KÜNYE
T.C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Bam 23. Hukuk Dairesi T.C. Ankara Bölgeadliyemahkemesi 23. Hukukdairesi (İ Stinafbaşvurusunun Esastanredd İ)
- Mercii
- Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi
- Karar tarihi
- 9 Nisan 2026
- Esas no
- 2021/24
- Karar no
- 2026/777
- Başkan
- ... ...
- Üye
- ... ...
- Üye
- ... ...
- Katip
- ... ...
- İncelenen kararın
- —
- Mahkemesi
- Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Tarihi
- 18/02/2020
- Esas-karar numarası
- 2018/487 E., 2020/102 K.
- Dava
- Tazminat (Rücuen Tazminat
- Yazım tarihi
- 09/04/2026
Karar Metni
629 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
Davacı vekili tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) 352 madde uyarınca yapılan ön inceleme sonucu eksiklik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf incelemesinin dosya üzerinde yapılmasına karar verilerek dosya incelendi.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Davacı vekili özetle: Davalı şirket ile müvekkili arasında personel taşıma sözleşmesi imzalandığını, davalı şirketin çalışanı 115 işçi için sözleşme sona erdikten sonra müvekkili şirket ile davalı arasında imzalanan sözleşme konusu işlerin yerine getirilmesi kapsamında çalışan işçilerin kıdem tazminatlarının müvekkili şirket tarafından çalışan işçilere ödendiğini, ödemelerin banka yolu ile yapıldığını, işçilerin davalı idarenin sürekli çalışan işçileri olduğunu öne sürerek SGK kayıtlarının celbi ile sözleşme ve şartname hükümleri incelenerek, işçilere ödenen bedelin fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00TL'nin avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili özetle: Müvekkilinin elektrik santrali işletmesi için gerekli faaliyetler yürüten bir şirket olduğunu, araç kiralama ve hizmet alım sözleşmelerinin niteliğinin personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alım sözleşmesi olmadığını, davalının kıdem tazminatından sorumlu bulunmadığını, davacının haklı olduğu varsayıldığı takdirde de sözleşme ve kamu ihale kanunu hükümlerine göre teknik şartnameler gereğince işçilik alacaklarından yükleneci firmaların sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince "....Sözleşmede ve sözleşmenin eki teknik şartnamede kıdem tazminatından sorumluluk lafzen açıkça belirtilmemiş ise de, işçilerin İş Kanunu, SGK Mevzuatı ve diğer kanun ve mevzuatlarla belirlenen uygulamalar, tüm hak ve alacaklar bakımından muhatabı da sorumlusu da yüklenicidir.
Teknik Şartname "EK HUSUSLAR" 1.9 maddesinde ki düzenleme davacı bakımından bağlayıcı olup, bu madde içeriğinden yüklenici firmanın sözleşme kapsamına giren tüm personelin iş vereni olarak yasal yükümlülüklerini eksiksiz olarak yerine getirmenin davalının sorumluğunda olduğu, kıdem tazminatından da davacının ( Dava dışı işçiler davacıdan başka yükleniciler yanında da çalışmış ise kıdem tazminatından her bir yüklenici kendi dönemi ile sorumlu olup, davacı kendi döneminden fazla ödeme yapmış ise diğer taşeronlara rücu hakkı saklı olup ) sorumlu olduğu, davalı işverenin sorumlu olmayacağı anlaşılmaktadır.
Bu sebeple açılan davanın reddine...." karar verilmiştir.
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle: Borcun tamamını ödedikleri, müteselsil borçlu olduklarından rücu edebilecekleri, sözleşme ve şartnamelerde yüklenicinin açıkça işçilerin kıdem tazminatından sorumlu olduğuna dair düzenleme bulunmadığı, bu durumun aleyhlerine yorumlanamayacağı, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği nedenleriyle istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ, HUKUKİ SEBEP VE GEREKÇE
Dava, hizmet alım sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat taleplidir.
Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesinde dayanılan delillerle, delillerin tartışılması sonucu maddi olay ve hukuki değerlendirmede usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davacı vekilinin istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden HMK 353/1.b.1 madde gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Başkan ... Üye ... Üye ... Katip ...
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi, E. 2021/24, K. 2026/777, 9 Nisan 2026 tarihli karar · Kaynak: UYAP Emsal Karar Arama