Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi E.2026/652 K.2026/556

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz kararına itiraz talebinin yargılaması sonunda ek kararda yazılı gerekçeyle ihtiyati haciz kararına itirazın reddine yönelik olarak verilen ek karara karşı ihtiyati haciz kararına itiraz eden vekili tarafından süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

TALEP

İhtiyati haciz kararına itiraz eden vekili itiraz dilekçesinde özetle; Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemelerinin yetkili olduğunu, konkordatoya tabi olan borçların konkordatoda eşitlik ilkesi gereği konkordato yargılaması aşamasında ve konkordato ön projesine aykırı olarak ödenmesinin mümkün olmadığını, asıl borçlu şirket hakkında konkordato kesin mühlet kararı verildiğini, alacağın rehinle temin edilip edilmediğinin araştırılması gerektiğini, %15 oranındaki teminatın müvekkilinin zararını karşılamaya yeter düzeyde olmadığını belirterek itirazının kabulü ile verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, İİK'nun 265. maddesinde ihtiyati hacze itiraz nedenleri tahdidi olarak sayıldığı, borçlu kendisi dinlenmeden verilen ihtiyati haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı huzuriyle yapılan hacizlerde haczin tatbiki, aksi halde haciz tutanağının kendisine tebliğinden itibaren 7 gün içinde mahkemeye müracaatla itiraz edebileceği, Kanundaki itiraz nedenlerinin tahdidi olarak sayıldığı, itiraz eden tarafın itirazlarının ihtiyati haciz aşamasında dikkate alınabilecek itirazlardan olmadığı, borcun dayanağı kredinin İvedik Ankara şubesinden kullanılması nedeniyle mahkemenin yetkili olduğu,

asıl borçlu yönünden konkordatoda kabul edilen alacak miktarının kefil yönünden ihtiyati hacze engel teşkil etmediği, itiraz edenin diğer iddialarının da itiraz konusu edilemeyeceği gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ

İhtiyati haciz kararına itiraz eden vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin yerleşim yeri adresinin Etimesgut Ankara sınırları içerisinde yer aldığını, bu bağlamda İİK'nın atfı ile HMK'nın genel yetki kuralları uyarınca, ihtiyati haciz kararı vermeye yetkili mahkeme borçlunun yerleşim yeri mahkemesi olan Ankara batı asliye ticaret mahkemeleri olduğunu, öte yandan müvekkilinin tacir sıfatına haiz bulunmadığını, bu nedenle ilk derece mahkemesince müvekkilinin tacir olmadığı ve sözleşmedeki yetki şartının müvekkilini bağlamayacağı hususu gözetilmemiş olup neticesinde hukuka aykırı olacak şekilde hüküm tesis edildiğini,

söz konusu alacağın, konkordato ön projesine dahil edilmiş olup İİK'nun 294/1.

Maddesi uyarınca mühlet süresince ihtiyati haciz kararlarının uygulanamayacağı borçlar kapsamında yer aldığını, müvekkilinin her ne kadar kefil sıfatına haiz olsa da, borcun konkordato projesine dahil edilmiş olması ve asıl borçlu hakkındaki mühlet rejiminin yarattığı hukuki korumanın, borcun niteliği gereği takibi ve haczi engelleyici etkisi bulunduğunu, henüz asıl borçlu hakkındaki hukuki süreç netleşmeden müvekkilinin malvarlığı üzerinde gerçekleştirilen haciz işlemlerinin, konkordato projesinin amacı ve mantığıyla birlikte 'konkordatoda eşitlik ilkesine açıkça aykırı olduğunu,

alacağın rehinle temin edilip edilmediği hususunda hiçbir araştırma yapılmadan karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, müvekkilinin muayyen bir yerleşim yeri adresi bulunmakta olup, müvekkilinin mallarını kaçırma, gizleme ya da kaçma ihtimaline ilişkin somut herhangi bir olgu da mevcut olmadığını, bu koşullar altında ihtiyati haciz kararı verilmiş olmasının, kanunun aradığı şartlar gerçekleşmediğinden yine açıkça hukuka aykırılık teşkil ettiğini, itirazlarının, ihtiyati haciz talebinin dayandığı maddi ve hukuki sebeplere ilişkin olup İİK'nun 265.

Maddesi kapsamında bu aşamada ileri sürülebilir nitelikte olduğunu, talep edilen miktarın yalnızca %15'i oranında belirlenen teminatın, somut olayın koşulları karşısında müvekkilinin uğrayabileceği muhtemel zararları karşılamaktan uzak olduğunu, zira müvekkilinin asıl borçlu olmaması,

asıl borçlu şirketin konkordato kesin mühletinin devam etmesi ve bunun da sona ermesine çok az bir zaman kalmış olmasının ve aynı alacak yönünden icra takibinin zaten mevcut olması dikkate alındığında, ihtiyati haciz uygulanması halinde zarar riskinin çok daha yüksek olduğunu, ihtiyati haciz kararı verilecek ise teminatın daha yüksek bir oran üzerinden belirlenmesi gerekmekte olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi ek kararının kaldırılmasına, ihtiyati haciz kararının itirazı çerçevesinde ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

HUKUKİ NİTELENDİRME, DELİLLERİN VE İSTİNAF SEBEPLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Talep, İİK’nun 265. maddesi uyarınca ihtiyati haciz kararına itiraz istemine ilişkindir.

Uyap üzerinden yapılan kontrol ile Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2025/845 Esas sayılı dosyası üzerinden ihtiyati hacze konu alacakla ilgili, ihtiyati haciz kararına itiraz tarihinden önce, 06/11/2025 tarihinde itirazın iptali davasının açıldığı ve halen sonuçlanmadığı görülmüştür.

Esasa ilişkin yargılama yapan mahkemenin davanın konusunu oluşturan hususlardaki geçici hukuki korumalar hakkında karar verme yetki ve sorumluluğu tabi yargıç ilkesinin doğal sonucudur. İtiraz ile dava açılmasına ilişkin zamanlama ilkesi, HMK'nun 394/2 son cümlesinde de "Esas hakkında dava açıldıktan sonra itiraz hakkında bu davaya bakan mahkemece karar verilir" hükmü yer almaktadır. Bu gerekçelerle işbu değişik iş dosyası üzerinden verilen ihtiyati haciz kararına karşı itiraz yargılamasının Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2025/845 Esas sayılı itirazın iptali davası dosyası üzerinden yapılarak karara bağlanması gerekir.

Açıklanan gerekçelerle ihtiyati haciz kararına itiraz eden vekilinin istinaf başvurusunun kamu düzenine aykırılık gözetilerek kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi ek kararının kaldırılmasına, ihtiyati haciz kararına itiraz yargılaması yapılmak üzere dosyanın esasa ilişkin davayı gören Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerekmiş ve takdiren aşağıdaki şekilde hüküm kurul

muştur.