Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2019/2655 K.2023/435

Davacı vekili tarafından, yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK m.) 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir.

HMK'nin "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341. maddesinin (2) no'lu bendinde, miktar veya değeri binbeşyüz Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu belirtilmiş, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 24.11.2016 tarihli 6763 sayılı "Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 41. maddesi ile de, maddede yer alan "binbeşyüz" ibaresi, "üçbin" şeklinde değiştirilmek suretiyle, söz konusu kesinlik sınırı üçbin Türk Lirasına çıkarılmış ve her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, bu miktarın Maliye Bakanlığınca her yıl için tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması kabul edilmiştir.

Diğer taraftan, 6763 Sayılı Kanun’un 44. maddesi ile 6100 sayılı HMK’ne eklenen Ek madde 1/2 gereğince, HMK'nin 341. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının uygulanmasında, hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı öngörülmüştür.

Buna göre, asliye ticaret mahkemeleri yönünden kesinlik sınırı, 01.01.2019 tarihinden itibaren 4.400,00 TL olarak uygulanacaktır.

İstinaf (kesinlik) sınırı belirlenirken, yalnız asıl talep nazara alınır: faiz, icra tazminatı (İİK m. 67, m. 69, m. 72) ve (ihtarname, delil tespiti ve yargılama giderleri gibi) giderler hesaba katılmaz (Prof. Dr. Baki Kuru, İstinaf Sistemine Göre Yazılmış Medenî Usul Hukuku, Ağustos 2016 S: 672).

Somut davada, ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın tarihi 17/07/2019'dur. Dava konusu edilen alacak miktarı 3.955,24 TL olup; davacı alacağının hakkında tefrik kararı verilen ......AŞ tarafından ödenmesi nedeniyle dava konusuz kaldığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Davacı tarafından, reddedilen kısım yönünden ve yargılama giderleri ile vekalet ücretine hükmedilirken hata yapıldığından bahisle istinaf isteminde bulunulmuştur. Dava konusu edilen miktar 3.955,24 TL olup, davacıya 8.510,44 TL ödeme yapıldığı beyan edilmiştir. Davacının reddedilen alacağı bulunmadığı gibi vekalet ücretine yönelik itirazlar feri nitelikteki yargılama giderlerine yönelik olup mahkemece yapılan maddi hataya dayalıdır. Sonuç itibariyle İlk Derece Mahkemesi kararının kesin olduğu anlaşılmıştır.

Kesin olan kararlara yönelik istinaf istemleri yönünden HMK'nın 346/(1) maddesi uyarınca mahkemece bir karar verilebileceği gibi, aynı Kanun'un 352. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi'nce de karar verilebileceğinden, HMK'nın 346/(1) ve 352/(1)-b. maddeleri uyarınca davacı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

GER. KARAR YAZIM TARİHİ : 08/03/2023

Başkan Üye Üye Katip