Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi E.2025/762 K.2025/846

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz kararına itiraz istemine ilişkin talebin yapılan yargılaması sonunda ihtiyati haciz kararına itirazın reddine yönelik olarak verilen hükme karşı ihtiyati haciz kararına itiraz edenler vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TALEP

İhtiyati haciz kararına itiraz edenler vekili itiraz dilekçesinde özetle; karşı tarafın aynı alacak için ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlattığını, rehinle teminat altına alınmış bir alacak için ihtiyati haciz kararı verilmesinin mümkün olmadığını, aynı alacağa ilişkin mükerrer takipler başlatıldığını, müvekkillerinin yaklaşık 850.000.000,00 TL'lik mal varlığı üzerine mükerrer ve taşkın şekilde ihtiyati haciz tatbik edildiğini, karşı tarafın haksız ve kötü niyetli ihtiyati haczi nedeniyle müvekkilleri lehine tazminata hükmedilmesi gerektiğini, talebe konu alacakların usulüne uygun şekilde kat edilmediğini,

usulüne uygun ihtarname gönderilmediğini, faiz türü ve faiz oranının fahiş olduğunu belirterek itirazlarının kabulü ile ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, borçlular vekilinin itirazında alacağın tahsili için ipoteğin paraya çevrilmesi için başlatılan takip bulunduğu, alacağı aşar haciz yapıldığı, faiz türü ve oranının hatalı olduğu iddiası ile ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiş ise de, yaklaşık ispat ölçütünün gerçekleşmiş bulunduğu, İİK'nun 265/1. maddesinde belirtilen itiraz sebeplerinin ileri sürülmediği gerekçesiyle borçlular vekilinin ihtiyati haciz kararına itirazının reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İhtiyati haciz kararına itiraz edenler vekili istinaf dilekçesinde özetle; karşı tarafın rehinle temin edilmiş para borcuna karşı ihtiyati haciz şartlarının oluşmadığını gizlendiğini, bundan mütevellit ihtiyati haciz kararının usule ve yasaya aykırı olduğunu, istinaf başvurunun neticesinde kaldırılması gerektiğini, kredi kat ihtarının usulsüz olup hangi faiz oranının ne şekilde işleyeceği belirtilmediğini, bu suretle iddia edilen alacağın belirsiz kılındığını, ihtiyati haciz talebine birçok farklı genel kredi sözleşmesi eklenmesine rağmen haciz talebinin hangi gks'ye ait olduğunun belirtilmediğini,

alacak rehin ile temin edilmiş olmasına rağmen İİK'nun 257. ve 266. madde hükmüne açıkça aykırı davranılarak ihtiyati haciz kararı verildiğini, bu sebepler ve açıklanan diğer sebeplerle istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmesi gerektiğini, karşı taraf aynı alacak için ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlattığını, faiz türü ve faiz oranı belirsiz olup ihtar ve katın usule uygun bulunmadığını, aynı alacağa ilişkin mükerrer takipler başlatıldığını, müvekkilinin yaklaşık 850.000.000,00 TL'lik mal varlığı üzerine mükerrer ve taşkın şekilde ihtiyati haciz tatbik edildiğini,

haksız ve kötüniyetli ihtiyati haciz nedeniyle müvekkili lehine tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirterek ilk derece mahkemesinin itirazın reddine ilişkin kararının kaldırılmasına, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Talep; ihtiyati haciz kararına itiraz istemine ilişkindir.

Dosya içerisinde ihtiyati haciz kararına itiraz edenler vekilinin istinaf dilekçesinin lehine ihtiyati haciz kararı verilen banka vekiline tebliğ edildiğine ilişkin bir bilgi ve belge bulunmadığı gibi, UYAP kayıtlarında da ihtiyati haciz kararına itiraz edenler vekilinin istinaf dilekçesinin lehine ihtiyati haciz kararı verilen banka vekiline tebliğine ilişkin herhangi bir tebliğ evrakı yer almamaktadır.

Hal böyle olunca, ihtiyati haciz kararına itiraz edenler vekilinin istinaf dilekçesinin lehine ihtiyati haciz kararı verilen banka vekiline tebliğ edilerek, katılma yoluyla istinaf süresi beklenildikten sonra ve her halükarda istinaf incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi amacıyla dosyanın ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiş ve taktiren aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.