Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2024/1051 K.2024/1005

İhtiyati tedbir talep eden/davacı vekili tarafından, yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 352'nci maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

İhtiyati tedbir talep eden/davacı vekili müvekkili ile davalı arasında RES katkı payı sözleşmesi imzalandığını, davalının sözleşme ve yönetmelik hükümlerine aykırı olarak ve kümülatif oran üzerinden TÜFE belirleyerek katkı payı hesabı yaptığını, gönderilen faturada fazla olarak istenen 52.586.346,98 TL’den borçlu olmadığını ileri sürerek, bu tutardan dolayı menfi tespite ve bu alacağın icra takibine konu edilmemesi için teminat karşılığında ihtiyati tedbir karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince "...davacının edimlerini yerine getirip getirmediği, mevcut delil durumuna göre davacının davanın esası yönünden kendisinin haklılığını yaklaşık olarak ispat edemediği, bu nedenle HMK 389 vd. maddeleri uyarınca şartları oluşmayan ihtiyati tedbir isteminin reddine karar…” verilmiştir.

İhtiyati tedbir talep eden/ davacı vekili istinaf dilekçesinde:

- Hesaplamanın sözleşmeye aykırı olduğunu,

- Olası bir icra takibinin müvekkilinin ödeme dengesini ve itibarını bozacağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve ihtiyati tedbir talebinin kabulüne karar verilmesini istemiştir.

HUKUKİ NEDEN VE GEREKÇE

Dava taraflar arasındaki RES Katkı Payı Anlaşması uyarınca, davalı tarafça düzenlenen faturanın bir kısmından borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; davacının, dava konusu edilen tutarın icra takibine konu edilmesinin ihtiyati tedbir yoluyla önlenmesi talebinin reddine ilişkin ara kararı istinafa konu edilmiştir.

İlk derece mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 389’uncu maddesi hükmü uyarınca ihtiyati tedbir isteminin reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu (İİK)'nun 72’nci maddesinde borçlunun, icra takibinden önce veya takip sırasında borçlu bulunmadığını ispat için menfi tesbit davası açabileceği; icra takibinden önce açılan menfi tespit davasına bakan mahkemece, talep üzerine alacağın yüzde on beşinden aşağı olmamak üzere gösterilecek teminat mukabilinde icra takibinin durdurulması hakkında ihtiyati tedbir kararı verebileceği belirtilmiş olup, bu madde özel bir tedbir türünü düzenlemiştir.

Eldeki davada, istem tarihi itibariyle bir icra takibi yapıldığına dair dosyada herhangi bir savunma ve bilgi de bulunmamaktadır.

Yukarıda gösterilen yasal düzenleme uyarınca eldeki davada da teminat yatırılması karşılığında icra takibinin durdurulmasına dair tedbir kararı verilmesinde bir engel bulunmamaktadır.

Öte yandan aynı maddenin dördüncü fıkrasında "Dava alacaklı lehine neticelenirse ihtiyati tedbir kararı kalkar. Buna dair hükmün kesinleşmesi halinde alacaklı ihtiyati tedbir dolayısıyla alacağını geç almış bulunmaktan doğan zararlarını gösterilen teminattan alır. Alacaklının uğradığı zarar aynı davada takdir olunarak karara bağlanır. Bu zarar herhalde yüzde yirmiden aşağı tayin edilemez." hükmü düzenlenmiş olup; alacaklı tarafın belirtilen anlamda bir zararının olması halinde anılan madde uyarınca, zararın karşılanması olanağı da bulunmaktadır.

Açıklanan nedenle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.2 düzenlemesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı düzeltilerek, davacı vekilinin ihtiyati tedbir talebinin kabulüne dair yeniden esas hakkında karar verilmesi gerekmiştir.

Başkan Üye Üye Katip