Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi E.2021/1381 K.2022/742

Taraflar arasındaki limited şirketin ihyası istemine ilişkin davanın yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı davacı vekili tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili tarafından, ... adlı dava dışı işçiye alt işverenler bünyesinde çalıştığı dönemlere karşılık alacaklarına ilişkin yapılan ödemelerin tazmini amacıyla, Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2020/461 Esas sayılı dosyası ile rücuen tazminat davası açıldığını, yerel mahkemenin 21.01.2021 tarihli duruşmasının 1 nolu ara kararında, taraflarına davalı ....Ltd Şti'nin ihyasının sağlanması amacıyla yetki ve süre verildiğini, anılan şirketin ticaret sicilinden 31.12.2018 tarihinde terkin edildiğini, şirketle ilgili işlemlerin yapılabilmesi için yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanması gerektiğini belirterek anılan şirketin tüzel kişiliğinin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle.

22.05.2014 tarihinde kurulan ihyası istenilen şirketin 26.04.2018 tarihli genel kurulunda tasfiyeye girme kararı aldığını ve şirketin tasfiye memurluğuna ...'nın seçildiğini, bu kararın 04.05.2018 tarihli ve 9571 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde tescil ve ilan edildiğini, üçüncü ve son ilan olan 18.05.2018 tarihinden itibaren 6 ayı aşkın süre geçtikten sonra 20.12.2018 tarihli şirketin tasfiyesinin sonlandığına dair aldığı genel kurul kararının tescilinin de 26.12.2018 tarihinde yapıldığını, şirketin terkininin 31.12.2018 tarihli ve 9735 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiğini,

şirketin hukuka uygun bir şekilde kapatıldığını, müdürlüklerinin, şirketin derdest davalarını, alacak ve borçlarını bilmesinin mümkün olmadığını, zorunlu hasım durumunda olduğunu belirterek davanın reddini, mahkeme aksi kanaatte olup şirketin ek tasfiyesine karar verilmesi halinde TTK'nın 547/2. maddesi uyarınca şirkete tasfiye memuru atanmasını istemiştir.

Davalı ...'ya dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edildiği halde davalı cevap dilekçesi sunmadığı gibi duruşmalara katılarak beyanda da bulunmamıştır.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve toplanan tüm delillere göre. 6102 Sayılı TTK'nın 547/2. maddesi uyarınca ek tasfiye için şirketin ihyası istemiyle açılan davada, davacı tarafından ihyası istenen şirket hakkında açılan Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/461 Esas sayılı dosyasının derdest bulunduğu,

tasfiye işlemlerinin gerektiği gibi tamamlanmadığı ve tasfiyesi gereken hususların eksik bırakıldığı anlaşıldığından taraf teşkilinin ve davanın sonuçlandırılarak infazının sağlanması amacıyla ek tasfiye halinde ihyasının gerektiği, dolayısıyla davacının iş bu davanın açılmasında hukuki yararının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün ... sicil numarasında kayıtlı ...'nin, Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2020/461 Esas sayılı dosyasında yürütülen yargılama ile sınırlı olmak üzere TTK'nın 547/2. maddesi uyarınca ek tasfiyesi için yeniden tesciline, tasfiye Memuru olarak davalı ...

(TC No:...)'nın atanmasına, kararın kesinleşmesinden sonra bir örneğinin Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine, keyfiyetin tescil ve ilanına, karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; ilk derece mahkemesince yargılama giderlerinin müvekkili üzerinde bırakılmasının doğru olmadığını ileri sürerek ilk derece mahkemesince verilen kararın bu sebeple kaldırılarak yargılama giderinin tasfiye memurundan alınıp taraflarına verilmesini istemiştir. Davalı ... Sicil Müdürlüğü temsilcisi, davacı vekilinin istinaf sebeplerinin esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Dava, TTK'nın 547. Maddesi gereği ek tasfiye hükmü uyarınca limited şirketin ihyası istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı yararına hüküm altına alınan vekalet ücretinin davalı ...'dan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere TTK'nın 547. maddesinde, ek tasfiye başlığı altında; "Tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğu anlaşılırsa, son tasfiye memurları, yönetim kurulu üyeleri, pay sahipleri veya alacaklılar, şirket merkezinin bulunduğu yerdeki asliye ticaret mahkemesinden, bu ek işlemler sonuçlandırılıncaya kadar, şirketin yeniden tescilini isteyebilirler. Mahkeme istemin yerinde olduğuna kanaat getirirse, şirketin ek tasfiye için yeniden tesciline karar verir ve bu işlemlerini yapmaları için son tasfiye memurlarını veya yeni bir veya birkaç kişiyi tasfiye memuru olarak atayarak tescil ve ilan ettirir" hükmüne yer verilmiştir.

Davacı vekilinin istinafı lehine yargılama giderlerine hükmedilmesine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davacının Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde açmış olduğu 2020/461 esas sayılı rücuan tazminat davasından önce 31.12.2018 tarihinde ticaret sicilinden terkin olunan ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. 'nin TTK'nın 547. Maddesinde düzenlenen ek tasfiye hükmüne göre söz konusu derdest dava dosyası ile sınırlı olmak üzere ihyasına, şirkete tasfiye memuru olarak ...'nın atanmasına, davacı lehine hüküm altına alınan maktu vekalet ücretinin tasfiye memuru tarafından karşılanmasına karar verilmiş ise de işbu davada harç ve yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmıştır.

Somut olayda ihyası talep edilen şirketin rücuan tazminat davası açılmadan önce 26.04.2018 tarihinde genel kurulda alınan kararla tasfiyesinin sonuçlanarak 31.12.2018 tarihinde sicilden terkin edildiği, tasfiye nedeni ile sicilden terkin edilen şirket aleyhine açılan derdest davada taraf teşkilinin sağlanması için şirketin ihyasını istemekte davacının hukuki yararının bulunduğu, TTK 547. maddeye göre açılan ihya davalarında sürenin söz konusu olmadığı, mahkemece şirket hakkındaki derdest dava ile sınırlı olarak ihya ve ek tasfiye işlemlerinin yapılması için tasfiye memuru atanmasına dair verilen kararın yerinde olduğu,

tasfiye sürecinde tasfiyenin eksik bırakılmasından ve gereği gibi yapılmamasından davalı tasfiye memurunun sorumlu olması ve 6100 sayılı HMK' nın 326. maddesinde yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği düzenlemesi nedeniyle mahkemece davalı tasfiye memuru aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinin yanı sıra işbu davada yapılan harç vb. yargılama giderlerine de hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin ilk derece mahkemesince yazılı şekilde davada yatırılan harcın ve yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması doğru görülmemiş, davacı vekilinin istinaf sebeplerinin kabulü gerekmiştir.

Nitekim Yargıtay 11. HD'nin 25.05.2016 tarihli ve 2016/5405 Esas- 2016/5701 Karar, 22.03.2022 tarihli ve 2022/578 Esas-2022/2212 Karar sayılı emsal nitelikteki kararları da bu yöndedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmasına gerek görülmeksizin ilk derece mahkemesince verilen karar yargılama giderleri ve harç yönünden HMK'nın 353/1-b-2. Maddesi gereği kaldırılarak harcın ve yapılan yargılama giderlerinin davalı tasfiye memuru üzerinde bırakılmasına dair davanın esası hakkında yeniden aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir.