Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi E.2026/479 K.2026/328

Taraflar arasındaki kayyımlıktan istifanın reddi ara kararına itiraz, kayyım kararının kaldırılması veya kayyımların değiştirilmesi istemine ilişkin talebin yargılaması sırasında itirazın reddine, davalılar vekilinin kayyım kararının kaldırılması veya kayyımların değiştirilmesine yönelik talebinin reddine ilişkin olarak verilen ara karara karşı kayyımlıktan istifanın reddine itiraz eden davacı ... vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

TALEP

Kayyımlıktan istifanın reddine itiraz eden davacı ... vekili 12/01/2026 tarihli itiraz dilekçesinde özetle; mahkemenin dosyasında davacı şirkete temsil kayyımı olarak müvekkilinin atandığını, kayyımlıktan istifaya ilişkin dilekçenin mahkemeye sunulduğunu, mahkemece karşı tarafın kayyım kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurması nedeniyle dosyanın istinafa gittiği, kararın kesinleşmediği, istifanın TTK'nun 417. maddesindeki istifa nedenlerine uymadığı gerekçesiyle istifa dilekçelerinin reddine karar verildiğini, TMK'nun 431 ve 432 maddeleri uyarınca "görevini yapamayacak durumda olan kayyum görevden alınır.

Haklı sebeplerin varlığı halinde kayyum görevden alınabilir" denildiğini, bu madde uyarınca mahkemenin atıf yaptığı 417. madde gerekçe gösterilmişse de, bu maddenin vasilikten kaçınma sebepleri olduğunu, temsil kayyumluğu istifa gerekçesinde uygulanabilecek bir madde olmadığını, bu maddeye atıf yapılmasının bile hukuki anlamda itirazlarının kabulü için yeterli olduğunu, şirket yönetim ve temsil kayyımlığının fiili varlık gerektirdiğini, uzaktan vekaletle yürütmenin sorumluluğu kaldırmayacağını, şirket içi işlemlerde gecikmenin telafisi imkansız zararlara yol açabileceğini,

şirketin hali hazırda ondan fazla takip edilmesi gereken davaları olduğunu, ödenmesi gereken işçilik alacakları, ödemeler vb. bir sürü alt kalem bulunduğunu, müvekkilinin 25 yaşında olması ve tecrübesi dikkate alındığında ikamet adresinin bile başka bir ilde olması, şirketin başında fiili olarak durmasını imkansız olması sebebi ile istifanın kabulü gerekirken reddine ilişkin verilen kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek istifadan reddine ilişkin ara kararın kaldırılarak kayyımlıktan istifanın kabulü ile istifa taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, her ne kadar davacı ... vekili müvekkilinin kayyımlık vazifesini yerine getiremediğini ileri sürerek kayyımlıktan istifa etmiş olduğu bildirilmekte ise de, ... vekilinin ileri sürdüğü nedenlerin TMK'nun 417. maddesinde sayılan nedenlerden bulunmadığı, dava konusu ...

Petrol'un fiilen faaliyetlerini devam ettirmiyor olması ve yine mahkemece verilen kayyumluk kararına karşı yapılan istinaf incelemesinin devam ediyor olması nedenleriyle davacı ... vekilinin itirazının yerinde görülmediği, mahkemenin 09/09/2025 tarihli kayyım atanmasına ilişkin kararda belirtilen gerekçelere göre ve karara karşı yapılan istinaf incelemesinin devam ettiği gerekçesiyle davacı ... vekilinin kayyımlıktan istifanın reddine ilişkin ara karara yaptığı itirazın reddine, davalılar vekilinin kayyım kararının kaldırılması veya kayyımların değiştirilmesine yönelik talebinin reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

Kayyımlıktan istifanın reddine itiraz eden davacı ... vekili 11/03/2026 havale tarihli istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlar gözetilerek ilk derece mahkemesinin 18/02/2026 tarihli ara kararının kaldırılmasına, temsil kayyımlığından istifa taleplerinin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Talep; temsil kayyımlığından istifanın reddi ara kararına itiraz istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince 2025/732 Esas sayılı dosyasının yargılaması sırasında 09/09/2025 tarihli ara karar ile davalı ...'ın ihtilaflı bulunan müdürlük yetkilerinin kaldırılmasına, davacı ... Petrol ... Ltd. Şti'ne davacılar ..., ... ve ...'ın müştereken atacakları imzayla şirketi yönetim ve temsil kayyımı olarak atanmasına karar verilmiştir.

Anılan ara karar üzerine davacı şirkete kayyım olarak atanan davacı ... gerekçelerini de belirtmek suretiyle kayyımlıktan istifa ettiğini mahkemeye bildirmiş, mahkemece ise 22/12/2025 tarihli ara karar ile istifa gerekçelerinin reddine karar verilmiş, ara karara karşı davacı ... vekilince itiraz edilmesi üzerine bu kez 18/02/2026 tarihli duruşmada yapılan inceleme sonunda davacı ... vekilinin kayyımlıktan istifasının reddine ilişkin ara karara yaptığı itirazın reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin 18/02/2026 tarihli ara kararında yer alan, davalılar vekilinin kayyım kararının kaldırılması veya kayyımların değiştirilmesine yönelik taleplerinin reddine ilişkin ara karar kısmına yönelik olarak işbu istinaf dosyası içerisinde istinaf kanun yoluna başvuru bulunmadığından Dairemizce yapılan istinaf incelemesi, davacı ... vekilinin istinaf başvurusu nedeniyle anılan ara karardaki davacı ... vekilinin kayyımlıktan istifasının reddine ilişkin ara karara yaptığı itirazın reddine ilişkin kısım yönünden yapılmıştır.

HMK'nun "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341. maddesinin 1. fıkrası, "İlk derece mahkemelerinin aşağıdaki kararlarına karşı istinaf kanun yoluna başvurulabilir: a)Nihai kararlar. b)İhtiyati tedbir ve ihtiyati haciz taleplerinin reddi kararları, karşı tarafın yüzüne karşı verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararları, karşı tarafın yokluğunda verilen ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine verilen kararlar." hükmünü içermektedir.

Mahkemece atanan kayyımın istifasının reddine ilişkin ara karara itirazın reddine dair verilen ilk derece mahkemesi ara kararı istinafa tabi bir karar niteliğinde değildir.

Tüm bu nedenlerle ilk derece mahkemesince verilen ara karar davacı ... vekilinin kayyımlıktan istifasının reddine ilişkin ara karara yaptığı itirazın reddi kısmı yönünden HMK'nun 341/1 maddesinde düzenlenen istinaf yoluna başvurulabilen kararlar niteliğinde olmadığından, kayyımlıktan istifanın reddine itiraz eden davacı ... vekilinin istinaf başvurusunun usulden reddine karar vermek gerekmiş ve takdiren aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.