Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2021/1073 K.2021/1162

Davalı vekili tarafından, yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK m.) 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Davacı vekili; müvekkili şirketin davalı ile önce Bağlantı Anlaşması, daha sonra da Sistem Kullanım anlaşması imzalayarak enerji ihtiyacını karşılamakta olduğunu, davalı idare tarafından hazırlanan ve imzalanması istenen genel işlem koşullu sözleşme olduğu tartışmasız olan 13.06.2012 tarihli Sistem Kullanım Anlaşmasının 9. maddesi ile önceki 19.08.2011 tarihli Sistem Kullanım Anlaşmasının cezai şartlar başlıklı 10. maddesindeki "söz konusu ihlalin ......'ın uyarısına rağmen uyarıda belirtilen süre içinde sona erdirmemesi durumunda" şeklindeki kullanıcılar lehine olan süreli uyarı hükmünün çıkartılarak kullanıcılar aleyhine genel işlem

koşullarında değişiklik yapıldığını, davalı idare tarafından davacı şirkete Temmuz 2013-Haziran 2014 döneminde her ay ceza faturası göndererek ödenmesinin istenildiğini, 11 adet ceza faturası karşılığı olarak sözleşmeye aykırı ve haksız şekilde toplam 339.499,69 TL tahsil edildiğini ileri sürerek,

13.06.2012 tarihli Sistem Kullanım Anlaşmasının cezai şartlar başlıklı 10. maddesindeki değişikliğin iptali ile 13.06.2013 tarihli sistem kullanım anlaşmasının cezai şartlar başlıklı 9. maddesinde aynen geçerliliğine karar verilmesini ve haksız tahsil edilen 339.499,69 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; uyuşmazlığın idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğini, EPDK onayına tâbi olan anlaşmaların ticari anlaşma olmadığını, davalı kurum ile davacı şirket arasındaki anlaşmaların farklı tarihlerde revize edildiğini, Temmuz 2013 - Mayıs 2014 dönemleri için 13.06.2012 tarihli Sistem Kullanım Anlaşmasının cezai şartlar başlıklı 9. maddesi uyarınca işlem yapıldığını, kullanıcıların talepleri sonucunda uygulamada ortaya çıkan ihtiyaç ve EPDK'nun 18.07.2013 tarih ve 42073 sayılı yazısındaki talimatı doğrultusunda anlaşma metninin revize edildiğini, hazırlanan taslağın EPDK'ya sunulduğunu,

anlaşmaya nihai halin EPDK tarafından verildiğini ve 15.03.2012 tarihinde kurul kararı ile onaylanıp 29.03.2012 tarihi Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe konulduğunu, davanın EPDK'ya açılmasının gerektiğini, davanın zamanaşamı nedeniyle reddi gerektiğini, genel işlem şartlarının uyuşmazlık konusu olaya uygulanabilirliği bulunmadığını, uyarı şartı yükümlülüğünü kaldıran Sistem Kullanım Anlaşması ve buna göre düzenlenen faturalar ve tahsil edilen bedellerin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince.

02.12.2020 tarih ve 31322 Sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 7257 Sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Dair Kanunun 33. maddesi ile 6446 sayılı Kanunun 8. maddesinin 2. fıkrasına (ç) bendinden sonra gelmek üzere eklenmesine ve sonraki bentlerin buna göre teselsül ettirilmesine karar verilen bendin "d) iletim sisteminin normal işletme koşulları içerisinde işletilmesi ile işletme güvenliği ve bütünlüğü üzerinde risk oluşturan durumlara ilişkin olarak bağlantı ve sistem kullanım anlaşmalarında düzenlenen sistem kullanım ihlallerinin takibini yapmak,

ihlal durumu tespit edilen tüzel kişilere sistem kullanım anlaşmasında düzenlenen cezai şartları ve diğer yaptırımları uygulamak." şeklinde düzenlendiği, yine 7257 sayılı Kanunu 39. maddesi ile 6446 sayılı Kanuna eklenmesi ön görülen ek madde de "EK MADDE 3 - (1) 8. maddenin 2. fıkrasının (d) bendinin uygulanmasından kaynaklanan uyuşmazlıklar idari yargıda görülür." düzenlemesi yapıldığı, bağlantı ve sistem kullanım anlaşmalarında düzenlenen sistem kullanım ihlallerine ilişkin cezai şart ve diğer yaptırımlar yönünden çıkan uyuşmazlıkların idari yargıda görüleceği düzenlemesi nedeniyle iş bu davada idari yargının görevli olduğu,

görev ve yargı yolu kamu düzenine ilişkin olup dava tarihindeki yasal düzenlemenin adli yargı yolunu işaret etmesinin davacı yararına usulü kazanılmış hak doğurmayacağı, yargı yolunun caiz olmamasına davacının sebebiyet vermediği gerekçesiyle, HMK 114/1-b ve 115/2 maddeleri uyarınca dava şartının ortadan kalkması nedeniyle davanın usulden reddine, yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; İlk derece Mahkemesince verilen usulden red kararının hukuka uygun olduğunu, fakat mahkemece müvekkili Teşekkül lehine vekalet ücretine hükmedilmediğini, AAÜT'nin 7. maddesinde görevsizlik kararının verildiği bu durumlarda vekalet ücretine hükmedileceğinin belirtildiğini beyan ederek, İlk derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, müvekkili lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ve yargılama giderlerinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini istemiştir.

Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, kamu düzenine aykırılığın da tespit edilmemesine göre, İlk derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, HMK.'nın 353/(1)-b.1 ve 359/(3) maddeleri uyarınca, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ... · e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır e-imzalıdır