Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2020/405 K.2024/1417

Taraf vekillerince yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK m.) 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

İDDİA VE SAVUNMALARIN ÖZETİ

Davacı vekili, davalının 08.05.2015 tarihli Şartlı Kooperatif Üyelik Taahhütnamesi ve 08.05.2015 tarihli "Muvafakatname" ile davacı kooperatifin 55 numaralı üyesi olduğunu, davalının 15 numaralı bağımsız bölümün sahibi bulunduğunu, davalının imzalamış olduğu "Şartlı Üyelik Taahhütnamesi" ve “muvafakatname"ye göre;

aidat, vergi, iskan, yapı denetim, tapu masrafı v.s. giderlerinin kendisine ait olacağını kabul ve taahhüt ettiğini, bu şekilde (şartlı) kooperatif üyesi olduğunu, anılan bedellerin müvekkili tarafından ilgili yerlere davalı adına ödendiğini, site yönetimine geçildiğini, geciken ödentiler için 08.06.2013 tarihli genel kurul kararından 25.06.2016 tarihli genel kurul tarihine kadar aylık % 5 ve 25.06.2016 tarihinden itibaren ise aylık % 1 gecikme zammı ödemesi gerektiğini, davalıya gönderilen ihtarlara rağmen borcunu ödemediğini, bunun üzerine Ankara 29. İcra Müdürlüğü'nün 2018/5920 sayılı icra dosyası üzerinden icra takibi yapıldığını,

takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile 22.582,19 TL ve ferileri üzerinden takibin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı kooperatifin müvekkilinin kooperatif üyeliğinden ihraç edildiğini kötüniyetli olarak sakladığını, davacı kooperatif tarafından, müvekkiline gönderilen yazıda; site yönetimine geçildiğinden kooperatife karşı hiçbir yükümlülüğü kalmadığının bildirildiğini, davacı kooperatifin bir yandan şartlı üyelik gerekçesiyle müvekkilinin haklarını elinden almaya çalıştığını, diğer yandan ise üyelikten çıkardığı ve kooperatife karşı bir yükümlülüğü kalmadığını belirttiği müvekkilini diğer üyeler gibi kooperatife karşı vecibelerinde kooperatif üyesi saydığını, davacı yanın TMK md 2’ye ve çelişkili davranma yasağına aykırı olarak tamamen kötüniyetli hareket ettiğinin ortada olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARAR ÖZETİ

İlk derece mahkemesince "... kooperatifçe müşterek yapılması gereken bir takım hizmetlerden yararlanmak, ilgili kamu ve kuruluşlarından bir takım hizmetlerin uygulama gereği tek elden yapılmasını sağlamak hatta bir takım vergi avantajlarından muaf olabilmek için davalının kooperatife ortak olduğu, icra takibinin yapıldığı, takip tarihi itibariyle davalının davacı kooperatifin ortağı olmadığı,

mahkememizce davalının ortak olduğu döneme ilişkin genel yönetim giderlerini karşılamak için genel kurulca belirlenen aidatlara kooperatifçe villasının bulunduğu 46713 ada için yapılan vaziyet planı, çap, aplikasyon, iskan, roperli kroki, ruhsat, cins tashihi,

emlak vergisi ve kat mülkiyeti tapularının verilmesi giderlerinden villasına düşen payı ödemesi gerektiği kanaatine varılmış ve denetime elverişli bilirkişi raporunda hesaplandığı üzere davalının payına düşen 16.689,15 TL asıl alacak ve bu alacaktan kaynaklı 4.268,76 TL işlemiş fazi alacağı olmak üzere toplam 22.582,19 TL'yi davacının isteyebileceği kanaatine varılmış davacının icra takip dosyasındaki asıl alacağa ilişkin talebi ile bağlı kalınarak mahkememizce faiz hesabı yapılmak suretiyle davalının Ankara 29. İcra Müdürlüğünün 2018/5920 esas sayılı dosyasında yürütülen takibe yaptığı itirazın kısmen iptali ile icra takip tarihi itibariyle

16.415,44 TL asıl alacak, 4.198,76 TL işlemiş akdi faiz olmak üzere toplam 20.112,29 TL üzerinden takibin devamına..."karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle: öncelikle icra takibine ve davalarına konu alacakları yönünden kooperatifin 08.06.2013 tarihli Genel Kurul kararının 6. maddesi ile "aylık net % 5 gecikme cezası alınmasına" karar verildiğini, kooperatifin 25.06.2016 tarihli genel kurul kararının 9. maddesi ile "her türlü kooperatif borçlarına alacağın ve/veya borcun doğduğu tarihten itibaren aylık % 1 oranında gecikme faizi uygulanması"nın kararlaştırıldığını, buna göre davalının tüm borçlarını 08.06.2013 tarihinden itibaren aylık % 5 ve 25.06.2016 tarihinden itibaren ise aylık % 1 gecikme zammı ile ödemesi gerektiğini,

davalının belirtilen masraflar ve aidat borçları yönünden Kooperatif Genel Kurul kararlarına uymak zorunda olduğunu, davalının Genel Kurul Kararlarına karşı herhangi bir itirazda bulunmadığını, kooperatif borçlarının genel kurul kararları doğrultusunda ve belirtilen gecikme zamları üzerinden ödenmesinin kooperatif ve üyelerin lehine bir uygulama olduğunu, kararda belirtilen 16.415,44 TL asıl alacak ile 4.198,76 TL işlemiş faizin toplamı kararda belirtildiği şekilde 20.112,29 TL olmayıp 20.641,20 TL ettiğini, kararın bu şekilde infazının mümkün olmadığını beyan ederek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle: cevap dilekçesini tekrar ederek kararın kaldırılmasını talep etmiştir. DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ,

HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE

Dava, kooperatif üyeliğinden kaynaklanan alacak için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

I-Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davalı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1,b,1 gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

II-HMK'nin "İstinaf yoluna başvurulabilen kararlar" başlıklı 341. maddesinin (2) no'lu bendinde, miktar veya değeri binbeşyüz Türk Lirasını geçmeyen malvarlığı davalarına ilişkin kararların kesin olduğu belirtilmiş, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 24.11.2016 tarihli 6763 sayılı "Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"un 41. maddesi ile de, maddede yer alan "binbeşyüz" ibaresi, "üçbin" şeklinde değiştirilmek suretiyle, söz konusu kesinlik sınırı üçbin Türk Lirasına çıkarılmış ve her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, bu miktarın Maliye Bakanlığı'nca her yıl için tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması kabul edilmiştir.

Diğer taraftan, 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile 6100 sayılı HMK'ne eklenen Ek madde 1/2 gereğince, HMK'nin 341. maddesinde düzenlenen kesinlik sınırının uygulanmasında, hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı öngörülmüştür.

Buna göre, asliye ticaret mahkemeleri yönünden kesinlik sınırı, ilk derece mahkemesine ait karar tarihi 01.01.2019 tarihinden itibaren ise 4.400,00-TL olarak uygulanacaktır.

Somut davada, ilk derece mahkemesi tarafından verilen kararın tarihi 19.11.2019'dur. Dava konusu edilen alacak miktarı 22.582,19-TL olup mahkemece 20.112,29-TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, 2.469,90-TL yönünden istem reddeilmiştir. Görüldüğü üzere, davada reddedilen ve davacı tarafça istinafa getirilen bu miktar, HMK'nin 341/2. maddesi gereğince karar tarihi itibariyle 4.400,00-TL olan kesinlik sınırının altında kaldığından davacının istinaf yasa yoluna başvurma hakkı bulunmamaktadır.

Kesin olan kararlara yönelik istinaf istemleri yönünden HMK m. 346/1 uyarınca mahkemece bir karar verilebileceği gibi, m. 352 uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi'nce de karar verilebileceğinden, davacı vekilinin istinaf dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARAR YAZIM TARİHİ : 23.10.2024

Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ... · e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır