tedbir nedeniyle uğranılan veya uğranılacak bir zarara ilişkin herhangi bir delil sunulmadığı anlaşılmakla, ihtiyati tedbire itiraz eden vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.
GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 02/03/2026
Başkan
Üye
Üye
Katip
Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi, E. 2026/84, K. 2026/475, 27 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama