Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi E.2024/1896 K.2024/1750

Davacı vekili tarafından, yukarıda belirtilen karara karşı istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK m.) 352. maddesi uyarınca, yapılan ön inceleme sonucu, eksiklik bulunmadığı anlaşıldığından inceleme aşamasına geçildi. İncelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ

Davacı vekili, müvekkili şirketin yatırım faaliyetleri kapsamında rüzgar enerji santrali bağlantı hakkı ihalesine katılarak, 5,12 kr/k Wh teklifi ile ihaleyi kazandığını, ihaleyi kazandıktan sonra taraflar arasında 26/01/2012 tarihinde ''Res Katkı Payı Anlaşması'' başlıklı sözleşme imzalandığını, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumundan Hasanoba Res projesi için 01/03/2012 tarih ve 3712-3 sayılı lisans alındığını, sözleşmeye konu Hasanoba Res projesinin Ağustos 2019 tarihinde işletmeye alındığını, sözleşmenin 3.maddesi gereği ... tarafından düzenlenen 22.01.2020 tarihli, 5.570.208,67 TL bedelli faturanın müvekkili şirkete gönderildiğini,

müvekkilinin sözleşmeye ve yönetmeliğe bağlı yaptırımlara uğramamak için 04/02/2020 tarihinde ödemeyi ihtirazi kayıtla yaptığını, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin yönetmelik maddesine uygun olarak hazırlandığını, davaya konu fatura hesaplamasının düzenlemelere aykırı olarak hesaplandığını, sözleşme ve yönetmeliğe aykırı olarak hesap yapıldığını, sözleşme ve yönetmelikteki formülde TÜFE bedelinin başlangıç tarihinin teklif yılından başlayacağına dair ifade yer almadığını,

davalı işleminin medeni yasada yer alan ''iyi niyet'' ilkesine de aykırı olduğunu belirterek Türkiye Elektrik İletim A.Ş.nin 22/01/2020 tarihli 5.570.208,67 TL bedelli faturası kapsamında fazla ödenen 2.998.381,49 TL'nin ödeme tarihi olan 04/02/2020 tarihinden itibaren değişen oranlarda işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile idareleri arasında RES katkı payı anlaşması imzalandığını, ilgili mevzuat hükümleri ve sözleşme metninin incelenmesinden, anlaşmanın Rüzgar Enerjisine Dayalı Üretim Tesisi Kurmak Üzere Yapılan Lisans Başvurularına İlişkin Yarışma Yönetmeliğinin ekinde önceden basılı olarak yer aldığını, davacının davaya konu faaliyeti yürütebilmesi açısından bu anlaşmaların imzalanmasının zorunlu olduğunu, ne müvekkili şirketin ne de davacının söz konusu anlaşma üzerinde oynama yapma imkânı bulunmadığını,

dava konusu ödemeye esas faturanın ödenmesinin gecikilmesinde yönetmelik madde 8 uyarınca 6183 sayılı kanun hükümlerinin uygulanacağını, aynı yönetmeliğin 9. maddesinin "yarışma sonucunda kurum tarafından önlisans verilen tüzel kişi ile ... arasında önlisans verilme tarihinden itibaren ilk 3 (üç) ay içerisinde ek-3'te yer alan katkı payı anlaşması imzalanır." hükmünü amir olması ve söz konusu maddenin anlaşma üzerinde taraflara en ufak bir müzakere şansı tanımaması hususları göz önüne alındığında, Res Katkı Payı Anlaşmalarının özel hukuku aşan bir rejime tabi olduğunu, sözleşmede özel hukuku aşan hükümler bulunduğunu, somut uyuşmazlıkta,

dava konusu faturanın idari sözleşme niteliğinde olduğu açık olan RES Katkı payı anlaşmasının ilgili hükümleri uyarınca tesis edildiği anlaşıldığından, idari sözleşmelerden kaynaklanan uyuşmazlıkların görüm ve çözümünün idari yargı mercileri tarafından gerçekleştirilmesi gerektiğini, davaya zamanaşımı ve derdestlik yönünden de itiraz ettiklerini, davacı şirket tarafından RES yarışmasına teklif verilmesi sırasında imzalanarak müvekkili şirkete sunulmuş olan teklif mektubunda;

toplam RES katkı payı tutarının, teklif yılından ödemeye esas üretim yılına kadar Türkiye İstatistik Kurumu tarafından Ocak ayında açıklanan yıllık tüketici fiyat endeksi oranında güncelleştirilerek ödenmesi kabul ve taahhüt edildiğini, müvekkili ... tarafından RES katkı payı tutarının, Yarışma Yönetmeliği ve bu Yönetmeliğin ekleri, teklif mektubu formu ve RES katkı payı anlaşması hükümleri bir bütün halinde değerlendirilerek hesaplanmasının konuya ilişkin mevzuatın gereği olduğunu, düzenlenen dava konusu RES katkı payı faturasının hukuka aykırılığı bulunmadığını, müvekkili ... tarafından yapılan tüm işlemlerin hukuka uygun olduğunu,

dava dilekçesinde ileri sürülen iddiaların yerinde olmadığını savunmuş, davanın öncelikle görev, süre aşımı ve hukuki yarar yokluğu yönünden usulden reddine, davanın esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince "... davalı ...'ın tüzel kişiliğe sahip, özel hukuk hükümlerine tabi, faaliyetlerinde özerk ve

sorumluluğu sermayesi ile sınırlı bir iktisadi devlet teşekkülü olduğu, kamu hizmeti niteliğindeki elektrik iletim faaliyetini yürüttüğü, davalı ile davacı şirket arasında Rüzgâr Enerjisine Dayalı Üretim Tesisi Kurmak Üzere Yapılan Lisans

Başvurularına İlişkin Yarışma Yönetmeliğine

dayanarak düzenlenen katkı payı anlaşmasının idari sözleşme niteliği olduğu, dava konusu katkı payı faturasının anılan sözleşme kapsamında düzenlendiği,

verilen yetkinin kullanımı sırasında kamu gücüne dayalı, re’sen ve tek yanlı olarak tesis

edilen RES katkı payı faturası bedelinin fazla hesaplandığına ve fazladan ödenen tutarın istirdatına ilişkin davanın 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2.maddesinde belirtilen idari dava niteliğinde olduğu, davanın

görüm ve çözümünde idari yargı yerinin görevli olduğu sonucuna varıldığından HMK.114.1-b HMK.115.maddeleri uyarınca davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine..." karar verilmiştir.

İstinaf yasa yoluna başvuran davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle:

Bir anonim şirket olması sebebiyle ...'ın aynı zamanda TTK hükümlerine de tabi olduğunu, bu durumun sonucu olarak da iletim faaliyetini yürüten ...'ın "tacir" sıfatını haiz olduğunu, özel hukuk hükümlerine göre faaliyet gösteren ... ile tamamen özel hukuk tüzel kişisi konumunda olan piyasa katılımcıları arasındaki tüm ilişkilerin özel hukuk hükümlerine tabi olması gerektiğini,

... ile müvekkili arasında 26.01.2012 tarihinde "RES Katkı Payı Anlaşması" akdedildiğini, taraflar arasındaki hukukî işlemin, niteliği itibariyle bir sözleşme olduğunu, sözleşme incelendiğinde, idareye üstün haklar tanınmadığının, bilakis her iki tarafa hak ve borç yükleyen bir sözleşme olduğunun görüleceğini, sözleşme ile ...'ın, EPDK tarafından müvekkiline tahsis edilen alanda sisteme bağlanma hakkı tanıdığını, müvekkilinin de bu hak karşılığı RES katkı payı bedeli ödeme yükümlülüğü altına girdiğini, burada herhangi bir kamu hizmetinin yürütülmesinin söz konusu olmadığını,

yine bu faaliyetin ... tarafından yönetilmediğini ve denetlenmediğini, ...'ın sadece müvekkilinin sisteme katılmasına izin verdiğini ve karşılığında da müvekkilinin ürettiği elektrik miktarı üzerinden bir bedel aldığını, taraflar arasındaki uyuşmazlığın ana konusunun da sözleşme konusu "RES Katkı Payı" bedelinin sözleşmeye uygun olarak hesaplanmamasından kaynaklandığını, sözleşmenin özel hukuk sözleşmesi olup davaya konu uyuşmazlığın adli yargının görev alanına girdiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Dava, taraflar arasında akdedilen rüzgar enerjisi santrali (RES) katkı payı anlaşması uyarınca sözleşme hükümlerine aykırı olarak fazladan tahakkuk-tahsil edildiği belirtilen fatura bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamındaki yazı, belge ve bilgilere, yasaya uygun gerektirici nedenlere, HMK m. 355/1 gereği incelemenin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılıp, re'sen gözetilmesi gereken, kamu düzenine herhangi bir aykırılığın da bulunmamasına, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğunun anlaşılmasına göre; davacı vekilinin istinaf itirazları yerinde görülmediğinden HMK m. 353/1,b,1 gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

GEREKÇELİ KARAR YAZIM TARİHİ : 19.12.2024

Başkan Üye Üye Katip