Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi E.2022/249 K.2024/620

Taraflar arasındaki İtirazın İptali istemine ilişkin davanın yargılaması sonunda ilamda yazılı gerekçelerle davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükme karşı davacı vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı bankanın ... Şubesi ile dava dışı ... ... Ltd. Şti arasında genel kredi sözleşmesi imzalandığını, davalıların sözleşmeye müteselsil kefil olduğunu, kredi müşterisi şirkete davacı tarafından kredi sözleşmesine istinaden kullandırılan kredilerin geri ödenmemesi üzerine hesap kat edilerek borçlulara ihtarname gönderildiğini, buna rağmen borcun ödenmemesi nedeniyle Ankara 3. İcra Müdürlüğünün 2019/2316 esas sayılı dosyasında yapılan takibe haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline takibin devamına, alacağın %20’sinden az olmayacak şekilde icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; sözleşmenin bir örneğinin icra takip dosyasına sunulmadığını, davalıların bugüne kadar yapmış oldukları ödemelerin icra talebinde gösterilen borçtan mahsup edilmediğini, sözleşme üzerinde bulunan imzaların davacılara ait olup olmadığının inceleme yapılması gerektiğini, uygulanan faiz oranının fahiş olduğunu, muaccel olmayan borcun takibe konu edildiğini, takibin haksız olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, dava dışı asıl borçlu hakkında konkordato ilan edilmesi sebebi ile davalı kefiller aleyhine icra takibi yapılmasında hukuk aykırılık görülmediği, bilirkişi raporundaki hesaplamaların hükme elverişli olduğu, alacağın likit olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, Ankara 3. İcra müdürlüğünün 2019/2316 Esas sayılı dosyada davalıların 769.006,11TL asıl alacak, 15.098,04TL işlemiş faiz, 754,90TL BSMV, 887,41TL masraf toplamı 785.746,46TL'ye yönelik itirazlarının iptali ile takibin bu rakam üzerinden asıl alacağa takip tarihinden itibaren işletilecek %63,84 faiz oranı uygulanarak devamına, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine, alacağın %20'si olarak hesaplanan 157.149,30TL icra inkar tazminatının davalılardan müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; temerrüt faiz oranının %64 olması gerekirken %63,84 olarak uygulanmasının hatalı olduğunu bildirerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Dava, genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

6100 Sayılı HMK'nın 355.maddesi gereğince, istinaf incelemesinin istinafa gelen tarafın sıfatı ile istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususu gözetilerek ilk derece mahkemesinin taraflar arasındaki ihtilafta görevli mahkeme oluşu ve eldeki davada kesin yetki kuralına da aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla işin esasına girilerek yapılan incelemede;

Taraflar arasında akdedilen 30/04/2013 tarihli 3.662.500,00 TL tutarlı genel kredi sözleşmesi, 29/01/2019 tarihli hesap kat ihtarnamesi, hesap ekstreleri, Ankara 3. İcra Müdürlüğünün 2019/2316 Esas sayılı icra dosyası, Ankara 2. ATM' den 2018/802 Esas sayılı vs deliller dosya arasında mevcuttur.

Ankara 3. İcra Müdürlüğünün 2019/2316 esas sayılı dosyasının incelenmesinde; davacı banka tarafından15.02.2019 tarihinde asıl borçlu şirket ile davalı kefillere karşı 769.006,11 TL asıl alacak, 15.800 TL işlemiş faiz, 793 TL BSMV, 887,41 TL masraf olmak üzere toplam 786.486,52 TL'nin tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalıların süresi içerisinde ödeme emrine itirazları nedeniyle durduğu, eldeki itirazın iptali davasının İİK.nun 67.maddesinde öngörülen bir yıllık hak düşürücü süre içinde açıldığı görülmüştür.

Ankara 2. ATM' den 2018/802 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde; asıl borçlu ... .. Ltd. Şti.nin konkordato talebinde bulunduğu, dava tarihinin 02.11.2018 tarihi olduğu, 12.11.2018 tarihinde 3 ay süre ile geçici mühlet kararı verildiği, arada uzatma kararları verildiği, 12.02.2019 tarihinde de kesin mühlet talebinin kabulü ile 1 yıllık konkordato mühleti verildiği, kesin mühlet kararından sonra da uzatma kararları verildiği görülmüştür.

07/04/2020 tarihli bilirkişi raporunda özetle; dava konusu kredi için %15.84 oranında akdi faiz uygulandığı, davacının TCMB'ye bildirdiği Ocak 2019 tarihi itibariyle en yüksek kredi faiz oranın % 31,92 olup, taraflar arasındaki sözleşmesinin 10.5.maddesindeki düzenleme dikkate alındığında dava konusu krediye uygulanması gereken temerrüt faiz oranının % 63,84 olduğu, buna göre ve taleple bağlı kalınarak yapılan hesaplamada takip tarihi itibariyle davacı bankanın 769,006,11 TL asıl alacak, 15.098,04 TL işlemiş faiz, 754,90 BSMV; 887,41 TL masraf olmak üzere toplam 785.746,46 TL alacaklı olduğu bildirilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı Banka ile davalı asıl borçlu ... San.

Ve Tic.Ltd.Şti arasında 30.04.2013 tarihinde 662.500 TL tutarlı nakdi ve gayrinakdi kredi sözleşmesi akdedildiği, aynı tarihte sözleşme limiti 3.000.000 TL artırımla 3.662.500 TL’ye yükseltildiği, sözleşmede davalılar ... ve ...’ın 3.662.500 TL limitle müteselsil kefaletlerinin bulunduğu, söz konusu kredi sözleşmesine istinaden asıl borçlu şirkete 36 ay vadeli aylık 15.961,43 TL taksit tutarlı, 450.000 TL miktarlı taksitli ticari kredi kullandırıldığı,

kat tarihi 29.01.2019 tarihi itibariyle bir kısım taksitlerin tahsil edildiği 29.11.2018, 29.12.2018 ve 29.01.2019 vadeli taksit borçlarının ödenmemesi üzerine bankaca hesabın kat edilerek eldeki dava konusu icra takibinin başlatıldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının TCMB'ye bildirdiği % 31,92 faiz oranına sözleşmesinin 10.5.maddesi gereğince 2 katı tutarında olan % 63,84 temerrüt faizi uygulanmak suretiyle hesaplama yapıldığı ve buna göre takip tarihi itibariyle borç miktarının hesaplandığı,

yerleşik içtihatlar dikkate alındığında esasen davacı bankaca dava konusu kredi ile aynı tür kredilere fiilen uygulanan temerrüt faizi oranının esas alınması gerekirken davacı bankanın TCMB'ye bildirdiği faiz oranı dikkate alınarak hesaplama yapılması usul ve yasaya uygun değilse de davalı yanca istinaf kanun yoluna başvurulmamış olması karşısında istinaf kanun yoluna başvuranın sıfatı gözetilerek ve davacı bankaca fiilen faiz oranının bilirkişi raporunda uygulanan % 63,84 oranından daha yüksek olduğuna ilişkin delil sunulmamış olması karşısında davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmemiştir.

Tüm bu nedenlerle ilk derece mahkemesinin davanın kısmen kabulü yönündeki kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiş ve takdiren aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.